അജുവിന്റെ ആവനാഴി – 2 2

അവന്‍ പത്രം വായിച്ചുകൊണ്ട് ഇരിക്കുമ്പോഴാണ് അച്ഛന്‍ ചായയുമായി അവിടേക്ക് വന്നത്. അത് കണ്ട് അവന്‍, പത്രവും മടക്കി വച്ചിട്ട്, ഒഴിഞ്ഞ കപ്പുമായി അടുക്കളയിലേക്കു പോയി. അമ്മയും ചേച്ചിയും അപ്പോഴും അവിടെ ജോലിയില്‍ മുഴുകി നില്‍ക്കുന്നു. അവന്‍, കിച്ചണ്‍ സ്ലാബിന്‍റെ ഒരറ്റത്തായി കയറി ഇരുന്നു. അവന്‍, അവിടെ ഇരുന്നുകൊണ്ട് രണ്ടുപേരെയും മാറി മാറി നോക്കി. രണ്ടാളും അവനെ മൈന്‍ഡ് ചെയ്യുന്നത്തെ ഇല്ല. അവര്‍, അവരുടെ പണിയില്‍ മുഴുകിയിരുന്നു.

കുറച്ചു സമായം കൂടി അവിടെ ഇരുന്നിട്ട് അവന്‍ എഴുന്നേറ്റ് അവന്‍റെ മുറിയിലേക്ക് പോയി. അവന്‍, ഫോണും നോക്കി കട്ടിലില്‍ കിടന്നു. പിന്നെ കാപ്പി കുടി. പിന്നെയും സമയം പോകാന്‍ അവന്‍ നന്നേ വിഷമിച്ചു. ഒടുവില്‍, പതിനൊന്നു മണി കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍, അടുക്കളയിലെ പണി കഴിഞ്ഞു ചേച്ചി അവളുടെ മുറിയിലേക്ക് പോകുന്നത് അവന്‍ കണ്ടു.

കുറച്ചുകൂടി കഴിഞ്ഞു അവന്‍, അടുക്കളയുടെ പിന്നിലേക്ക്‌ ചെന്നപ്പോള്‍, അവന്‍റെ അമ്മ അവിടെ ഇരിപ്പുണ്ട്. അവനും അവരുടെ അടുത്ത് ചെന്നിരുന്നു.

“എന്താടാ രാവിലെ മുതല്‍ ഇങ്ങനെ എന്‍റെ പുറകേ ഇങ്ങനെ മണപ്പിച്ചു നടക്കുന്നത്?”

“വല്ല മണമോ ഗുണമോ ഉണ്ടോന്നറിയാനാ….”

“എന്നിട്ട് മണം വല്ലതും കിട്ടിയോ?”

“എവിടെ………… മണം പോയിട്ട് ആലുവ മണപ്പുറത്ത് വച്ച് കണ്ട പരിചയം പോലും കാണിച്ചില്ല.”

“പരിചയമൊക്കെ മുറിക്കുള്ളില്‍ മതി. പുറത്ത് വച്ച് ഒരു പരിചയവും വേണ്ട.”

“ഓ………. അങ്ങനയെങ്കില്‍ അങ്ങനെ….. ഇന്നെന്താ പരിപാടി?”

“ഇന്നെന്താ പ്രത്യേകത?”

“പ്രത്യേകത ഒന്നും ഇല്ല. അല്ല, ഇന്നത്തെ ഷോ എപ്പോഴാണ്?”

“ഞാന്‍ പറഞ്ഞില്ലേ…. രാത്രി മാത്രമേ ഉള്ളൂ.”

“അതുവരെ എന്ത് ചെയ്യും?”

“നീ പോയി വേറെ പണി വല്ലതും നോക്ക്….”

“എനിക്ക് അറിയാവുന്നത് ഈ ഒരു പണി മാത്രമാണ്….. അതിനു ഇനി ഇപ്പോള്‍ ഞാന്‍ വേറെ ആളിനെ നോക്കേണ്ടിവരും….”

“ഓ……. നീ പോയി വേറെ ആളിനെ നോക്ക്…..”

“ഇവിടെ അമ്മ മാത്രമല്ല, വേറെയും ആളുകള്‍ ഉണ്ട്… അത് മറക്കണ്ട…..”

“അതൊക്കെ വേറെ ആളുകള്‍ കൈയ്യടക്കി വച്ചിരിക്കുകയാ…. അതിനിടക്ക് നീ നോക്കിയിട്ട് കാര്യമില്ല….”

“അതൊക്കെ വെറുതേ…… ഞാന്‍ ഒന്ന് മെനക്കെട്ടാല്‍ അതൊക്കെ കൈയ്യില്‍ ഇരിക്കും. കാണണോ……”

“നീ വെല്ലുവിളിക്കുകയാണോ?”

“ങാ……. വെല്ലുവിളിയെങ്കില്‍ വെല്ലുവിളി. കാണണോ?”

“എങ്കില്‍ നീ ഒന്ന് വളച്ചു കാണിക്ക്……”

“എന്നെ വാശി പിടിപ്പിക്കരുത്……”

വാശി തന്നെ………..”

“എങ്കില്‍ സുമതി ദിവസം എണ്ണിക്കോ……… ഇന്ന് മുതല്‍ പത്ത് ദിവസത്തിനകം ഞാന്‍ വളച്ചു കാര്യം സാധിച്ചിരിക്കും….”

“എങ്കില്‍ challenge…………”

“agreed……….. challenge…….”

അവര്‍ തമ്മില്‍ കൈകൊടുത്ത് മത്സരം ഉറപ്പിച്ചു.

അപ്പോഴാണ്‌ അവന്‍റെ ചേച്ചി അങ്ങോട്ട്‌ വന്നത്. അതോടെ അവരുടെ സംസാരം മാറി. അവന്‍ ബാംഗ്ലൂര്‍ വിശേഷങ്ങള്‍ പറയാന്‍ തുടങ്ങി.

“നമ്മുടെ ഫ്ലാറ്റ് മുഴുവന്‍ അടച്ചിട്ടിരുന്നു നാശമായിക്കാണും. വണ്ടി ഓടി തുടങ്ങിയിരുന്നെങ്കില്‍ ഒന്ന് പോയിട്ട് വരാമായിരുന്നു.”

അത് കേട്ട ഉടന്‍, അവന്‍റെ ചേച്ചി പറഞ്ഞു:

“ഇനി നീ പോകുമ്പോള്‍ ഞാനും കൂടി വരുന്നെടാ. എനിക്ക് അവിടയൊക്കെ രണ്ടു ദിവസം കാണണം.”

“അതിനു വണ്ടി വേണ്ടേ?”

അത് കേട്ടതും, അമ്മ അവനെ രൂക്ഷമായി ഒന്ന് നോക്കി. ഈ അവസ്ഥയില്‍ അവള്‍, അവന്‍റെ കൂടെ പോയാല്‍ തീര്‍ച്ചയായും എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ നടക്കും… തീര്‍ച്ച. അവര്‍ക്ക് അത് ഉറപ്പാണ്. അതുകൊണ്ട് ആ നീക്കത്തിന് ഒരു തടയിടാന്‍ അവര്‍ ശ്രമിച്ചു…

“അതിനു ഈ കോവിഡിനിടെ എങ്ങനെയാ പോകുന്നത്?”

“ഇപ്പോള്‍ എന്തായാലും നടക്കത്തില്ല.”

അവന്‍ മറുപടി പറഞ്ഞു. അതോടെ ആ വിഷയം അവസാനിച്ചു. പിന്നെ അവര്‍, നാട്ടിലെ കോവിഡ്‌ കാര്യങ്ങളിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു. അവരുടെ വീടിനു അടുത്തൊന്നും ഇതുവരെ കേസുകള്‍ ഉണ്ടായിട്ടില്ല. പക്ഷേ, ഏതാണ്ട് ഒരു കിലോമീറ്റര്‍ ദൂരെ രണ്ടു പേര്‍ക്ക് ബാധിച്ചിട്ടുണ്ട്. ആ വിവരങ്ങളൊക്കെ ചര്‍ച്ചയായി. അപ്പോഴേക്കും, അവന്‍റെ അച്ഛന്‍ വന്നു. അതോടെ എല്ലാരും എഴുന്നേറ്റ് ഊണ് കഴിക്കാനായി പോയി….

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *