അപ്പച്ചി : “അവള് വന്നാ നല്ല സഹായവാ. പിന്നെ ഇവനും ഒരു കൂട്ടാവുമല്ലോ. ഇപ്പൊ എത്തുവോ.”
അമ്മ : “പെട്ടന്ന് വണ്ടി വരുവാന്ന് വിളിച്ചു പറഞ്ഞോണ്ട് അവൾ ഡ്രസ്സ് ഒന്നും എടുത്തില്ല. ചോറുമായിട്ട് വണ്ടിയിൽ അങ്ങ് കേറി.”
അപ്പച്ചി : “അത് സാരവില്ല. നാളെ വല്ലോം പോയി എടുക്കാം.”
അവരുടെ സംഭാഷണം കേട്ടു ഞാൻ ഇങ്ങനെ ഒരു മിനിറ്റ് മതിമറന്നു നിക്കുവാരുന്നു.
ഇനി എന്റെ ഇൻസസ്റ്റ് സുന്ദരിയെ പറ്റി ഒന്ന് വർണിക്കാം. പേര് വനജ. എന്റെ ഒരേഒരു ചേച്ചി. ഏകദേശം 26 വയസ്സ്.
വല്യ വട്ട മുഖം. അമ്മെപ്പോലെ തന്നെ നീണ്ട മുടി. നെറ്റിലെ വട്ട പൊട്ട്. അത്യാവശ്യം വണ്ണവുള്ള മെഴുത്തു ഉഴുക്കിയ പോലത്തെ ശരീരം.
പാവാടയാണ് മിക്കപ്പോഴും വേഷം വീട്ടില്. വെള്ളി കൊലുസും ഇട്ടോണ്ട് നടക്കും.
പക്ഷെ ഇതൊന്നുമല്ല ചേച്ചിടെ ഏറ്റവും വല്ല്യ അസറ്റ്. അവൾടെ പിന്നാമ്പുറം.
പാവാടക്കകത്തു ഉന്തി തള്ളികളിക്കുന്ന രണ്ട് വലിയ ചന്തികുടങ്ങള്…ആ കോതച്ചിപ്പാറുവിന്റെ ചന്തി പൊളിക്കുവാ എന്ന് ഉള്ളത് എന്റെ
ചിരകാല സ്വപ്നവാണ്.
ഇന്നലെയും കൂടി അവളുടെ ഒരു പഴയ രംഗം ഓർത്തു അടിച്ചു ചീറ്റിച്ചതേയുള്ളു.
അമ്മവീട്ടിൽ ആയോണ്ട് കണ്ടിട്ട് ഏകദേശം ഒരു മാസമായി. പക്ഷെ ആ പേര് കേട്ടപ്പോ തന്നെ എന്റെ കുട്ടൻ ചാടി എഴുന്നേറ്റു.
അപ്പച്ചി : “അല്ല, അവൾ എന്തോ കോഴ്സ് പഠിക്കുവല്ലാരുന്നോ.”
അമ്മ : “ഹാ.. അതൊക്കെ നിർത്തി. അവളെ ഉന്തിതള്ളി ഡിഗ്രി പാസ്സ് ആക്കിയ പാട് തന്നെ എനിക്കെ അറിയൂ.”
അപ്പച്ചി : “അത് ശെരി. അപ്പൊ പിന്നെ ഇപ്പം എന്ത് ചെയ്യുവാ. കല്യാണം വല്ലോം…”
അമ്മ : “ഓഹ്.. ഒന്നുരണ്ടു ആലോചനകള് നോക്കിയതാ. ഒന്നും അങ്ങോട്ട് ശരിയാവുന്നില്ല. ഇപ്പത്തന്നെ ഇരുപത്തിയാറ് ആയി.”
അതെ രണ്ടുമൂന്നു ആലോചനകൾ ഒക്കെ എങ്ങനെയോ മുടങ്ങിപോയി. പക്ഷെ ഓരോന്ന് മുടങ്ങുമ്പോഴും എന്റെ ഉള്ളിൽ ആരുമറിയാത്ത ഒരു സന്തോഷം. ഇനിയും ഇവിടെത്തന്നെ കാണുവല്ലോ.
പിന്നെ പഠിക്കാനും മോശവാരുന്നു. പക്ഷെ നന്നായിട്ടു കറികളൊക്ക വെക്കും. എല്ലാത്തിനും ഒരു പ്രതേക ടേസ്റ്റ് ആണ്.
പെട്ടന്ന് അമ്മ എന്നെ ഒരു നോട്ടം.
അമ്മ : “എടാ അവള് ഇപ്പൊ വരും. നീ താഴെ ചെന്നു നിക്ക്. കുറെ കവറുകൾ ഒക്കെ ഉണ്ട്. പിന്നെ ഇങ്ങോട്ട് വരാനും അറിയണ്ടേ.”
മനസ്സില് ആകെ ഒരു കുളിർമ. ഒരു ചാഞ്ചാട്ടം.
അപ്പച്ചി : “എന്നാ പിന്നെ ഞാനും വരാം.”
ഞാനും അപ്പച്ചിയും ലിഫ്റ്റ് ഇറങ്ങി താഴെയെത്തി. അവിടെ റീസെപ്ഷന്റെ മുൻപിലെ ഗ്ലാസ് ഡോർ തുറന്നു ഞങ്ങൾ വരാന്തയിൽ വന്ന് നിന്നു. എന്റെ ഓരോ പ്രവർത്തിയിലും പതിവില്ലാത്ത ഒരു ആഹ്ലാദവും ആവേശവും.
അപ്പച്ചി ഇടയ്ക്കു കുശലം ചോദിക്കുന്നതുപോലെ
എന്തൊക്കെയോ എന്നോട് ചോദിക്കുന്നുണ്ട്. ഞാൻ താല്പര്യം ഇല്ലാതെ രീതിയിൽ എന്തൊക്കെയോ മറുപടി പറയുന്നു.
കാരണം എന്റെ മനസ്സിൽ വനജേച്ചി മാത്രം.
ഇതാ അങ്ങനെ നിൽക്കെ ഒരു നീല സൻട്രോ കാർ ഗേറ്റ് കടന്നു അകത്തേക്ക് കയറി. അത് അപ്പച്ചിടെ കാർ തന്നെ.
ഹൃദയമിടിപ്പ് കൂടി. അങ്കിളാണ് വണ്ടി ഓടിക്കുന്നെ. അങ്കിൾനോട് സെക്യൂരിറ്റി പാർക്കിങ്ങിനെ പറ്റി എന്തോ പറയുന്നു. അതിനുശേഷം വണ്ടി കറങ്ങി ഹോസ്പിറ്റലിന്റെ ഞങ്ങൾ നിൽക്കുന്ന വരാന്തയുടെ മുന്നിലെത്തി.
തിന്റെഡ് ഗ്ലാസ് കാരണം അകത്തേക്ക് കാണാനും വയ്യ. ഇതെന്ത് കഷ്ടം.
ചേച്ചിയെ കാണാനായി എന്റെ മനസ്സ് വെമ്പി.
ഡോർ തുറക്കാത്തത് എന്താന്ന് ഞാൻ ആലോചിച്ചു. അവർ എന്തേലും സംസാരിക്കുവാരിക്കും.
പ്രതീക്ഷിക്കാതെ പെട്ടന്ന് മുന്നിലത്തെ ഇടത്തെ ഡോർ തുറന്നു.
എന്റെ വനജേച്ചിയെ കാണാൻ എന്റെ മനസ്സും ശരീരവും തുടിച്ചു.
ഒരു നിമിഷം……
വെളുത്ത് അത്യാവശ്യം തടിച്ച വെള്ളി കൊലുസ് അണിഞ്ഞ ഒരു കാല് പുറത്തേക്ക് എടുത്തു വെച്ചു.
ഒരു നിമിഷത്തിന് ശേഷം ചേച്ചിയും പുറത്തേക്ക്. അടുക്കളയിൽ ഇട്ടു ആകെ നിറം മങ്ങിയ മുട്ടിനു താഴെ വരെ എത്തിനിക്കുന്ന ഒരു പാവാടയാരുന്നു വേഷം. അതുപോലത്തെ ഒരു ടോപ്പും.
മെഴുത്ത രണ്ട് ചന്തികുടങ്ങളുടെ ഇടയിലെ ചന്തിവിടവിലോട്ട് പാവടെടെ കുറച്ചു ഭാഗം കേറി ചുളുങ്ങിയിരിക്കുന്നു.