അത്തം പത്തിന് പൊന്നോണം – 4 Like

ദേവകി, ശ്രീലേഖ, മാലതി, അമ്മ, കുഞ്ഞി മാളു, അനിത കഴിഞ്ഞ ഒരാഴ്ച കൊണ്ട് ഞാൻ അടിമപ്പെട്ടുപോയ സ്ത്രീകളാണ് ഇവരെല്ലാം. ഇനിയുള്ള രാത്രികളിൽ എനിക്ക് കീഴടക്കാൻ എത്രയോ പേർ ബാക്കി. എല്ലാം ഒന്ന് ഓർഡർ ആക്കിയെടുക്കണം. അല്ലെങ്കിൽ കളിച്ചു കളിച്ചു ഞാൻ മരിക്കും. മാലതി അടുക്കളയിൽ ഉള്ളതാണ് ഏക ആശ്വാസം, അവൾ എന്റെ കളിക്കനുസരിച്ചു നന്നായി ഭക്ഷണം തരുന്നുണ്ട്.

” എന്താ ഇവിടെ ഒറ്റക്കിരിക്കുന്നതു ?”
പിന്നിൽ നിന്ന് ആരുടെയോ ശബ്ദം കേട്ടാണ് ഞാൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കുന്നത്. വേറെ ആരും അല്ല നമ്മുടെ കുഞ്ഞിമാളു ആയിരുന്നു.

ഞാൻ : അല്ല ആരിത് കുഞ്ഞിമാളുവോ… കണ്ടിട്ട് കുറെ ആയല്ലോ.
കുഞ്ഞിമാളു : ഞാൻ എന്നും ഇവിടെ വരാറുണ്ട്. അജി അല്ലെ എന്നെ കാണാത്തതു…
അവൾ കുളപ്പുരയുടെ വാതിൽ ചാരി തല മാത്രം കാണിച്ചു പറഞ്ഞു.

ഞാൻ : വീട്ടിൽ ആളുകൾ ഒക്കെ വന്ന് തുടങ്ങി തിരക്കായില്ലെ. അതാ…

കുഞ്ഞിമാളു : ഞാൻ കരുതി….

ഞാൻ : എന്താ കരുതിയത് എന്ന് മനസിലായി… എല്ലാം ശെരിയാക്കാം ഈ തിരക്കൊന്നു ഒഴിയട്ടെ.

കുഞ്ഞിമാളു : എന്നെ മറക്കാതിരുന്നാൽ മതി.

ഞാൻ : ഹ്മ്മ്… എന്നാ ചെല്ല് അമ്മ അവിടെ നോക്കിയിരിപ്പുണ്ടാകും.

കുഞ്ഞിമാളു ഒന്ന് പല്ലിളിച് ചിരിച്ചുകാണിച്ചു പോയി.

ഞാൻ ആദ്യമായി കളിച്ച പെണ്ണാണ് കുഞ്ഞിമാളു, അന്ന് ഇളയമ്മയുടെ വീട്ടിലെ കളി കഴിഞ്ഞതിനു ശേഷം പിന്നെ ഞങ്ങൾ നേരാംവണ്ണം ഒന്ന് കണ്ടിട്ട് പോലുമില്ല. അതിന്റെ ഒരു നീരസം അവൾക്കുണ്ട്. ഓണം കഴിഞ്ഞ് എല്ലാവരും പോയാൽ പിന്നെ എത്ര വേണമെങ്കിലും സമയമുണ്ടല്ലോ. എനിക്ക് കളിക്കാൻ വേറെ ആരും ഉണ്ടാകില്ല താനും അതുകൊണ്ട് ഇപ്പൊ കുഞ്ഞിമാളുവിനെ ഒന്ന് മാറ്റി നിറുത്താം.
ഞാൻ കുളിക്കണം എന്ന് കരുതിയാണ് വന്നത്. അപ്പോഴേക്കും മടി എന്നെ പിടികൂടിയിരുന്നു. ഞാൻ അവിടുന്ന് പുറത്തിറങ്ങി നടന്നു. അടുക്കള വഴി അകത്തേക്ക് കയറി. അമ്മയും കുട്ടിമാളു പിന്നെ അനിതയും പ്രാതലിനുള്ള പണികൾ തുടങ്ങിയിരുന്നു.

അമ്മ : നീ എവിടുന്നാ വരുന്നേ ?

ഞാൻ : കുറെ ദിവസമായില്ലേ പറമ്പിലേക്ക് ഒന്ന് ഇറങ്ങിയിട്ട്. ഒന്ന് നടന്നു നോക്കിയതാ.

അമ്മ : ഹ്മ്മ്… ഒന്നും കാലായിട്ടില്ല… നിനക്ക് കുടിക്കാൻ എന്തെങ്കിലും വേണോ ?

ഞാൻ : ഒന്നും വേണ്ട, ഞാനൊന്ന് കുളിച്ചിട്ടു വരാം.

ഇതും പറഞ്ഞു ഞാനവിടുന്നു പോന്നു. ദേവകി, സീത, ശ്രീലേഖ ഇവരെയൊന്നും കാണുന്നില്ലല്ലോ. ഇതുവരെ എഴുന്നേറ്റില്ലേ ? മണി 7 ആവാറായി. പിള്ളേരൊന്നും ഇതുവരെ എഴുന്നേറ്റിട്ടില്ല. അച്ഛനും ഇളയച്ഛനും പത്രം വായിക്കുന്ന തിരക്കിലാണ്. ഞാൻ അവരെ ശ്രദ്ധിക്കാതെ മേലോട്ട് ഗോവണി കേറി.

മുകളിൽ എല്ലാ മുറികളും അടഞ്ഞു തന്നെയാണ് കിടക്കുന്നത്. ആരും എഴുന്നേറ്റില്ലേ ഇതുവരെ ??. ഞാൻ എന്റെ മുറിയിലേക്ക് തന്നെ പോയി. മിഥുൻ അവിടെ കിടന്നുറങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ അലമാരയിൽ നിന്ന് ഒരു ജോഡി ഷർട്ടും മുണ്ടും എടുത്ത് കുളിക്കാൻ കേറി. ദേഹം മുഴുവൻ വിയർത്തു ചെളിയും മണ്ണും പറ്റിപിടിച്ചിരുന്നു. എല്ലാം നന്നായി തേച്ചുരച്ചു കഴുകി.
നന്നായി കുളിച്ച് പുറത്തിറങ്ങി ഡ്രെസ്സെല്ലാം മാറി. അപ്പോഴേക്കും മിഥുൻ കിടക്കയിൽ നിന്ന് തലപൊക്കി നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

മിഥുൻ : നീ എപ്പോഴാ വന്നേ ??

ഞാൻ : ഞാൻ വന്നിട്ട് കുറെയായി… എന്താ എഴുനേൽക്കാൻ പരിപാടിയൊന്നുമില്ലേ ?

മിഥുൻ : ആഹ്… കുറച്ച് കഴിയട്ടെ…

അവൻ തലവഴി പുതപ്പ് മൂടി വീണ്ടും കട്ടിലിൽ കിടന്നു. ഞാൻ പ്രത്യേകിച്ചു ചെയ്യാൻ പണിയൊന്നും ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ട് നേരെ ദേവകി ചെറിയമ്മയുടെ മുറിയിൽ പോയി മുട്ടി വിളിച്ചു. ചെറിയമ്മ ഉറക്കച്ചടവിൽ എഴുനേറ്റു വന്ന് വാതിൽ തുറന്നു.

ദേവകി : എന്താടാ നിനക്ക് ഉറക്കമൊന്നുമില്ലേ ??

ഞാൻ : സമയം എത്രയായെന്ന വിചാരം… മണി 7. 30 കഴിഞ്ഞു.

ദേവകി : നല്ല ഉറക്കക്ഷീണമുണ്ടടാ… ഇന്നലെ നീയെന്നെ ഉറക്കിയില്ലല്ലോ…

അപ്പൊ എന്റെയെല്ലാം അവസ്ഥ ഒന്ന് ആലോചിച്ചു നോക്ക്, മനുഷ്യന്റെ ഉറക്കം നഷ്ടപെട്ടിട്ടു ദിവസങ്ങളായി. ഞാൻ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *