ഞാൻ : അല്ല… നാളെ കഴിഞ്ഞാൽ അശോകൻ ചെറിയച്ഛൻ ഇങ്ങു വരില്ലേ?
മാലതി : നാളെകഴിഞ്ഞു വരാമെന്ന പറഞ്ഞത്.
ഞാൻ : അപ്പൊ ഇനിയെപ്പോഴാ… അതിന് മുൻപ് നമുക്കൊന്നു കൂടണ്ടേ…
മാലതി : ഞാനെപ്പോഴും തയ്യാറായാണ് നിൽക്കുന്നത്… നമ്മുക്ക് കൂടാൻ സ്ഥലവും സമയവും ഒത്തുവരുന്നില്ലല്ലോ.
ഞാൻ : എന്നാൽ ഇന്ന് രാത്രി നോക്കിയാലോ…
മാലതി : പക്ഷെ എവിടെ?
ഞാൻ : ഞാൻ താഴോട്ടു വരട്ടെ..?
മാലതി : ഞാനിപ്പോൾ അനിതയുടെ കൂടെയാ കിടക്കുന്നത്. എന്റെ മുറിയിൽ ഇപ്പോൾ കുട്ടികളാ കിടക്കുന്നത്.
ഞാൻ : അയ്യോ.. അത് പ്രശ്നമാണല്ലോ… എന്നാ ഒരു പണി ചെയ്യാം… രാത്രി എന്റെ മുറിയിലേക്ക് വാ…
മാലതി : അവിടെ മിഥുൻ ഇല്ലേ??
ഞാൻ : അവനെ ഞാൻ ഒഴിവാക്കികൊള്ളം.
മാലതി : ഞാൻ വരുന്നത് അവൻ അറിയില്ലേ…
ഞാൻ : അതൊന്നും അറിയില്ല… ഞാനും ദേവകിയുമായുള്ള ബന്ധം അവനറിയാം… ദേവകിയാണ് വരുന്നതെന്ന് പറഞ്ഞോളാം… ചെറിയമ്മ അനിതയോടു നളിനിയുടെ അടുത്താണ് കിടക്കുന്നത് എന്ന് പറഞ്ഞാൽ മതി.
മാലതി : എന്നാലും… എനിക്കെന്തോ പേടിപോലെ… എല്ലാവരുടേം നടുക്കൽ വെച്ച് ചെയ്യുന്ന പോലെ..
ഞാൻ : എന്റെ മാലതിക്കുട്ടി പേടിക്കണ്ട… എന്നും ഈ കുളക്കരയിലും, ബാത്റൂമിലും ഒക്കെ വെച്ച് ചെയ്താൽ ഒരു രസമുണ്ടാവില്ല… എന്റെ കട്ടിലിൽ എന്റെ ബെഡിൽ മതിവരുവോളം പുലരും വരെ ചെയ്യുന്നത് ഒരു സുഖമല്ലേ??
മാലതി : കേട്ടിട്ട് കൊതിയാകുന്നു… ഇപ്പൊ തന്നെ ദേഹമെല്ലാം തരിക്കുന്നപോലെ…
ഞാൻ : എന്നാ രാത്രി തയ്യാറായിരുന്നോ… നമ്മുക്ക് തകർക്കണം…
ഇത് പറഞ്ഞപ്പോൾ മാലതിയുടെ മുഖത്തെ സന്തോഷമൊന്നു കാണണമായിരുന്നു. മാലതി സന്തോഷത്തോടെ അടുക്കളയിലേക്കു പോയി. പെണുങ്ങൾ എല്ലാം അടുക്കളയിൽ തന്നെയായിരുന്നു. നേരം ഇരുട്ടിയപ്പോൾ അച്ഛനും ഇളയച്ഛനും മിഥുനും കയറിവന്നു. മിഥുൻ മുകളിലേക്കു പോയി. ഞാനും മുറിയിലേക്ക് പോകാൻ നേരം നളിനി ചെറിയമ്മയും എന്റെ കൂടെ ഗോവണി കയറി മുകളിലേക്കു വന്നു.
ഞാൻ : മോൻ എന്തിയെ ചെറിയമ്മേ.?
നളിനി : അവനെ ഞാൻ നളിനിയുടെ അടുത്തേൽപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ഞാൻ : മേളിൽ അവിടെ ആരുമില്ല… എല്ലാവരും താഴെയാ…
നളിനി : എനിക്ക് അവിടെ മുറിയിൽ കുറച്ച് പണിയുണ്ട്…
ഞാൻ : ഓഹ്…
ഞാൻ അങ്ങനെ ഗോവണി കയറി മുറിയിലേക്ക് കയറി, നളിനി ചെറിയമ്മ അവരുടെ മുറിയിലേക്കും . അവിടെ മിഥുൻ കുളിക്കാനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പിലായിരുന്നു..
ഞാൻ : ഡാ നീ എവിടെയായിരുന്നു എവിടെയായിരുന്നു?
മിഥുൻ : ഞാൻ അവിടെ എന്റെ വീട്ടിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു…
ഞാൻ : അതെയോ… പിന്നെ നീ ഇന്ന് എവിടെയാ കിടക്കുന്നത്?
മിഥുൻ : അതെന്താ അങ്ങനൊരു ചോദ്യം? ഞാനിവിടെയല്ലേ കിടക്കാറ്…
ഞാൻ അല്പം ചമ്മലോടെ
ഞാൻ : എടാ… അത്.. ഇന്ന് ദേവകി ചെറിയമ്മ ഇവിടെയുണ്ടാകും… അതുകൊണ്ട് നീയൊന്നു…
മിഥുൻ : അപ്പൊ അതാണ് കാര്യം… ശെരി… അല്ലാ അപ്പൊ അവരുടെ മുറിയിൽ എന്താ പ്രശ്നം?
ഞാൻ : അത്… പിന്നെ.. താഴെ തീരെ സ്ഥലമില്ലാത്തോണ്ട് ചിലപ്പോൾ വിദ്യ അവരുടെ മുറിയിൽ ഉണ്ടാകും…
ഞാൻ പെട്ടന്നൊരു നുണ കാച്ചി..
മിഥുൻ : ഓഹ്.. ശെരി.. ഞാൻ ഇവിടെയുണ്ടാകില്ല… ഞാൻ എന്റെ വീട്ടിൽ പോയി കിടന്നോളാം… പിന്നെ നീ ഒരു കുപ്പി എനിക്ക് തരണം…
ഞാൻ : അതൊക്കെ തരാം… നീ ആ ഷെൽഫിൽ നിന്നു ഒരു കുപ്പി എടുത്തോ..
മിഥുൻ : ഓക്കേ ഡാ… ഞാൻ ഇപ്പൊ കുളിക്കട്ടെ… എന്നിട്ട് ഉണ്ടിട്ടു പൊയ്ക്കോളാം…
അപ്പോഴാണ് നളിനി ചെറിയമ്മ ആ മുറിയിലേക്ക് വന്നത്.
നളിനി : അജി… നീ ഒന്ന് വന്നേ.. എനിക്കൊരാവശ്യമുണ്ട്…
ഞാൻ : എന്താ ചെറിയമ്മേ??
നളിനി : നീ വാ…
മിഥുൻ എന്നെ നോക്കി ഒരു വളിച്ച ചിരി ചിരിച്ചു കുളിക്കാൻ കയറി. ഞാൻ ചെറിയമ്മേടെ കൂടെ മുറിയിലേക്ക് പോയി. അവിടെ ചെന്നതും.
നളിനി : ഡാ ആ പെട്ടിയൊന്നിഗെടുത്തെ…
ആ മുറിയിലെ മരത്തിന്റെ അലമാരയുടെ മുകളിൽ വെച്ചിരിക്കുന്ന ഒരു തകരപ്പെട്ടി കാണിച്ചു നളിനി ചെറിയമ്മ പറഞ്ഞു. ഞാനും പല പ്രാവശ്യം ആ പെട്ടി അവിടെ കണ്ടിട്ടുണ്ട് പക്ഷെ ഇതുവരെ അതൊന്നും തുറന്നു നോക്കിയിട്ടില്ല. അങ്ങനെ ഈ തറവാടിന്റെ മച്ചിന്റെ മുകളിലും, പത്തായപ്പുരയിലുമെല്ലാം നോട്ടമെത്താതെ ഒരുപാടു സാദനങ്ങൾ കിടക്കുന്നുണ്ട്. ഞാൻ ആ മുറിയിലെ ഒരു കസേരയിൽ കയറി അലമാരയുടെ മുകളിലെ ആ പെട്ടി താഴെയിറക്കി. അത്യാവശ്യം ഭാരമുണ്ട്, താഴെയിറക്കാൻ ചെറിയമ്മയും സഹായിച്ചു .