രാഘവൻ: “സരസൂ, പക്ഷേ അന്നത്തെ പോലെയല്ലല്ലോ ഇന്ന്. ഇന്ന് ഇതൊക്കെ വീഡിയോ സഹിതം ഫോണിലും കമ്പ്യൂട്ടറിലും വരുന്നുണ്ടല്ലോ. അപ്പോൾ അത് കണ്ടാൽ മതിയല്ലോ ഇതൊക്കെ എന്താണെന്നും എങ്ങനെയുമാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ.”
സരസ്വതി അതിന് മറുപടി നൽകി
സരസ്വതി: “നമ്മളും കുറെ വീഡിയോകൾ കാണുന്നതല്ലേ ഏട്ടാ? അതിലുള്ളതുപോലെയാണോ യഥാർത്ഥത്തിൽ കാര്യങ്ങൾ നടക്കുന്നത്? അത്തരം വീഡിയോകൾ കണ്ടു തെറ്റായ കാര്യങ്ങൾ പഠിക്കുന്നത് ശരിയാണോ? അതുകൊണ്ട് നിങ്ങൾ കൂടുതൽ ഒന്നും ആലോചിച്ച് തല പുകയ്ക്കണ്ട. എല്ലാം നമ്മുടെ മക്കളുടെ നന്മയ്ക്ക് വേണ്ടിയല്ലേ.”
അപ്പോൾ രാഘവൻ തമാശരൂപേണ ഒരു
ചോദ്യം കൂടി ചോദിച്ചു:
രാഘവൻ: “ഇതുപോലെ ഒരു മകനും കൂടി ഉണ്ടല്ലോ നമുക്ക്. അവനും ഇതുപോലെ അറിവ് വേണമെന്ന് പറഞ്ഞാൽ അവനെ ആര് പഠിപ്പിക്കും?”
സരസ്വതി ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ മറുപടി പറഞ്ഞു:
സരസ്വതി: “അവൻ ആൺകുട്ടിയല്ലേ, ഇതൊക്കെ അവൻ പുറത്തുനിന്ന് അറിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാവും. നമ്മൾ വിചാരിക്കുന്നതിനും അപ്പുറമാണ് ഇന്നത്തെ കുട്ടികൾ. ഇനി അവനും ഇതുപോലെ അറിയണം എന്നാണെങ്കിൽ…”
സരസ്വതി ആ വാക്കുകൾ പൂർത്തിയാക്കിയില്ല. അവൾ ഒന്ന് നിർത്തിയിട്ട് പറഞ്ഞു
സരസ്വതി: “എനിക്ക് ഉറക്കം വരുന്നു, ഞാൻ ഉറങ്ങാൻ പോകുന്നു.”
അത്രയും പറഞ്ഞ് അവൾ ഉറക്കത്തിലേക്ക് വഴുതി വീണു.
രാഘവൻ കുറച്ചുനേരം ആലോചിച്ചു കിടന്നു. “ഇവൾ പറയുന്നതിലും ചില കാര്യങ്ങളുണ്ട്” എന്ന് ഉള്ളിൽ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അയാൾ മെല്ലെ കണ്ണുകൾ അടച്ച് ഉറക്കത്തിലേക്ക് പോയി.
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ ജനൽ വിരികൾക്കിടയിലൂടെ സൂര്യപ്രകാശം അവളുടെ മുഖത്ത് തട്ടിയപ്പോഴാണ് വിസ്മയ ഉണർന്നത്. കണ്ണുതുറന്നപ്പോൾ അരികിൽ അച്ഛനെയും അമ്മയെയും കണ്ടില്ല. അവൾ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് മുറിക്ക് പുറത്തേക്ക് നടന്നു. സമയം നോക്കിയപ്പോൾ എട്ടു മണിയായിരിക്കുന്നു.
അടുക്കളയിൽ നിന്നും പാത്രങ്ങൾ കൂട്ടിമുട്ടുന്ന ശബ്ദവും കാപ്പിയുടെ മണവും വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഹാളിൽ അച്ഛൻ രാഘവൻ പത്രം മാറ്റിവെച്ച് ടിവി കാണുകയാണ്. വിസ്മയയുടെ സാന്നിധ്യം അറിഞ്ഞ രാഘവൻ
പതുക്കെ തലയുയർത്തി അവളെ നോക്കി സ്നേഹത്തോടെ ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. തലേന്നത്തെ സംഭവങ്ങളുടെ ആവേശം ഉള്ളിലുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും, അച്ഛനെ നേരിട്ട് കണ്ടപ്പോൾ വിസ്മയയുടെ ഉള്ളിൽ ചെറിയൊരു നാണം മൊട്ടിട്ടു. അവൾ പതുക്കെ നടന്ന് അച്ഛന്റെ തൊട്ടടുത്ത് ചെന്നിരുന്നു.
വിസ്മയ: (പതുക്കെ) “അച്ഛാ… ഇന്നലെ ഞാൻ… ഞാൻ കാരണം അച്ഛന് ബുദ്ധിമുട്ട്…”
അവൾ വാക്കുകൾ കിട്ടാതെ പതറുന്നത് കണ്ട രാഘവൻ അവളുടെ തലയിൽ വാത്സല്യത്തോടെ തലോടി.
രാഘവൻ: “അതൊന്നും സാരമില്ല മോളേ. അതൊന്നും ആലോചിച്ച് നീ ഇനി വിഷമിക്കേണ്ട. നിനക്ക് എന്ത് സംശയമുണ്ടെങ്കിലും അത് ചോദിക്കേണ്ടത് ഞങ്ങളോടല്ലേ? നിന്റെ ഈ പ്രായത്തിൽ ഇത്തരം
കൗതുകങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നത് സ്വാഭാവികമാണ്. ഇനി എന്ത് സംശയമുണ്ടായാലും നീ പേടിക്കാതെ അച്ഛനോട് ചോദിച്ചാൽ മതി, അച്ഛൻ എല്ലാം പറഞ്ഞു തരാം.”
അച്ഛന്റെ തുറന്ന സംസാരം വിസ്മയയ്ക്ക് വലിയൊരു ആശ്വാസം നൽകി. അവൾ സന്തോഷത്തോടെ അച്ഛന്റെ കവിളിൽ ഒരു ഉമ്മ നൽകിയിട്ട് തന്റെ മുറിയിലേക്ക് ഓടിപ്പോയി.
അടുക്കളയിൽ നിന്ന് ഇത് കണ്ടു വന്ന സരസ്വതി അവർ കൈ തുടച്ചുകൊണ്ട് രാഘവന്റെ അടുത്തെത്തി.
സരസ്വതി: (കളിയാക്കിക്കൊണ്ട്) “ഹാ… ഇപ്പോൾ അച്ഛനും മോളും കൂടി ഒരൊറ്റ ടീമായല്ലോ! ഞാൻ മാത്രം ഇപ്പോൾ ഔട്ട് ആയതുപോലെ.”
രാഘവൻ പതുക്കെ ചിരിച്ചു. അയാൾ പെട്ടെന്ന് സരസ്വതിയുടെ കൈ പിടിച്ചു തന്റെ മടിയിലേക്ക് വലിച്ചിട്ടു. അപ്രതീക്ഷിതമായ ആ നീക്കത്തിൽ
സരസ്വതി ഒന്ന് ഞെട്ടിയെങ്കിലും അയാളുടെ ആ സ്പർശനം അവൾ ആസ്വദിച്ചു.
രാഘവൻ: “നീ എന്താടി ഇങ്ങനെ പറയുന്നത്? നീ എന്റെ പൊന്നല്ലേ സരസൂ…”
അയാൾ അവളുടെ കാതോരം ചേർന്ന് മന്ത്രിച്ചു. സരസ്വതിയുടെ നൈറ്റിക്കുള്ളിലൂടെ അവളുടെ വിരിഞ്ഞ മുലകളിൽ അയാൾ ആഞ്ഞു പിടിച്ചു ഞെരിച്ചു. ആ സുഖം താങ്ങാനാവാതെ സരസ്വതി ഒന്ന് പുളയുകയും സുഖം കൊണ്ട് അയാളുടെ നെഞ്ചിലേക്ക് അമരുകയും ചെയ്തു.