തുണ്ട് കഥകള് – അനിയത്തീസംഗമം – 6
അവസാനം ടീച്ചറിന്റെ ഭർത്താവ് ശങ്കുണ്ണിനായർ ഭാര്യയെയും കൂട്ടി അപ്പുമാഷിനോടൊപ്പം തിരുവനന്തപുരത്തേക്ക് പോകാൻ തയ്യാറായി. അൽപ്പം കൈക്കുലി കൊടുത്തായാലും കാര്യം സാധിക്കണമെന്ന് ശങ്കുണ്ണിനായർക്ക് വലിയ നിർബന്ധം. കൈക്കൂലി കൊടുത്ത് കാര്യം സാധിക്കുന്നതിൽ അപ്പുമാഷിന് വലിയ താൽപര്യമില്ലെന്നറിയാവുന്നതിനാലാണ് – ശങ്കുണ്ണിനായർ അങ്ങിനെയൊരു തീരുമാനത്തിലെത്തുന്നത്. ശങ്കുണ്ണിനായർക്ക് അറിയാം പൊതുവെ തെക്കന്മാർ കിമ്പളം വാങ്ങുന്നതിൽ അതീവ തൽപ്പരരാണെന്ന്.
ഇതിനു മുന്പിലത്തെ പാര്ട്ട് കള് വായിക്കാന് ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയ്യുക
പാടത്ത് നിന്ന് ഒതുക്കുകൾ കയറി അപ്പുമാഷ് പള്ളിപ്പുറം റയിൽവേ റ്റേഷനിലേക്കുള്ള ട്രാക്കിലേക്ക് കടന്നു. ട്രാക്കുകൾ രണ്ടായി പിരിയുന്ന സ്ഥലത്തെ ലിവറുകൾ ചലിക്കുന്നു.. ഉരുക്ക് വടം കൊണ്ട് ബന്ധിച്ച കപ്പികൾ തിരിയുന്നു. മാഷ് ഒരു കൗതുകത്തോടെ നോക്കി നിൽക്കുമ്പോൾ അൽപ്പം ദൂരെയുള്ള സിഗ്നൽ പോസ്മിലെ അമ്പടയാളം (ബ്രിട്ടിഷുകാർ സ്ഥാപിച്ച പഴയ സിഗ്നൽസിനും) മുകളിലേക്കുയർന്നു.
ഏതോ വണ്ടി വരാറായിരിക്കുന്നു. മാഷ് വേഗം തടി സ്ലീപ്പറിലൂടെ കയറി ട്രാക്കിന്റെ മറുവശത്തെത്തിയിട്ട് വശം ചേർന്ന് സ്റ്റേഷൻ ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു. മാഷ് പ്ലാറ്റ് ഫോമിലേക്ക് കയറിയതും കൂകി പാഞ്ഞെത്തിയ ഒരു ഗുഡ്സ്സ് ഉരുക്ക് പാളത്തിൽ തന്റെ ഉരുക്ക് ചക്രങ്ങൾ കൊണ്ട തല്ലി കട .കട. കട്.കട..ശബ്ദമുണ്ടാക്കി കടന്നുപോയി. ഗതകാല സ്മരണകൾ അയവിറക്കി നിൽക്കുന്ന പള്ളിപ്പുറംസ്റ്റേഷൻ!!(ആ ഭാഗത്തെ ആദ്യത്തെ അഞ്ചലാപ്പീസ് (പോസ്റ്റോഫീസ്) പള്ളിപ്പുറം സ്റ്റേഷനോടനുബന്ധിച്ചായിരുന്നു).
മാഷ് ടിക്കറ്റ്കൗണ്ടറിലേക്ക് ചെന്നു. വരിയിൽ മുന്നിലെത്തിയ അപ്പുമാഷെക്കണ്ട സ്റ്റേഷൻ മാസ്റ്റർ മൊയ്ക്കുണ്ണി ഒന്നു വെളുക്കെ
ചിരിച്ചിട്ട് ചോദിച്ചു.
“മാഷ് തിരുവനന്തപുരത്തേക്കാവും ഇല്ലെ?”
ഉവ്വ മാഷ് പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട മറുപടി പറയുമ്പോൾ മൊയ്ക്കുണ്ണി ഒരു ഷൊർണ്ണർ ടിക്കറ്റു പഞ്ച് ചെയ്ത് കൊടുത്തു.
“രണ്ടെണ്ണം കൂടി വേണട്ടോ മൊയ്തു.”
“ആഹാ അതാരാ ഇപ്പോ രണ്ടാളു ? അത് ആ നമ്മുടെ ശങ്കുണ്ണി നായരും ടീച്ചറും.”
“ടിച്ചറിന്റെ കാര്യം ഇതുവരെ ശരിയായിട്ടില്ലെ?”
” ഇല്ലാന്നു.”
ടിക്കറ്റും വാങ്ങി മാഷ് പ്ലാറ്റ്ഫോമിലേക്ക് കയറുമ്പോഴേക്കും ശങ്കുണ്ണി നായരും ടീച്ചറും കൂടി ഓടിക്കിതച്ചെത്തി.
“ആഹ് അപ്പുമാഷ എത്തിയോ!!! ആഹ്. ടിക്കറ്റെടിത്തിരിക്കണു.”
“അതേ ഇങ്ങള് രണ്ടാളും കൂടി പോയാൽ മതി. എനിക്ക് ഇവിടെ നിന്ന് മാറി നിക്കാൻ പറ്റാത്തത് കൊണ്ട , മാഷ ഒന്നും
വിചാരിക്കരുത്. ”
“അയ്യോ അതെങ്ങനെ ശരിയാകും ശങ്കുണ്ണിയെ?”
“ഞാൻ അവിടെ ഒരാളെ ഏർപ്പാടാക്കിയിട്ടുണ്ട് , മാഷ് ഒന്ന് കൂടെ ചെന്നാൽ മതി.”
അവസാനം അപ്പുമാഷ് മനസ്സില്ലാമനസ്സോടെ സമ്മതിച്ചു.
പതിവിലും വൈകിയെത്തിയ കോയമ്പത്തുർ പാസഞ്ചറിന് അവർ രണ്ടാളും ഷൊർണ്ണർക്ക് എത്തുമ്പോൾ സമയം 5.40 കഴിഞ്ഞിരുന്നു. അവിടെ നിന്ന് തിരുവനന്തപുരത്തേക്കുള്ള വണ്ടി കിട്ടുമ്പോൾ പിന്നെയും വൈകി. ജനറൽ കംമ്പാർട്ട്മെൻറിൽ കയറിപ്പറ്റിയ അവർക്ക് സീറ്റുകൾക്കിടയിൽ നിൽക്കാൻ അൽപ്പം സ്ഥലം കിട്ടി. ജനലിനടുത്ത് ചേർന്ന് നിന്ന ടീച്ചറിനടുത്ത് തന്നെ അപ്പുമാഷും നിലയുറപ്പിച്ചു. എഞ്ചിൻ മാറ്റി വണ്ടി പുറപ്പെടാൻ തുടങ്ങുമ്പോഴേക്കും കംമ്പാർട്ട്മെൻറ് നിറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞു. അധികം യാത്ര ചെയ്ത് ശീലമില്ലാത്ത ടീച്ചറെ ഇടിച്ചു കയറുന്ന പുരുഷാരത്തിൽ നിന്നും സംരക്ഷിച്ചുകൊണ്ട് അപ്പുമാഷ് നിലയുറപ്പിച്ചു. ഒറ്റനിൽപ്പ് നിൽക്കുന്നതിനാൽ ടീച്ചറിന്റെ കാലുകൾ കടഞ്ഞുതുടങ്ങി. തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും നിൽക്കുന്ന ടിച്ചറിന്റെ അടുത്തേക്ക് അപ്പുമാഷിനെ തള്ളിക്കയറുന്ന ജനം ചേർത്തമർത്തി.
“ആവു.ഒന്ന് പതുക്കെ തള്ളുട്ടോ. ജനത്തിരക്കിൽ പെട്ടുപോയ ഏതോ വ്യദ്ധന്റെ വിലാപം. അയാൾക്ക് ഒന്നുകൂടി ഒതുങ്ങിക്കൊടുത്തതോടെ അപ്പുമാഷിന്റെയും ടീച്ചറിന്റെയും ശരീരങ്ങൾ ചേർന്നമർന്നു. തനിക്ക് പുറം തിരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന ശ്രീദേവിട്ടീച്ചറിന്റെ നിതംബം അപ്പുമാഷിന്റെ മുൻഭാഗത്ത് അമർന്നു ചേർന്നു. ചെങ്കൽകളറിൽ ചെറിയ മഞ്ഞപ്പൂക്കളും വീതികുറഞ്ഞ ബോർഡറുമുള്ള ഫമുൾവോയിൽ സാരിയിലൂടെ അരിച്ചെത്തുന്ന ടിച്ചറിന്റെ പ്യഷ്ഠത്തിന്റെ ചൂട് കൊച്ചുമാഷിനെ പതുക്കെ ഉണർത്തി. മാഷ് തന്റെ അരക്കെട്ട ഒന്ന് പിന്നിലേക്ക് തള്ളിപ്പിടിക്കാൻ ഒരു വിഫലശ്രമം നടത്തി നോക്കി.
കഴിയാത്തതിനാൽ പതുക്കെ ഒന്ന് വശം ചരിഞ്ഞു നിന്ന് നോക്കി. പക്ഷെ അപ്പോഴേക്കും ടീച്ചർ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു നിന്നു. അതോടെ ടിച്ചറിന്റെ വലതുമുല പോരിനുവിളിച്ചുകൊണ്ട് മാഷിന്റെ ഇടതുകൈമുട്ടിലുരയാൻ തുടങ്ങി. തിരിഞ്ഞുനിന്ന മാഷിന്റെ നോട്ടം ചെന്നു വീണത് ജനലിനോട് ചേർന്നിരിക്കുന്ന അൽപ്പം തടിച്ചു സ്ത്രീയിലാണ്.
കാലുകൾ നീട്ടി വായ തുറന്നുവച്ച ചാരിയിരുന്നുറങ്ങുന്ന അവരുടെ മാറിൽ നിന്നും സാരിയുടെ തുമ്പ് ഊർന്നു വീണിരിക്കുന്നു. ഇറക്കി വെട്ടിയബുൗസ്സിലൂടെ അവരുടെ പപ്പായ മുലകളുടെ പകുതിഭാഗത്തോളം കാണാം. ചെറിയ ചുഴിയിൽ നിന്നാരംഭിച്ച് താഴേക്ക് പോകുന്ന മുലയിടുക്കിലേക്ക് കൂടെക്കുടെ വെള്ളമിറക്കുന്ന ഒരു ചെറുപ്പക്കാരൻ അവരുടെ അടുത്തിരിക്കുന്നു. അതുകൂടി കണ്ടതോടെ മാഷിന്റെ പയ്യൻ മുണ്ടിനടിയിൽ മുഷ്ടി ചുരുട്ടി ബഹളം തുടങ്ങി.
