അമൃതകിരണം – 4 9

അനു: ഞാൻ ധന്യ ടെ കൂടെ പോയി ഇരിക്കുന്നതിന് നിങ്ങൾക്ക് എന്താ?

മനു: എനിക്ക് ഇപ്പോൾ എന്താ, ഫുഡ് ഉണ്ടാകുന്ന കാര്യത്തിൽ മാത്രമേ എനിക്ക് പ്രശ്‍നം ഉള്ളു.

അനു: എൻ്റെ മനു, നമുക്ക് ഓർഡർ ചെയ്യാം.

മനു: ഇത്രക്ക് മടിച്ചി ആവരുത് നീ…

അതും പറഞ്ഞു മനു ഓർഡർ ചെയ്യാൻ സമ്മതിച്ചു കൊണ്ട്, തൻ്റെ ഫോൺ എടുക്കാൻ പോയി.

പരിചയം ഇല്ലാത്ത നമ്പർ ൽ നിന്നുള്ള “Hi” മെസ്സേജ് കണ്ടു കൊണ്ട് കിരൺ… ആരാണ് എന്ന് ആലോചിച്ചു ഇരുന്നപ്പോൾ അതാ കാൾ വരുന്നു അതെ നമ്പർ ൽ നിന്ന്…

കിരൺ: ഹലോ..

അമ്മു: ഇത് ഞാൻ ആടോ… അമ്മു…

കിരൺ: ഹാ… ഞാൻ ഓർത്തു ഇത് ആരാണ് ഹായ് ഇട്ടത് എന്ന്?

അമ്മു: പുതിയ ആരാധിക ആണെന്ന് വിചാരിച്ചോ?

കിരൺ: പിന്നെ… എന്ത് ആരാധിക?

അമ്മു: അതെന്താ നിങ്ങളെ ആരും ആരാധിക്കുന്നില്ല? ആ പെണ്ണും പിള്ള മാത്രമേ ആരാധിക്കുന്നുള്ളു? ആ ധന്യ?

കിരൺ: ആരാധിക്കുന്നവർ ഒക്കെ ആരാധിക്കട്ടെ… നീ വിളിച്ച കാര്യം പറ.

അമ്മു: ഓ… മാഷ് ഓഫീസ് ടൈം ൽ ഭയങ്കര സീരിയസ് ആണ് അല്ലെ?

കിരൺ: പോടീ… നീ കാര്യം പറ.

അമ്മു: എഡോ… എനിക്ക് ഒരു ഹെല്പ് വേണം.

കിരൺ: എന്താണ്?

അമ്മു: ഞങ്ങളുടെ ബ്രാഞ്ച് ഇവിടെ നിന്ന് മാറ്റാൻ ഉള്ള പ്ലാൻ ആണ്, അപ്പോൾ ഞാൻ ഓർത്തത്, നിങ്ങൾ ഇവിടുത്തെ ഒരു വല്യ ആൾ അല്ലെ എന്ന്. നിങ്ങൾക്ക് ഹെല്പ് ചെയ്യാൻ പറ്റുമല്ലോ നല്ല ബിൽഡിങ്‌സ് ഏതെങ്കിലും എടുക്കാൻ?

കിരൺ: ഏതു ഏരിയ ൽ ആണ് നിനക്ക് വേണ്ടത്?

അമ്മു: പാലാരിവട്ടം തന്നെ മതി. ബൈപാസ് ആണെങ്കിൽ വളരെ നല്ലത്.

കിരൺ: ഹ്മ്മ്… ഞാൻ നിന്നെ വിളിക്കാം ഒന്ന് അന്വേഷിച്ചിട്ട്.

അമ്മു: ശരി ഡോ…. ഫുഡ് കഴിക്കാൻ പോണില്ലേ വീട്ടിൽ.

കിരൺ: ഹ്മ്മ്… പോവണം. ടൈം ആവുന്നതല്ലേ ഉള്ളു…

അമ്മു: തൻ്റെ ഭാര്യ അവിടെ ഫുഡ് ഉണ്ടാക്കുന്നതെ ഉള്ളു, പതിയെ പോയാൽ മതി. ഞാൻ ഇപ്പോൾ വിളിച്ചതേ ഉള്ളു, തൻ്റെ നമ്പർ വാങ്ങാൻ.

കിരൺ: അതെയോ?

അമ്മു: ഹ്മ്മ്… അനു നെ ആണ് ഞാൻ വിളിച്ചത്, തൻ്റെ നമ്പർ അവളുടെ കൈയിൽ ഉണ്ടാവും എന്ന് വിചാരിച്ചിട്ട്. അവളുടെ കൈയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല, പക്ഷെ അവള് അമ്മു ൻ്റെ കൂടെ നിങ്ങളുടെ ഫ്ലാറ്റ് ൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.

കിരൺ: അനു ഡേ ടൈം ൽ അവിടെ ആയിരിക്കും.

അമ്മു: ഹ്മ്മ്… ശരി ഡോ, എന്നെ വിളിക്കണം നീ, അന്വേഷിച്ചിട്ട്…

കിരൺ: ഓക്കേ… done…

കിരൺ നു കാര്യം മനസിലായി. അനു ഉം ധന്യ യും കൂടി എന്തൊക്കെ ഇന്ന് ഒപ്പിച്ചു കാണുവോ എന്തോ? അവൻ മനസ്സിൽ ആലോചിച്ചു.

കിരൺ ൻ്റെ ഉള്ളിൻ്റെ ഉള്ളിൽ എവിടെയോ ഒരു വിമ്മിഷ്ടം, അത് അവൻ്റെ ശരീരത്തിൽ മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തി. പെട്ടന്ന് താൻ ഓഫീസിൽ ആണ് എന്നുള്ള ബോധം അവനെ ഉണർത്തി, പണിപ്പെട്ട് കിരൺ ആ ചിന്തകൾ മനസ്സിൽ നിന്ന് മായ്ക്കാൻ ശ്രമിച്ചു, എങ്കിലും എവിടെയൊക്കെയോ എപ്പോളൊക്കേയൊ അത് വീണ്ടും നുരഞ്ഞു പൊങ്ങി, കൂടെ അമ്മു ൻ്റെ കാൾ ഉം.

കിരൺ ഫോൺ എടുത്തു അവളുടെ നമ്പർ സേവ് ചെയ്തു, dp എടുത്തു നോക്കി, ധന്യ അന്ന് കാണിച്ചു തന്ന അതെ ഫോട്ടോ. അമ്മു ഒരു സുന്ദരി തന്നെ…. അനു അമ്മു ൻ്റെ മുന്നിൽ ഒന്നും അല്ല…

കിരൺ ൻ്റെ മനസ്സ് ചിന്തകളിൽ ആണ്ടു…

അപ്പോളേക്കും അമ്മു ൻ്റെ മെസ്സേജ് വന്നു…

“മാഷെ… മറക്കല്ലേ…. എൻ്റെ കാര്യം”

അവൻ റിപ്ലൈ അയച്ചു…

“മറക്കില്ല, ഞാൻ ശരി ആക്കാം”

അമ്മു: “താങ്ക്സ് മൈ ഡിയർ…..”

മറുപടി ആയി അവൻ ഒരു സ്മൈലി അയച്ചു.

അമ്മു: “നീ ഫുഡ് കഴിച്ചിട്ട് ഒക്കെ അന്വേഷിച്ചാൽ മതി, മറക്കാതിരിക്കാൻ ഞാൻ ഓർമിപ്പിച്ചു എന്നെ ഉള്ളു, ഞാൻ കഴിക്കാൻ പോവാ… എനിക്ക് നല്ല വിശപ്പ്”

കിരൺ: “ഹ്മ്മ്… നീ കഴിക്ക്‌ പോയി”

അമ്മു: “കഴിക്കാൻ പോണില്ല നീ”

കിരൺ: “അവൾ ഫുഡ് ഉണ്ടാക്കി കാണുമോ ആവോ”

അമ്മു: “ധന്യ അതൊക്കെ റെഡി ആക്കിയിട്ട് ഉണ്ടാവും, അനു മടി പിടിച്ചു ഓർഡർ ചെയ്തിട്ടും ഉണ്ടാവും നീ നോക്കിക്കോ”

കിരൺ: “പാവം മനു”

അമ്മു: “സത്യം… അവൻ പാവം ആയിട്ടാണ്”

കിരൺ: “ഹ്മ്മ്… ഞാനും ധന്യയും ഇത് പറയാറുണ്ട്”

അമ്മു: “ഹ്മ്മ്… നീ പോയി കഴിക്ക്‌… ലേറ്റ് ആവാതെ…”

കിരൺ: “ഓക്കേ അമ്മു….”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *