ഞാൻ : സാരമില്ല. എല്ലാം ശെരിയാവും
ദേവകി : എന്നോട് ആരും സെന്റിമെൻസ് കാണിക്കുന്നത് എനിക്കിഷ്ടമല്ല. പിന്നെ ഞാനിതൊക്കെ നിന്നോട് പറഞ്ഞത്, ഇതൊന്നും നമ്മുടെ കുടുംബത്തിൽ ആർക്കും അറിയില്ല. എനിക്കെന്തെങ്കിലും സംഭവിച്ചാൽ, ഈ കുടുംബത്തിലെ കാരണവരായി നീ വേണം എല്ലാവരേം പറഞ്ഞ് മനസിലാക്കാൻ.
ചെറിയമ്മക്ക് ഒന്ന് കരയണം എന്നുണ്ട്. പക്ഷെ എന്റെ മുന്നിൽ ശക്തമായ ഒരു മനസുണ്ടെന്ന് കാണിച്ച അവരുടെ ദുരഭിമാനം അവരെ തടഞ്ഞു.
ഞാൻ : നേരത്തെ എനിക്ക് തരാൻ മനസില്ലെന്നു പറഞ്ഞ്. ഇപ്പൊ ആ മനസു എനിക്ക് തന്നല്ലോ…
ദേവകി : എന്റെ ചില വിഷമങ്ങൾ പറഞ്ഞ് എന്ന് മാത്രം. മനസ്സ് നിനക്ക് തന്നിട്ടൊന്നുമില്ല.
ഞാൻ : മനസ്സ് തന്നില്ലെങ്കിൽ വേണ്ട. ഈ ശരീരം എനിക്ക് തന്നൂടെ.
ഞാൻ ധൈര്യം സംഭരിച്ചു ചോദിച്ചു.
ഞാൻ : ഈ ശരീരം മാത്രം കിട്ടിയിട്ട് നിനക്കെന്തിനാ ?
ദേവകി : എനിക്ക് വേണ്ടത് അൽപ നേരത്തെ ഒരു സുഖമാണ്. അതുഞാൻ ഇതുകൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയെടുത്തോളം.
ഞാൻ : നീ തെരുവുപെണ്ണുങ്ങളെ പോലെ എന്നെ കിടക്കാൻ വിളിക്കാണോ ?.
ഞാൻ : വേണമെങ്കിൽ അതെയെന്ന് പറയാം. ഒരുപാടു ആളുകൾ കയറിയിറങ്ങിയ ശരീരമല്ലേ. ഞാൻ ചോദിക്കുന്നതിൽ തെറ്റില്ല.
ദേവകി : അതെ തെറ്റില്ല. പക്ഷെ ഞാൻ നിനക്ക് ആരാണെന്നു ഓർമയുണ്ടല്ലോ അല്ലെ ?.
ഞാൻ : അതിനൊന്നും ഇവിടെ പ്രസക്തിയില്ല. ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ നീയെന്റെ മുന്നിൽ തുണിയൂരിലായിരുന്നു. നാളെ എല്ലാവരും എവിടെയെത്തും പിന്നെ തിരക്കായി ബഹളമായി. നിനക്ക് ബുധിമുട്ടില്ലെങ്കിൽ ഇന്ന് തന്നെ ഞാൻ നിന്നെ പ്രാപിക്കും.
ദേവകി : നിനക്കെന്നും നീയും എന്നെ വിളിക്കാറായോ ?
ഞാൻ : അതേടി ഇനി നിന്നെ അങ്ങനെ തന്നെ ഞാൻ വിളിക്കുള്ളു. അത് മതി. അപ്പൊ ഇന്ന് രാത്രിയിങ്ങു പോരെ. ഞാൻ കാത്തിരിക്കും.
ഞാൻ ദേവകിയുടെ കവിളിൽ കൈയമർത്തി. ആ ചുണ്ടുകൾ വായിലാക്കി. അവളുടെ ചെറുചുണ്ടുകൾ വായിലിട്ടു നുണഞ്ഞു. അവളെ ബെഡിലേക്കു തള്ളി മറച്ചു കിടത്തി ഞാനവളുടെ ദേഹത്ത് കേറിയിരുന്നു. അവളുടെ മാറിലെ സാരി മാറ്റി ബ്ലൗസിന് മുകളിലൂടെ മുലകൾ രണ്ടും ഞാൻ അമർത്തി പിഴിഞ്ഞു. അവളും എന്നെ തിരിച്ചാക്രമിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എന്റെ ഒരു കൈ അവളുടെ വയറിലൂടെ അരിച്ചിറങ്ങി അരയിലൂടെ അവളുടെ സാരിക്കകത്തേക്കു കടത്തി അവളുടെ പൂറിൽ തൊട്ടു. അവൾ നെഞ്ച് മുകളിലേക്കു പൊന്തിച്ചു ഒന്ന് വളഞ്ഞു. ഞാൻ കുറെ നേരം ആ നനഞ്ഞ പൂറിൽ തലോടി കൈകൾ പുറത്തെടുത്തു വായിലിട്ടു ഊമ്പി.
അവളിൽ നിന്ന് എന്റെ നോട്ടം ഒന്ന് പാളിയതും വാതിക്കൽ നിൽക്കുന്ന മാലതി ചെറിയമ്മയെ ഞാൻ കണ്ടു. ഞാൻ പതറാതെ തന്നെ തലകൊണ്ട് ചെറിയമ്മയോടു അവിടുന്ന് മാറാൻ പറഞ്ഞു. മാലതി അവിടുന്ന് പോയതും ഞാൻ ദേവകി ചെറിയമ്മയുടെ ദേഹത്തുന്നു എഴുന്നേറ്റു.
ഞാൻ : ഇനിയും നീയിവിടെ നിന്നാൽ ഞാൻ നിന്നെ കടിച്ചു പറിക്കും. എഴുന്നേൽക്ക്.. ഞാൻ രാത്രി വന്ന് വിളിക്കാം.
ദേവകി : ബാംഗ്ലൂരിലെ നരകജീവിതത്തിലേക്കു പോകുന്നതിനു മുൻപ് നീയെനിക്കു കുറച്ച് നല്ല ഓർമ്മകൾ സമ്മാനിക്കണം. ഞാൻ കാത്തിരിക്കും.
ചെറിയമ്മ ഇതും പറഞ്ഞ് അവരുടെ മുറിയിലേക്ക് പോയി. ഞാൻ കട്ടിലിൽ കിതപ്പ് മാറാൻ കിടന്നു. കുറച്ചുനേരം കിടന്നതും മാലതി മുറിയിലേക്ക് വന്നു. അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞിരുന്നു. ചെറിയമ്മ കട്ടിലിന്റെ ഒരു കാലിൽ പിടിച്ച് നിന്നു.
ഞാൻ : എന്താ ചെറിയമ്മേ കണ്ണ് നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നല്ലോ ?
മാലതി : നീയെന്താടാ മോനെ എന്നോട് കനിവ് കാണിക്കാത്തത് ?
ഞാൻ : അതിനു ദേവകി ചെറിയമ്മയെ ഒന്നും ചെയ്തില്ല.
മാലതി : ഞാനെല്ലാം കണ്ടു.
ഞാൻ മാലതി ചെറിയമ്മയെ പിടിച്ച് എന്റെ ബാത്റൂമിനുള്ളിലേക്കു കൊണ്ടുപ്പോയി. ചുണ്ടുകളിൽ ചുംബിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
ഞാൻ : സത്യമായിട്ടും ഒന്നും നടന്നില്ല. പക്ഷെ ഇന്ന് രാത്രി ചിലതൊക്കെ നടക്കും.
മാലതി : നീ അവളെ എന്ത് വേണമെങ്കിലും ചെയ്തോ. അത് എനിക്ക് പ്രേശ്നമല്ല. പക്ഷെ എന്നെ ഇങ്ങനെ കൊതിപ്പിച്ചു നിറുത്തിയിട്ട്. എനിക്ക് സഹിക്കുന്നില്ല.