ബാഗ് എടുത്ത് സ്വന്തം സീറ്റിലേക്ക് പോയാലോ? അതോ അടുത്ത് തന്നെ ഇരുന്നാലോ? എൻ്റെ സ്വഭാവം വെച്ചിട്ട് അവിടുന്ന് ആ ബാഗ് എടുത്ത് പോകൽ ആണ് ചെയ്യേണ്ടിയിരുന്നത്.
പിന്നെ ആലോചിച്ചപ്പോൾ, പോയാൽ ഒന്നും സഭവിക്കാൻ പോകുന്നില്ല. സ്വന്തം സീറ്റിൽ ഇരുന്ന് പാട്ടും കേട്ട് വീട്ടിൽ എത്താം. പക്ഷേ, അവരുടെ അടുത്ത് ഇരുന്നാൽ ഒരുപക്ഷേ പരിചയപ്പെടാൻ പറ്റിയാലോ.
എല്ലാവർക്കും തോന്നുന്നതു പോലെ തന്നെ ചെറിയ ദുരുദ്വേശങ്ങൾ ഒക്കെ എൻ്റെ മനസ്സിലും വന്നു. അടുത്ത് ഇരുന്നിട്ട് അവരെ എന്തെങ്കിലും ചെയ്യാം എന്നല്ല. അഥവാ എന്തെങ്കിലും നടന്നാലോ എന്നുള്ള ചിന്ത കൊണ്ട് മാത്രം ആണ്.
ഒരു ചാൻസ് എടുക്കാൻ തന്നെ തീരുമാനിച്ചു. എന്തോ ധൈര്യം സംഭരിച്ച് ഞാൻ ആ ബാഗ് എടുത്ത് മടിയിൽ വെച്ചിട്ട് അവർ ഇരുന്ന സീറ്റിൻ്റെ നേരേ ഓപ്പൊസിറ്റ് സീറ്റിൽ ഇരുന്നു. (സെക്കണ്ട് AC യിലെ രണ്ട് ലോവർ ബർത്ത് ആണ്.)
ആദ്യം അങ്ങോട്ട് കയറി ചെന്നപ്പോൾ അവർ തല ഉയർത്തി ആരാണെന്ന് ഒന്ന് നോക്കിയതല്ലാതെ പിന്നെ നോക്കിയിട്ടും ഇല്ല. ഞാനും അങ്ങോട്ട് ആദ്യം ഒന്ന് നോക്കിയതല്ലാതെ പിന്നെ പ്രൊഫഷണൽ ലെവൽ വായിനോട്ടത്തിലേക്ക് ഒന്നും കടന്നില്ല. പക്ഷേ അവർ കാണാൻ നല്ല ലുക്ക് ആണ്.
നിറം ഏറെക്കുറെ വെളുത്തിട്ടാണ്. ഒരു..dusky യുടെയും fair ൻ്റെയും നടുക്ക് നിൽക്കും. എങ്കിലും മലയാളികളുടെ ഒരു ഇത് വെച്ച് പറഞ്ഞാൽ വെളുത്ത് തന്നെ ആണ്.
പക്ഷേ അതിൽ ഒക്കെ എന്ത് കാര്യം ഇരിക്കുന്നു. സ്വന്തം ശരീരവും അതിൻ്റെ ഒറിജിനൽ നിറവും, അതിന്റേതായ ഭംഗിയിൽ ആസ്വദിപ്പിക്കാനും അതിനു പറ്റിയ രീതിയിൽ ഷോ ഓഫ് ചെയ്യുവാനും കഴിവ് ഉണ്ടെങ്കിൽ കാണാൻ പൊളി ആകും. അല്ലെങ്കിൽ ഏത് നിറം ആണെങ്കിലും ശോകവും ആയിരിക്കും.
എന്തായാലും, ഇവർക്ക് നന്നായി ഡ്രസിങ് സെൻസ് ഉണ്ടെന്ന് വ്യക്തമാണ്. ഒരു നീല ഷേഡിൽ, വല്യ അലങ്കോല പണികൾ ഒന്നും ഇല്ലാത്ത ഒരു ഡിസൈനർ സാരി ആണ് ഇട്ടിരിക്കുന്നത്. അവരുടെ സ്കിൻ ടോൺ ഉം ആയി വളരെ നന്നായി ചേരുന്നുണ്ട്.
എനിക്ക് അവിടെ വെച്ച് തന്നെ കമ്പി ആയിരുന്നു. ജീൻസ് ആയതു കൊണ്ട് കുഴപ്പം ഇല്ല. മാത്രമല്ല, ബാഗ് മടിയിലും ഉണ്ട്.
അങ്ങനെ, ഒന്നും മിണ്ടാതെ, നോക്കുക പോലും ചെയ്യാതെ ഏകദേശം പത്ത് മിനിറ്റ് അങ്ങനെ പോയി. ആ കമ്പാർട്ട്മെന്റിൽ ആകെ ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരേ ഉള്ളൂ. പോരാത്തതിന് എനിക്ക് നല്ല കമ്പിയും.
എങ്ങനെ എങ്കിലും ഒന്ന് പരിചയപ്പെടണം എന്ന് എനിക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ ആലോചിച്ചിട്ട് ഒരു വഴിയും കിട്ടുന്നില്ല.
നേരേ പോയി വെറുതെ കുശലം പറയുന്നത് വളരെ ക്രീപ്പി ആയിട്ടേ തോന്നുകയുള്ളൂ എന്ന് ഉറപ്പാണ്. അങ്ങനെ ഒരു വഴി ആലോചിച്ച് ഇരുന്നപ്പൊ അവർക്ക് ഒരു ഫോൺ വന്നു. അവർ ഫോൺ എടുത്തു സംസാരം തുടങ്ങി.
വിളിക്കുന്നത് ഒരു സ്ത്രീ ആണെന്നും, ട്രെയിനിൽ കയറിയോ, എവിടെ എത്തി എന്നൊക്കെ ചോദിക്കാൻ വിളിച്ചത് ആണെന്നും അവരുടെ സംസാരത്തിൽ നിന്ന് മനസ്സിലായി. അതു വരെ മലയാളത്തിൽ തന്നെ ആയിരുന്നു സംസാരം. പിന്നെ പെട്ടന്ന് അവരുടെ സംസാരം ഹിന്ദിയിൽ ആയി.
രണ്ടുപേരും വളരെ നന്നായി ഇത്രയും നേരം മലയാളം സംസാരിച്ചിട്ട് പെട്ടന്ന് ഭാഷ മാറ്റിയത് എന്തിനാണെന്ന് മനസ്സിലായില്ല. എന്തായാലും അവർ വളരെ നന്നായി ഹിന്ദി സംസാരിക്കുന്നുണ്ട്. നോർത്തിൽ എവിടെയോ ജീവിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് ഉറപ്പാണ്.
“Nah yaar, sirf theen chaar log hoge poori coach mein. Meri compartment mei tho sirf do log hei…”
(ഏയ്, ആകെ മൂന്നോ നാലോ പേരു കാണും ഈ കോച്ചിൽ മുഴുവനും കൂടി. എൻ്റെ കംപാർട്മെന്റിൽ ആകെ രണ്ടുപേരേ ഉള്ളൂ.)
ഫോണിൻ്റെ മറു തലക്കൽ നിന്ന് അപ്പൊ എന്തോ പറഞ്ഞു. പറയുന്നത് എന്താണെന്ന് എനിക്ക് കേൾക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല. പക്ഷേ പറഞ്ഞത് എന്തായാലും അത് കേട്ടപ്പോൾ അവർ പെട്ടന്ന് ചിരിച്ചു. എന്നിട്ട് മറുപടി പറഞ്ഞു.
“Haha, bandi nahi banda hii hei. Ek ladka hei. bees pachees saal ka lagta hei dekhne meim.”
(പെണ്ണല്ല. ആണ് തന്നെ ആണ്. ഒരു പയ്യൻ ആണ്. ഒരു ഇരുപത് ഇരുപത്തഞ്ച് വയസ്സ് തോന്നുന്നുണ്ട് കണ്ടിട്ട്.)