ഒരു കീഴാളനിത്രക്ക് ധൈര്യമോ… ?.
അവന്റച്ചൻ രാമൻ തന്റെ മുഖത്ത് പോലും നോക്കിയിട്ടില്ല..
എന്നിട്ടും അവൻ തന്റെ മുഖത്ത് നോക്കി എന്താണ് പറഞ്ഞത്..?.
തമ്പുരാട്ടിക്ക് അടക്കാനാവാത്ത കോപമുണ്ടായി.
ശങ്കരോനോട് രണ്ട് വർത്താനം പറയാനൊരുങ്ങിയെങ്കിലും അവൻ പടിപ്പുര കടന്ന് പോകന്നതാണ് കണ്ടത്..
“” കുമാരാ…
എന്താണവൻ പറഞ്ഞിട്ട് പോയത്… ?.
ഇതിനാണോ കുമാരാ നീ അവനേയും കൂട്ടി ഇങ്ങോട്ട് പോന്നത്..?.
അധികാരമുള്ള കാലമായിരുന്നേൽ കോലോത്തെ തമ്പുരാട്ടിയുടെ മുഖത്ത് നോക്കി എന്ന ഒറ്റ തെറ്റിന് അവനിപ്പോ തെങ്ങിന് വളമായേനേ…
അവനെന്ത് ധൈര്യമുണ്ടായിട്ടാ കുമാരാ എന്നോടിത് പറഞ്ഞത്… ?”..
തമ്പുരാട്ടി തീപന്തം പോലെ ആളിക്കത്തി..
“” അത്… തമ്പുരാട്ടീ.. അടിയനോടൊന്നും തോന്നരുത്…
അവന് തമ്പുരാൻ എഴുതി ഒപ്പിട്ട് കൊടുത്ത പത്രത്തിൽ അത് പറയുന്നുണ്ട് തമ്പുരാട്ടീ… “..
കരയുന്ന സ്വരത്തിൽ കുമാരൻ പറഞ്ഞു..
“” എന്ത്…?..
ഞാനവന്റെ കൂടെക്കിടക്കണം എന്നതിൽ പറയുന്നുണ്ടോ… ?”..
തമ്പുരാട്ടി കോപമടക്കാനാവാതെ ചീറി..
“ എന്നല്ല തമ്പുരാട്ടീ…
അവനിഷ്ടമുള്ളത് ആവശ്യപ്പെടാം എന്നുണ്ട്…
അത് കൊടുക്കാമെന്ന് തമ്പുരാൻ ഏറ്റിട്ടുണ്ട്…””..
വളഞ്ഞ് നിന്ന് കുമാരൻ പറഞ്ഞു.
“” അമ്മയിങ്ങ് വന്നേ..പറയട്ടെ..
കുമാരാ നീ പോകരുത്… “..
നീലാംബരി,അമ്മയുടെ കയ്യും പിടിച്ച് അകത്തേക്ക് കയറി..
അറയിലേക്ക് കൊണ്ട് ചെന്ന് അമ്മയെ കട്ടിലിലേക്കിരുത്തി..
“” ഇനി നിനക്കെന്താ നീലൂ പറയാനുള്ളത്…?.
അവൻ പറഞ്ഞിട്ട് പോയത് നീയും കേട്ടതല്ലേ… ?…
ഞാനവന്റെ കൂടെ കിടക്കണമെന്ന്….
കോലോത്തെ തമ്പുരാട്ടി ഒരു കീഴ്ജാതിക്കാരന്റെ കൂടെ കിടക്കണമെന്ന്…
തമ്പുരാന് ആരോഗ്യമുണ്ടായിരുന്നേൽ അവനിപ്പോ ഈ മുറ്റത്ത് കിടന്ന് പിടഞ്ഞേനെ…””..
തമ്പുരാട്ടിയുടെ കോപമടങ്ങുന്നില്ല…
“” ഇന്ന് രാത്രിയാകുമ്പഴേക്ക് അമ്മക്ക് മൂന്ന് ലക്ഷം രൂപ എവിടുന്നേലും കിട്ടാനുണ്ടോ… ?..””
നീലുവിന്റെ ചോദ്യം കേട്ട് തമ്പുരാട്ടി പകച്ച മുഖത്തോടെ അവളെ നോക്കി..
“” ഇല്ലല്ലോ…
പിന്നെന്തിനാ അമ്മേ ഈ ചാട്ടം…?…
രണ്ടിലൊന്ന് അവന് കൊടുത്തേ തീരൂ…
പൈസ ഏതായാലും നമ്മുടെ കയ്യിലില്ല…
അപ്പോ പിന്നെ…””..
തമ്പുരാട്ടി ഞെട്ടിക്കൊണ്ട് നീലൂനെ തുറിച്ച് നോക്കി..
“”എന്റമ്മേ… ഞാനൊന്ന് ചോദിക്കട്ടെ…
ഇപ്പോ പിന്നെ തമ്പുരാൻ കിടപ്പിലായിട്ടാന്ന് വെക്കാം…
അതിന് മുമ്പോ… ?.
കാലമൊരുപാടായില്ലേ അമ്മേ തമ്പുരാൻ അമ്മയെ ഒന്ന് തൊട്ടിട്ട്…?”.
“” അത്കൊണ്ട്… ?””..
നീലുവിന്റെ ചോദ്യം കേട്ട് തമ്പുരാട്ടി മുരണ്ടു…
“” അതുകൊണ്ടൊന്നുമില്ല…
കുമാരൻകൊണ്ടുവരുന്ന മലക്കറിയിൽ ഉണ്ടാവാറുളള വഴുതന എന്താമ്മേ സാമ്പാറിൽ കാണാത്തത്…?.
കിഴക്കേ പുറത്തെ വാഴക്കുല വെട്ടിയാ അതിലെ മുഴുത്ത ഒരൊറ്റ കായയും തിന്നാൻ കിട്ടാറില്ല…
അതെവിടെപ്പോകുന്നതാ അമ്മേ… ?””..
നീലുവിന്റെ ചോദ്യത്തിൽ കുസൃതിയായിരുന്നെങ്കിലും,തമ്പുരാട്ടി ചൂളിപ്പോയി..
അവൾ പറഞ്ഞത് ശരിയാണ്..
കുമാരൻ കൊണ്ടുവരുന്നതിൽ ഒരു വഴുതനയും താൻ കറി വെക്കാറില്ല..
ആ വഴുതനയും,ഏത്തക്കുലയുടെ മുകളിലെ പടലയിലുള്ള മുഴുത്ത കായ്കളുമാണ് തന്റെ കഴപ്പ് മാറ്റുന്നത്..
അതിവൾക്കറിയാമായിന്നോ..?.
പ്രഭാവതിക്ക് മരുമോളുടെ മുഖത്ത് നോക്കാനായില്ല..
അമ്മയുടെ വിഷമം നീലാംബരിക്കും മനസിലായി..
“” എന്താ അമ്മേ അമ്മയുടെ മുഖം വാടിയത്… ?.
എന്റമ്മേ… ആ നേന്ത്രക്കുലയുടെ രണ്ടാമത്തെ പടല എടുത്തോണ്ടിരുന്നത് ഞാനാ… “..
നീലു അമ്മയെ സമാധാനിപ്പിച്ചു..
അമ്മയുടെ സ്വയംഭോഗം താനറിഞ്ഞത് അമ്മക്ക് നാണക്കേടായെന്ന് നീലൂന് തോന്നി..