മൂത്രവും പോയി. സനീബ അപ്പോൾ വീട്ടിൽ ഇടുന്ന ഒരു ബ്ലൗസും മുണ്ടും ആണ് ധരിച്ചിരുന്നത്. പോലീസ്കാരൻ: “മിണ്ടാതെ അടങ്ങി കിടക്കെടി പൊലയാടി മോളെ, ഏമാൻ ഒന്ന് ഇങ്ങോട്ടു വന്നോട്ടെ”. നസീബ വയറും പൊത്തിപിടിച്ചു സെല്ലിന്റെ ഒരു മൂലയിൽ ചുരുണ്ടു കിടന്നു. സ്റ്റേഷന്റെ മുന്നിൽ ഒരു ജീപ്പ് വന്നു നിന്നു. അതിൽ നിന്നും SI ശേഖരൻ നമ്പിയാർ പുറത്തിറങ്ങി. പോലീസുകാരൻ: “സർ, അവളെ ഞങ്ങൾ പൊക്കിയിട്ടുണ്ട്. ഇത് വരെ ചോദ്യം ചെയ്തു തുടങ്ങിയിട്ടില്ല”
ശേഖരൻ നമ്പിയാർ: അവളെ സെല്ലിൽ നിർത്തു. ഞാൻ വരാം. പോലീസുകാരൻ നസീബയെ മുടി പിടിച്ചെണീപ്പിച്ചു നിർത്തി. എന്നിട്ടു അവളുടെ കൈകൾ രണ്ടും കെട്ടി മുകളിലെ ഹുക്കിൽ തൂക്കി നിർത്തി. നസീബയുടെ കാലുകൾ കഷ്ടിച്ച് നിലത്തു മുട്ടുന്ന നിലക്കാണ് കെട്ടിയതു. അവൾ കയറിൽ കിടന്നു ആടാൻ തുടങ്ങി. ശേഖരൻ നമ്പിയാർ സെല്ലിലേക്കു കയറി വന്നു. ശേഖരൻ നമ്പിയാർ: “ഖാലിദ് എവിടെടി?” നസീബ: “ഏമാനെ എനിക്കറിയില്ല, എന്റെ മോൾ…….” പറഞ്ഞു തീരുന്നതിനു മുൻപേ അവളുടെ പുറത്തു ലാത്തി കൊണ്ട് വീശി ഒരു അടി കിട്ടി. നസീബയുടെ കണ്ണിൽ നിന്നും പൊന്നീച്ച പറന്നു. ശേഖരൻ നമ്പിയാർ എണീറ്റ് അവളുടെ അടുത്തെത്തി. അവളുടെ കാവിൾ കൂട്ടി പിടിച്ചു. ശേഖരൻ നമ്പിയാർ: “പൂറി മോളെ, പറഞ്ഞില്ലേൽ നിന്റെ ശവം പോലും ആർക്കും കിട്ടില്ല. അതിനു മുൻപേ നിന്റെ പൂറ്റിലും കൊതത്തിലും ഞാൻ കമ്പി പാര കയറ്റും.” ഇത് പറഞ്ഞു അയാൾ അവളുടെ പൂറു മുണ്ടിനു മുകളിലൂടെ കൂട്ടിപിടിച്ചു. അവളുടെ രോമക്കാടുകളിൽ അയാൾ പിടിമുറുകിയപ്പോൾ നസീബ വേദന കൊണ്ട് പുളഞ്ഞു . “നിർത്ത്”. ആജ്ഞയശക്തിയുള്ള ആ ശബ്ദം കേട്ട് ശേഖരൻ നമ്പിയാർ തിരിഞ്ഞു നോക്കി.
ഇലഞ്ഞിക്കൽ തറവാട്. നൂറ്റാണ്ടുകളുടെ പഴക്കം ഉള്ള പ്രൗഡഗംഭീരമായ എട്ടു കേട്ട് . നെൽവയലുകളും തെങ്ങിൻതോപ്പുകളും ആയി ഏക്കറുകണക്കിന് സ്ഥലം. കൂടാതെ അനവധി കെട്ടിടങ്ങൾ മറ്റു ബിസിനസ്സുകൾ വേറെ. ഇലഞ്ഞിക്കൽ തറവാട്ടിലെ കാരണവർ ആണ് രാമദാസ മേനോൻ. നാട്ടിലെ പ്രമാണി. നാട്ടുകാർക്ക് ആരാധ്യൻ. എന്തിനും ഏതിനും ഓടിചെല്ലാവുന്ന ഒരാൾ. നാട്ടിലെ കുറെ പേർ ഇലഞ്ഞിക്കൽ തറവാടിന്റെ ആശ്രിതർ ആണ്. ഇത്രയൊക്കെ ആണെങ്കിലും രാമദാസമേനോൻ ഇതുവരെ ഒരു തെരഞ്ഞെടുപ്പിലും മത്സരിച്ചിട്ടില്ല. തികഞ്ഞ ഒരു കോൺഗ്രസ് അനുഭാവി ആയ അയാൾ എപ്പോളും ഖദർ വേഷത്തിലാണ് നടക്കാറ്. ഇലെക്ഷനിൽ ഒന്ന്നും മത്സരിച്ചിട്ടില്ലെങ്കിലും നാട്ടിൽ രാമദാസമേനോന്റെ അനുവാദം ഇല്ലാതെ ഒരില പോലും അനങ്ങാറില്ല. നാട്ടിൽ സ്വീകാര്യനാകാൻ പ്രധാന കാരണം എതിർക്കുന്നവരൊന്നും ജീവിച്ചിരിപ്പില്ല എന്നതായിരുന്നു. അവർക്കെല്ലാം പലപ്പോഴായി അപകടമരണം സംഭവിക്കാറാണ് പതിവ്. അതിലൊന്നും ആരും രാമദാസമേനോനെ സംശയിച്ചിരുന്നില്ല. രാമദാസമേനോന് ഇതിനായി പ്രത്യേക ഗുണ്ടാ സംഘം തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു. ആളുകളെ അവരുടെ ദുരിതാവസ്ഥയിൽ സഹായിച്ചു ആശ്രിതരും വിധേയരും ആക്കുന്നു. അവരുടെ ജീവിതം തന്നെ പിന്നീട് രാമദാസമേനോന് വേണ്ടിയാകുന്നു. അടിയന്തരാവസ്ഥക്കാലം രാമദാസമേനോന് സുവർണകാലം ആയിരുന്നു. തനിക്കു വേണ്ടതെല്ലാം വെട്ടിപിടിക്കാനും എതിർക്കുന്നവരെ ഇല്ലാതാക്കാനും ഈ കാലഘട്ടം അയാൾ ശരിക്കും ഉപയോഗിച്ചു. നാല്പത്തിയഞ്ചു വയസ്സുള്ള രാമദാസമേനോൻ ആരോഗ്യധൃഡഗാർത്താനായിരുന്നു. ആറടിയോളം ഉയരം. കഷണ്ടി കയറിയ നെറ്റി. വിരിഞ്ഞു രോമാവൃതമായ നെഞ്ച്. നാൽപതു വയസ്സുള്ള ഭാര്യ ചന്ദ്രിക. മൂത്ത മകൻ കൃഷ്ണദാസ് ഏഴാം ക്ലാസ്സിൽ പഠിക്കുന്നു. ഇളയ മകൾ ആതിര രണ്ടു വയസ്സ്. രാവിലെ ആറുമണിക്ക് ഉറക്കമുണർന്ന രാമദാസമേനോൻ കിടക്കയുടെ ഇടതുവശം തപ്പി നോക്കി. ചന്ദ്രിക മുൻപേ എണീറ്റ് പോയിരുന്നു. അതിരാവിലെ എണീറ്റ് കുളിച്ചേ അവർ അടുക്കളയിൽ കയറൂ. കുലച്ചു കിടക്കുന്ന തന്റെ കുണ്ണ തടവി ഇതിനു ഇനി എന്ത് ചെയ്യും എന്നാലോചിച്ചു അയാൾ കിടന്നു. അല്ലെങ്കിലും ചന്ദ്രിക പണ്ണാൻ അത്ര പോരാ. പണ്ടേ അവൾ കാലകത്തി ഒരു വഴിപാടു പോലെ കിടന്നു തരിക മാത്രം ആണ് ചെയ്യാറ്. ഇതുവരെ തന്റെ കുണ്ണ ഒരിക്കൽ പോലും വായിൽ ഇട്ടിട്ടില്ല. മുഴുവൻ തുണി പോലും അഴിക്കാതെ ആണ് കിടന്നു തരിക. ആതിര ഉണ്ടായ ശേഷം ചന്ദ്രിക ഇതുവരെ ഒന്നു പണ്ണാൻ തന്നിട്ടില്ല. അവൾക്കെന്തോ പണ്ണുന്നതിനോട് ഒരു വെറുപ്പുള്ള പോലെ ആണ് പെരുമാറാറു. പ്രഭാതകൃത്യങ്ങൾക്കും പ്രാതലിനും ശേഷം രാമദാസമേനോൻ എന്നത്തേയും പോലെ വയലിൽ പണി നോക്കാനിറങ്ങി. അവിടെ എല്ലാം കറങ്ങി പത്തുമണിയോടെ തിരിച്ചെത്തി കുളിക്കാനിറങ്ങി. കുളപ്പുരയിൽ കയറി അയാൾ ദേഹമാസകലം