കിരൺ: അറിയാം അറിയാം. husband വന്നില്ലേ?
അമ്മു: അവൻ ഉണ്ട്. ജിമ്മി എന്ന് ആണ് പേര്, അവനും മനു ഉം കൂടി ഇവിടെ എവിടെയോ ഉണ്ട്.
ഇതിനിടയിൽ ധന്യ യെ നോക്കി അനു എങ്ങോട്ടോ പോയി.
കിരൺ: അനു എവിടെ പോയി?
അമ്മു: അറിയില്ല, ധന്യ യെ നോക്കി പോയതാവും.
കിരൺ: പ്രദക്ഷിണം തുടങ്ങുവാണെന്നു തോന്നുന്നു അല്ലെ?
അമ്മു: ഹാ… അതേ…
അപ്പോഴേക്കും ജിമ്മിയും മനു ഉം കൂടി അവിടേക്ക് വന്നു.
മനു: ചേട്ടാ… ധന്യ എവിടെ?
കിരൺ: ആ കടകളിൽ എവിടെ എങ്കിലും കാണും.
അമ്മു: ധന്യയെയും അനു നെയും കാണുന്നില്ല. രണ്ടും കൂടി പിന്നെ പോയാൽ അറിയാല്ലോ. കിരൺ… ഇത് ആണ് ജിമ്മി, എൻ്റെ husband.
കിരൺ: ഹായ് ജിമ്മി….
ജിമ്മി: ഹായ് കിരൺ… കണ്ടിട്ടില്ല എന്നെ ഉള്ളു, അറിയാം…
കിരൺ: അത് ശരി. ഇതിപ്പോ ഞാൻ ആണല്ലോ ലേറ്റ്…
അമ്മു: അതേ അതേ… കിരൺ നെ എല്ലാവര്ക്കും അറിയാം. അനു ഉം ധന്യ യും തന്നെ ഫേമസ് ആക്കിയിട്ടുണ്ട്.
കിരൺ അമ്മു ൻ്റെ സംസാര ശൈലികൾ ശ്രദ്ധിച്ചു… ജിമ്മി യെ അവൻ എന്നും തന്നെ താൻ എന്നും ഒക്കെ ഉള്ള അവളുടെ വിളിയിൽ, അവൾ ഒരു സോഷ്യൽ ആയിട്ടുള്ള പെണ്ണ് ആണ് എന്ന് അവനു മനസിലായി.
അമ്മു: അതാ… രണ്ടും കൂടി ആ കടയിൽ കിടന്നു ആര്മാദിക്കുന്നുണ്ട്.
കിരൺ: ഈ കച്ചറ സാധനങ്ങൾ വാങ്ങാൻ ആണോ ഈ ബഹളം വച്ചത് ഇവൾ.
അമ്മു: അത് ഒരു വേറെയൊരു രസം അല്ലെ, നിങ്ങൾ ആണുങ്ങൾക്ക് പറഞ്ഞാൽ മനസിലാവില്ല. പെരുന്നാൾ നും ഉത്സവത്തിനും ഒക്കെ പോയി, അവിടെ ഉള്ള, ഇങ്ങനത്തെ കടകളിൽ നിന്ന്, കുപ്പിവള, മാല, പൊട്ട്, പൊരി ഒക്കെ വാങ്ങുമ്പോൾ കിട്ടുന്ന ഒരു ഫീൽ ഉണ്ടല്ലോ, അതൊന്നും മാൾ ൽ ഒന്നും പോയാൽ കിട്ടില്ല.
കിരൺ: ഉവ്വ….
ജിമ്മി: എൻ്റെ കിരൺ, ഒന്നും മിണ്ടണ്ട, ജയിക്കാൻ പറ്റില്ല നമുക്ക്.
അമ്മു: പോടാ…
മനു: ചേട്ടാ, ഞാനും ജിമ്മി ഉം കൂടി ഫ്ലാറ്റ് ലേക്ക് വന്നേക്കാം, ഒരു സാധനം വാങ്ങാൻ ഉണ്ട്. ചേട്ടൻ ഇവരെയും കൂട്ടി ഫ്ലാറ്റ് ലേക്ക് വന്നേക്കുവോ?
കിരൺ: മനു, ഞാൻ കാർ എടുത്തിട്ടില്ല.
മനു: കാർ എന്തിനാ… നടക്കാൻ അല്ലെ ഉള്ളു ചേട്ടാ? ഞാൻ സ്കൂട്ടർ എടുത്തത് വേറെ ആവശ്യത്തിനാ.
അമ്മു: (കിരൺ നോട്) നമുക്ക് നടക്കാം മാഷെ…. അതല്ലേ രസം.
മനു: ഞങ്ങൾ ഫ്ലാറ്റ് ൽ കണ്ടേക്കാം.
കിരൺ: ഓക്കേ മനു.
ജിമ്മി: കിരൺ… അവിടെ കാണാം.
കിരൺ: ഓക്കേ ജിമ്മി.
അമ്മു: (സൂര്യ യോട്) ഡാ നിനക്ക് പപ്പ ഈ കടല മാത്രേ വാങ്ങി തന്നുള്ളൂ?
സൂര്യ: ആഹ്….
അമ്മു: നീ പപ്പ യോട് വേറൊന്നും ചോദിച്ചില്ലേ?
കിരൺ: ഒന്ന് വെറുതെ ഇരിക്കെടോ…
അമ്മു: നീ വാടാ….
അമ്മു സൂര്യ യെയും കൂടി എങ്ങോട്ടോ നടന്നു. കിരൺ അവളെ ആപാദ ചൂഢം വീക്ഷിച്ചു.
അനു ഉം അമ്മു ഉം തമ്മിൽ ഒരു സാമ്യവും ഇല്ല. അമ്മു ഒരു സുന്ദരി ആണ്, അവർണനീയമായ അഴകളവുകൾ ഒന്നും അല്ല അമ്മു ൻ്റെ സൗന്ദര്യം. നല്ല വെളുത്തു മെലിഞ്ഞ ഒരു സാധാരണ പെണ്ണ്. മുഖത്ത് നിന്ന് കണ്ണ് മാറ്റാൻ തോന്നില്ല, അത്രക്കുണ്ട് മുഖ സൗന്ദര്യം. ആർക്കും സന്തോഷം പ്രദാനം ചെയ്യുന്ന ചിരി ആണ് അമ്മുൻ്റെതു, അത് ആരെയും ആകർഷിക്കും. ഒരു ലൈറ്റ് പിസ്താ കളർ ചുരിദാർ ഉം അതെ കളർ ൽ ഉള്ള നേർത്ത ഒരു ഷാൾ ഉം. കൂടുതൽ സ്കാൻ ചെയ്യാൻ കിരൺ നു സാധിച്ചില്ല.
പെട്ടന്ന് പിറകിൽ നിന്ന് ഒരു വിളി.
“ചേട്ടാ…”
നോക്കുമ്പോൾ അതാ ഒരു കട മുഴുവൻ വാങ്ങിക്കൊണ്ട് വന്നിരിക്കുന്നു, ധന്യ ഉം അനു ഉം
കിരൺ: ഇനി ആ കടയിൽ എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടോ?
ധന്യ: നല്ലതല്ലേ?
കിരൺ: ഈ കുപ്പി വള ഒക്കെ എന്തിനാ നിനക്ക്?
അനു: ഈ മനുഷ്യന് ഒരു കലാബോധം ഇല്ലല്ലോ ധന്യേ… ചേട്ടാ… കുപ്പിവള എന്തിനാ എന്ന് അറിയില്ലേ നിങ്ങൾക്ക്?
കിരൺ: നിൻ്റെ കൈയിലും ഉണ്ടല്ലോ കുറെ?
അനു: പിന്നെ വേണ്ടേ? ഞങ്ങൾ രണ്ടും മാറി മാറി ഇടും.
ധന്യ: അവൻ എവിടെ?
കിരൺ: അവൻ അമ്മു ൻ്റെ കൂടെ അങ്ങോട്ടു പോയി.
ധന്യ: അവൻ അമ്മു നെ കൊണ്ട് ആവശ്യം ഇല്ലാത്ത ഒക്കെ വാങ്ങിപ്പിക്കില്ലേ? ചേട്ടൻ അങ്ങോട്ട് ഒന്ന് ചെല്ല്.
കിരൺ: നിങ്ങൾ എന്ത് ചെയ്യാൻ പോണു?
അനു: ചേട്ടാ ഒരു കട കൂടി കയറാൻ ഉണ്ട്.