ഞാൻ : വേഗം വസ്ത്രം ധരിച്ചു വരൂ… നമ്മുക്ക് പോകാം…
ഞാൻ പുറത്തേക്കിറങ്ങി വാതിൽ ചാരി.
ചെറിയമ്മ കുറച്ച് സമയത്തിനുള്ളിൽ വസ്ത്രങ്ങൾ എല്ലാം ധരിച്ചു പുറത്തിറങ്ങി.
ഞാൻ : ചെറിയമ്മ നടന്നോളൂ, ഞാൻ പുറകെ വന്നേക്കാം…
ചെറിയമ്മ പടികൾ കയറി പുറത്തേക്കിറങ്ങാൻ പോകുന്നതിനു മുന്നെ എന്നെ ഒന്നു തിരിഞ്ഞു നോക്കി. ഞാൻ ചെറിയമ്മയെ വിഷാദവും സന്തോഷവും കലർന്ന ഭാവത്തിൽ ഒന്നു നോക്കി. ചെറിയമ്മ അങ്ങനെ തന്നെ പുറത്തേക്കിറങ്ങി നടന്നു.
ചെറിയമ്മ പോയതും ഞാൻ എല്ലാ സ്വയം നിർമിതഭാവങ്ങളും മാറ്റി പഴയപോലെയായി. എന്റെയുള്ളിൽ സീതയെ കളിച്ച സന്തോഷവും ഒപ്പം ഇനി കളിക്കാൻ കഴിയില്ലല്ലോ എന്ന സങ്കടവും ബാക്കിയായി. ഞാൻ അവിടെ നിന്നിറങ്ങി വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു. എല്ലാവരും ഉച്ചയുറക്കത്തിന്റെ ആലസ്യത്തിൽ എഴുന്നേറ്റ് വരുന്നതേ ഉള്ളൂ. അതുകൊണ്ട് ഉമ്മറത്ത് ആരും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
ഞാൻ പടികൾ കയറി മുകളിലേക്കു പോയി. ശ്രീലേഖ ഇളയമ്മയുടെ മുറി അടഞ്ഞു കിടക്കുകയായിരുന്നു. അകത്തു സീതയുണ്ടെന്നു തോന്നുന്നു. ഞാൻ എന്റെ മുറിയിലേക്ക് പോയില്ല. നേരെ ദേവകിയുടെ മുറിയിലേക്ക് പോയി. വാതിലിൽ മുട്ടിയപ്പോൾ ദേവകിവന്നു വാതിൽ തുറന്നു.
ദേവകി : എന്തായി ചേച്ചിയുടെ കാര്യം ?
വാതിൽ തുറന്നതും ചാടിക്കയറി എന്നോട് ആകാംഷയോടെ ചോദിച്ചു.
ഞാനൊന്ന് ചിരിച്ചു എന്നിൽ ചെറിയൊരു അമ്പരപ്പും ഉണ്ടായി.
ഞാൻ : ചെറിയമ്മയ്ക്കു എങ്ങനെ മനസിലായി ഞാൻ സീതയെ….
ദേവകി : ഞാനും ശ്രീലേഖയും ഇത്രയും നേരം ഇവിടെ സംസാരിച്ചിരിക്കായിരുന്നു. അപ്പോഴാ സീത ചേച്ചി കയറി വന്നത്. ചേച്ചി വന്നതും അവർ രണ്ടുപേരും ആ മുറിയിൽ കയറി വാതിലടച്ചു.
ഞാൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മുറിയിലേക്ക് കയറി, ചെറിയമ്മ വാതിലടച്ചു.
ദേവകി : എന്തായി ??
ഞാൻ : എല്ലാം നടന്നു… പക്ഷെ ഇനി കിട്ടുമോ എന്ന കാര്യത്തിൽ സംശയമാണ്…
ദേവകി : എങ്ങനെ ഡാ… പ്രേശ്നമാകുമോ ?
ഞാൻ : ഏയ്… ആദ്യം ഒന്നു ബലം പിടിച്ചു നോക്കി… ഞാൻ വരിഞ്ഞുമുറുക്കി… അനുസരിക്കാതെ രക്ഷയില്ലെന്നായപ്പോൾ… എല്ലാം എനിക്ക് അടിയറവു വെച്ചു…
ദേവകി : ഇങ്ങനെ പറയാതെ വിശദമായി പറ.
ഞാൻ എല്ലാം വിശദമായിത്തന്നെ പറഞ്ഞു.
എല്ലാം പറഞ്ഞുകഴിഞ്ഞു ഞാൻ…
ഞാൻ : ഇനിയൊന്നും പേടിക്കാനില്ല… ഇനിയൊക്കെ ഇളയമ്മ പറഞ്ഞു ശെരിയാക്കി കൊള്ളും… ആദ്യമൊക്കെ ഒരേ ഒരു പ്രാവശ്യം കിട്ടിയാൽ മതിയെന്നായിരുന്നു, ഇപ്പൊ ഒന്നു കൂടി കിട്ടിയെങ്കിൽ എന്നായി…
ദേവകി : ഹ്മ്മ്… നിനക്ക് വല്ലാണ്ട് അങ്ങനെ കൊതി കയറിയല്ലോ…
ഞാൻ : അങ്ങനെയൊന്നുമില്ല, എന്തോ അങ്ങനെ തോന്നി….
ദേവകി : ഹ്മ്മ്…
ഞാൻ : പിന്നെ നളിനി ചെറിയമ്മ എന്ത് പറയുന്നു…
ദേവകി : നീയിതെന്താ ചോതിക്കാത്തതു എന്ന് കരുതിയിരിക്കയിരുന്നു…
ഞാൻ : സസ്പെൻസിടാതെ പറ…
ദേവകി : അവളോട് കുറെ സംസാരിച്ചു… അവൾക്കു ജീവിതത്തിൽ പ്രശ്നമൊന്നുമില്ല…. പിന്നെ കെട്ടിയവന് നിന്റെ അച്ഛന്റെ പ്രായമുള്ളതിനാൽ സ്വന്തം അച്ഛനെപ്പോലെ ശാസിച്ചു നിയന്ത്രിച്ചാണ് അവളെ കൊണ്ടുനടക്കുന്നത്… അതിന്റെ ഒരു സുഖക്കുറവ് ഉണ്ട്…
ഞാൻ : അതൊന്നുമല്ല എനിക്ക് അറിയേണ്ടത്…
ദേവകി : നിനക്കറിയേണ്ടത് എന്താണെന്ന് എനിക്കറിയാം… അതൊക്കെ ഞാനെങ്ങനെ ആണ് അവളോട് ചോദിക്കുന്നത്… ഞാനവളുടെ ചേച്ചിയല്ലേ… പിന്നെ അവളുടെ കുഞ്ഞിന് 8 മാസം പ്രായമായില്ലേ… അയാൾ അവളെ കളിക്കുന്നതിനു തെളിവല്ലേ അതെല്ലാം…
ഞാൻ : അതൊക്കെ ശരി… ഞാനൊന്ന് മനസ്സുവെച്ചാൽ എനിക്ക് കിട്ടുമോ ?? അതോ സീത ചെറിയമ്മയെപോലെ പതിവ്രത ചമയുമോ ?
ദേവകി : നീ ശ്രമിച്ചോ… അവൾക്കു ലഭിച്ച ഈ രണ്ടാം ജീവിതം തച്ചുടക്കാൻ അവൾ തയ്യാറാകില്ല. അതുകൊണ്ട് നിന്റെ ശ്രമം പാളിയാലും അവൾ പുറത്ത് പറയില്ല… പിന്നെ മനക്കട്ടി തീരെയില്ലാത്തവളാ…. അവളെ സ്നേഹിച്ചു കീഴ്പെടുത്തണം.
ഞാൻ : ഹ്മ്മ്.. അതൊക്കെ ശെരിയാക്കാം… ഞാൻ ഒന്ന് കുളിക്കട്ടെ. ദേഹത്തപ്പടി അഴുക്കാ.. ഇന്നിത് രണ്ടാമത്തെ കുളിയാ…
ദേവകി : ഹ്മ്മ് ചെല്ല് ചെല്ല്… ഇനിയങ്ങോട്ട് ദിവസത്തിൽ എത്ര കുളിവേണ്ടി വരുമോ ആവോ?