അമൃതകിരണം – 4 9

കിരൺ: ആഹാ…. എന്നിട്ട്… എങ്ങനെ ഉണ്ടായിരുന്നു അനു?

ധന്യ: അവൾ അക്കാര്യത്തിൽ പുലി ആണ് ചേട്ടാ… എനിക്ക് ഇഷ്ടം അല്ലാത്തത്കൊണ്ട് ഞാൻ അവൾക്കു ചെയ്തു കൊടുത്തില്ല എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു ആ പിശാച് മനു നോട്.

കിരൺ: ഹഹഹ…. എന്നിട്ട്?

ധന്യ: ചേട്ടന് ചിരിക്കാം…

കിരൺ: പിന്നെ ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യാനാ?

ധന്യ: അവൾ അവനോട് പറഞ്ഞു എന്ന്, മനു നു വേണം എങ്കിൽ വളച്ചോ ധന്യയെ, അവൾ നല്ല കഴപ്പി ആണ്, എന്നിട്ട് എനിക്ക് പഠിപ്പിച്ചു തരാൻ എങ്ങനെയാ ചെയ്തു കൊടുക്കേണ്ടത് എന്ന്, ചേട്ടനും ഉപകാരപ്പെടും എന്നൊക്കെ.

കിരൺ: എന്ത് പഠിപ്പിക്കാൻ.

ധന്യ: കുന്തം, എൻ്റെ ചേട്ടാ, വായിലെടുക്കാൻ. എനിക്കിഷ്ട്ടം അല്ല എന്ന് പറഞ്ഞില്ലേ അതിനു ആണ്.

കിരൺ: അത് നല്ലതാ…

ധന്യ: ഉവ്വ… നല്ലതു പോലും, ഇത്ര ഒക്കെ പറഞ്ഞപ്പോൾ ആണ് അവൻ മനസു തുറന്നത്. ഞാൻ സെക്സി ആണ് എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞത്.

കിരൺ: അത് ശരി. അപ്പോൾ അവൾ ആണ് അവനെ ഇളക്കിയത്.

ധന്യ: ഹ്മ്മ്… പിന്നല്ലാതെ… ഞാൻ അതല്ലേ പറഞ്ഞത് അവൾ ആണ് ഇതിൻ്റെ ഒക്കെ പിന്നിൽ.

കിരൺ: പക്ഷെ. ഡീ… എനിക്ക് മനസിലാവുന്നത്, അവൻ്റെ ഉള്ളിൽ നിന്നോട് അങ്ങനെ ഒരു ഫീൽ ഉണ്ട് എന്നാണു.

ധന്യ: ഹ്മ്മ്, ഉണ്ടെന്നു… അവളുടെ ഫോൺ ഇവിടെ ആയിരുന്നെല്ലോ, അമ്മു വിളിച്ചപ്പോൾ തന്നിട്ട് പോയതാ. അത് എടുക്കാൻ ആണ് അവൾ ഇപ്പോൾ വന്നത്. അത് വാങ്ങാൻ മനു വരാൻ ഒരുങ്ങിയതാണത്രേ.. എന്നെ വീണ്ടും ഈ കോലത്തിൽ കാണാൻ.

കിരൺ: എന്നിട്ട് എന്താ അവൻ വരാതിരുന്നത്?

ധന്യ: ആ വൃത്തികെട്ടവൾ അവനെ വിട്ടില്ല…. അവള് പറയുവാ ചേട്ടാ, അവൻ്റെ അഭിനിവേശം കുറച്ചു കൂടെ മൂക്കട്ടെ എന്ന്.

കിരൺ: (ചിരിച്ചു കൊണ്ട്) അനു ഒരു വിളഞ്ഞ വിത്ത് ആണല്ലോ.

ധന്യ: ഹ്മ്മ്… ചേട്ടന് അവളുടെ മുല ഇഷ്ടപ്പെട്ടോ?

കിരൺ: കൊള്ളാം, നല്ല വലുപ്പം ഉണ്ട്, നിപ്പിൾ നും.

ധന്യ: എന്നിട്ടെന്താ ഒന്നും ചെയ്യാതിരുന്നത്?

കിരൺ: ഏയ്… അവിടെ നിൽക്കട്ടെ അവൾ.

ധന്യ: ചേട്ടനെ കിട്ടാൻ ആണ് അവളുടെ ഈ പെടാപാട് ഒക്കെ.

കിരൺ: എനിക്ക് മനസിലായി. അപ്പോൾ ഇനി മനു നെ ഇടക്ക് ഇടക്ക് ഇങ്ങോട്ട് പ്രതീക്ഷിക്കാം അല്ലെ.

ധന്യ: ഒന്ന് പോയെ, എനിക്ക് ശരിക്കും പേടി ആവുന്നുണ്ട് കേട്ടോ, ചേട്ടാ.

കിരൺ: ശരി ശരി. ഞാൻ പോട്ടെ. ലേറ്റ് ആയി.

ധന്യ: വേഗം വാ…

കിരൺ: ഇതൊക്കെ ഇപ്പോൾ തന്നെ അനു വന്നു തീർക്കും.

ധന്യ: അനു ൻ്റെ കൈയിൽ നിന്നു എല്ലാം കിട്ടില്ലല്ലോ.

കിരൺ: മനു വരുവോ?

ധന്യ: പോടാ തെണ്ടീ…

കിരൺ വേഗം ഇറങ്ങി….

ഓഫീസിൽ ൽ എത്തിയ കിരൺ, അമ്മു നു മെസ്സേജ് ഇട്ടു..

കിരൺ: അമ്മു, ഇത് ഈ സിറ്റി ലെ ഒരു ടോപ് ബിൽഡർ ഡെ നമ്പർ ആണ്, ഒരു ജോയ് മാത്യു. ആൾക്ക് കുറെ അധികം പ്രോപ്പർട്ടീസ് ഉണ്ട്. നീ സംസാരിച്ചു suitable ആയത് നോക്ക്.

അമ്മു: വല്യ ആൾ ആണല്ലോ ഇയാള്. ഞാൻ സംസാരിച്ചാൽ നടക്കുവോ?

കിരൺ: ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് നീ വിളിക്കും എന്ന്, ധൈര്യം ആയിട്ട് വിളിച്ചോ.

അമ്മു: ഡോ, താൻ വല്യ വല്യ ആൾകാർ ഒക്കെ ആയിട്ട് ആണല്ലോ കോണ്ടാക്ട്സ്.

കിരൺ: നിനക്ക് എന്നെ ചൊറിയാൻ ആണോ ആവശ്യം അതോ നിൻ്റെ കാര്യം നടക്കാൻ ആണോ?

അമ്മു: രണ്ടും.

കിരൺ: ഹ്മ്മ്… നീ അയാൾ ആയിട്ട് ഒരു കോണ്ടാക്ട് കീപ് ചെയ്തോ, നല്ലതാ.

അമ്മു: ഹ്മ്മ്… വല്യ ആൾകാർ ആണ് അല്ലെ. സെറ്റ് ആക്കാം ഞാൻ…

കിരൺ: ഹ്മ്മ്…

അമ്മു: ഡാ.. എങ്ങനുണ്ട് ആള്? ഞാൻ വളക്കണോ?

കിരൺ: എന്ത്?

അമ്മു: ഞാൻ വളച്ചെടുക്കണോ എന്ന്? വീഴുവോ?

കിരൺ: നീ കൊള്ളാല്ലോ…

അമ്മു: പിന്നെ… ഒരു എന്റർടൈൻമെന്റ് അല്ലെ?

കിരൺ: കൊള്ളാല്ലോ ഡീ പെണ്ണെ നീ… നിന്നെ ഡീറ്റൈൽ ആയിട്ട് ഒന്ന് കാണണമല്ലോ.

അമ്മു: ഒരു രസത്തിനു പറഞ്ഞതാ എൻ്റെ പൊന്നെ.

കിരൺ: ഉവ്വ…

അമ്മു: നീ പറ, ആൾ എങ്ങനെ ഉണ്ട്?

കിരൺ: പ്രായം ഉണ്ട്.

അമ്മു: ഓ, എന്നാൽ എന്റർടൈൻമെന്റ് വേണ്ട.

കിരൺ: നീ വിളിച്ചു സംസാരിക്ക്.

അമ്മു: ഞാൻ വിളിച്ചു നോക്കട്ടെ…

കിരൺ: ഓക്കേ

കിരൺ മനസ്സിൽ ഓർത്തു…

“ഇവൾ അത്ര പാവം ഒന്നും അല്ല, അത്യാവശ്യം തരികിട ഒക്കെ കൈയിൽ ഉണ്ട്”

കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു അമ്മു തിരിച്ചു വിളിച്ചു…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *