അഞ്ജലീപരിണയം – 4 66അടിപൊളി 

“ഓഹ് ഇപ്പോ ഞാൻ ഓവർ റിയാക്റ്റ് ചെയ്തു എന്നായോ, ഞാൻ നിന്നോട് പറയാതെ ആരുടേലും കൂടെ ചെയ്താ എന്താവും….”

“എന്നാ ഒരു കാര്യം ചെയ്, നി ആരുടേലും കൂടെ പോയ്‌ ചെയ്തോ അല്ലപിന്നെ….”

പ്രണവ് അരിശം കേറി പറഞ്ഞു.അവർ രണ്ട് പേരും മുഖം ഏറ്റിപിടിച്ച് രണ്ട് ഇരുന്നു. അഞ്ജലി ജനൽ വഴി പുറത്തേക്ക് നോക്കി ഇരുന്നു.അവളുടെ മുഖത്ത് ദേഷ്യഭാവം അല്ലായിരുന്നു. മറിച്ച് സങ്കടം ആയിരുന്നു. അവൾ മനഃപൂർവം വഴക്ക് ഉണ്ടാകുണ്ടാക്കിയതായിരുന്നു. അത് അവനോടുള്ള പരിഭവം കൊണ്ടായിരുന്നില്ല.സ്വയം ഉള്ള ഒരു തരം വിലയിരുത്തൽ പോലെയായിരുന്നു. ഇനിയും അവൻ വല്ലതും ചോദിച്ചാൽ താൻ മറ്റേ കാര്യം പറഞ്ഞു പോയാലോ എന്നുള്ള ഒരു പേടി.

ഇടവ മാസത്തിലെ മഞ്ഞിൽ കുളിച്ചു നിക്കുന്ന രാത്രി ബാംഗ്ലൂർ റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനിൽ അവരുടെ ട്രെയിൻ എത്തിച്ചേർന്നു. ഇത്ര നേരമായിട്ടും രണ്ട് പേരും ഒന്നും സംസാരിച്ചിട്ടില്ല. ഇപ്പോഴും മുഖം കൊടുക്കാതെ ഇരിക്കുകയാണ്. ട്രെയിൻ ഇറങ്ങി അവർ ഒരു ടാക്സി വിളിച്ച് ഒരുമിച്ച് തന്നെ വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു. എന്നാൽ രണ്ട് പേരും ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.വീട്ടിൽ എത്തിയപ്പോ സമയം 1 മണി കഴിഞ്ഞിരുന്നു. രണ്ടുപേർക്കും നല്ല ഷീണം ഉണ്ടായിരുന്നു. വന്നപാടെ അഞ്ജലി ബെഡിൽ കേറി കിടന്നു. ഷീണമുള്ളത് കൊണ്ട് പ്രണവും കിടന്നു.

പിറ്റേന്ന് അവൻ കണ്ണ് തുറന്നപ്പോൾ സമയം എട്ടര കഴിഞ്ഞിരുന്നു. വായിൽ വന്ന എല്ലാ തെറിയും വിളിച്ച് അവൻ എഴുനേറ്റ് നേരെ ബാത്റൂമിലേക്ക് ഓടി. കുളിച്ച് ഫ്രഷ് ആയി വന്നപ്പോൾ അഞ്ജലി ഓഫീസിൽ പോവാൻ റെഡിയായി നിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.ഒരു ബ്ലൂ കളർ ലൂസ് ടോപ്പും വൈറ്റ് ജീൻസുമാണ് അവളുടെ വേഷം. കണ്ണാടിയിൽ നോക്കി ഒന്ന് മുടി ഒതുക്കികൊണ്ട് അവൾ പുറത്തേക്ക് നടന്നു. അവളുടെ വണ്ടി എടുത്ത് പോകുന്ന സൗണ്ട് അവൻ കേട്ടു.

“ശേ…. ഇവൾക്ക് ഇപ്പോഴും പിണക്കം മാറിയില്ലേ, രാവിലെ എല്ലാം സോൾവ് ആക്കാമെന്ന് കരുതിയതാ. പുല്ല്….”

അവൻ റെഡിയായി ഓഫീസിൽ പോവാൻ ഇറങ്ങി.ബ്രേക്ഫാസ്റ്റ് എല്ലാം അവൾ ഉണ്ടാക്കി വച്ചിരുന്നു. അത് എല്ലാം കഴിച്ച് അവൻ കാർ എടുത്ത് ഓഫീസിലേക്ക് ഇറങ്ങി.

ഓഫീസിൽ എത്തിയ അവന് ഒരു സ്വസ്ഥതയും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അഞ്ജലിയുമായി മിണ്ടാതെ ഇരിക്കാൻ അവന് ആവുമായിരുന്നില്ല. അവൻ അവളെ വിളിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. ഓഫ്‌സിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ അഞ്‌ജലിക്കും ഇതേ അവസ്ഥയായിരുന്നു. ഇവിടെ തെറ്റ്കാരി താനല്ലേ. വെറുതെ പാവം അവനെ എന്തിനാ വിഷമിപ്പിക്കുന്നെ. അവന് ഇപ്പോഴും ദേഷ്യം ഉണ്ടെന്ന് രാവിലെ സംസാരിക്കാതെ പോന്നത്. ഓരോന്ന് ഓർത്ത് ഇരിക്കുന്ന സമയത്താണ് അവളുടെ ഫോൺ റിങ് ചെയ്തത് നോക്കിയപ്പോ പ്രണവ് ആണ്. അവൾ ഫോൺ എടുത്തു.

“ഹലോ….”

“അഞ്ജലി…. ഐ യാം സോറി,ഞാൻ ഇന്നലെ…. നി അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോ….നി ഒക്കെയാണോ….?”

“അഹ് ഞാൻ….. ഒക്കെയാണ്….”

“നി ഒരു കാര്യം ചെയ് ഉച്ചക്ക് ഇറങ്ങ്, എന്നിട്ട് ആ സ്‌ക്വയറിലുള്ള റെസ്റ്റോറന്റിൽ വാ.ഫുഡ്‌ ഒരുമിച്ച് കഴിക്കാം….”

“അഹ് ശെരി…..”

അവൾ ഫോൺ കട്ട്‌ ചെയ്ത് വച്ചു. അവളുടെ മുഖത്ത് സന്തോഷത്തിന്റെ ചിരി വിടർന്നു.അതുപോലെ പ്രണവിനും.ഉച്ചക്ക് ഹാഫ് ഡേ എടുത്ത് അവൾ ഓഫീസിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി. സ്‌ക്വയർ മാളിലേക്ക് ചെന്നു. പ്രണവ് നേരെത്തെ തന്നെ റെസ്റ്റോറന്റിൽ എത്തിയിരുന്നു. അഞ്ജലി വണ്ടി പാർക്കിങ്ങിൽ ഇട്ട് നടന്നു.

“ഹേയ് അഞ്ജലി…..”

പുറകിൽ നിന്ന് ആരോ വിളിച്ചത് കേട്ട് അവൾ തിരിഞ്ഞു നോക്കി. അത് അലക്ആയിരുന്നു. അവൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.ഒരു ബ്ലാക്ക് ടീഷർട്ടും ജീൻസുമാണ് വേഷം. പ്രതീക്ഷിക്കാതെ അവനെ അവിടെ കണ്ടപ്പോൾ അവൾ ഒന്ന് ചിരിക്കാൻ ശ്രെമിച്ചു.

“അ.. അലക്സ്‌…. എന്താ ഇവിടെ…..?”

“ചുമ്മാ…..നി എന്താ ഇവിടെ….?”

“ഞാൻ…. റെസ്റ്റോറന്റ് വരെ വന്നതാ…..”

“ഓഹ് എന്നാ എന്റെ വക ഒരു ട്രീറ്റ് ആവാം എന്താ…..”അവൻ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്ന് അവളുടെ തോളിൽ കൈ വച്ചു.

“ആ.. അത്….പ്രണവിന്റെ കൂടെയാ വന്നേ…..”