രണ്ടാം ദിവസം:
അവർ വന്നു ഇൻജക്ഷൻ എടുക്കുന്നു, സ്വപ്നം വരുന്നു.
“ഏട്ടാ, ഒന്ന് എഴുന്നേൽക്ക്, ഇങ്ങനെ കിടന്ന് ഉറങ്ങാതെ.”
“എന്താ ഗീതു മോളെ?”
“ഏട്ടാ, അത്.. എനിക്ക് പറയാൻ നാണം ആവുന്നു.”
“പറയടി.”
“ഏട്ടൻ..”
“ഏട്ടൻ?”
“ഏട്ടൻ ഒരു അച്ഛൻ ആവാൻ പോകുന്നു.” ഞാൻ കൈകൾ കൊണ്ട് കണ്ണടച്ചു.
ശ്യാമേട്ടൻ കൈ തുറന്നു എൻ്റെ മുഖത്തു ഒരു ഉമ്മ തന്നു. എന്നിട്ട് എൻ്റെ വയറിലേക്ക് ഒരു ഉമ്മ വച്ചു. “ഇതാ വരുന്നു നമ്മുടെ ലോകം. ” ഞങ്ങൾ ചിരിച്ചു.
ഞാൻ ഇന്ന് ഒരു പുഞ്ചിരിയിലൂടെ ആണ് സ്വപ്നത്തിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റത്. അത് കഴിഞ്ഞ് എന്നും ഈ സ്വപ്നത്തെ കുറച്ചു ചോദിക്കാൻ പോവും. പക്ഷേ പറ്റിയില്ല.
മൂന്നാം ദിവസം:
സ്വപ്നം: ഞാൻ നിറ വയറും ആയി ശ്യാമേട്ടനെ കാത്ത് നിൽക്കുക ആണ്. പെട്ടെന്ന് കാറിൽ നിന്ന് ശ്യാമേട്ടൻ ഇറങ്ങി വരുന്നു. കൈയിൽ പൊതി കാണാത്തത് കൊണ്ട് ഞാൻ പിണങ്ങം അഭിനയിച്ചു പോകുന്നു.
“മോളെ, എവിടെ ആണ് നീ?”
“എന്നോട് ഒന്നും മിണ്ടണ്ട. ഒരു മസാല ദോശ വേണ്ടിച്ചു തരാൻ പറഞ്ഞിട്ട്.”
“അയ്യോ മോളെ. ഞാൻ മറന്നു.”
“ഹ്മ്മ്. എന്നോട് മിണ്ടണ്ട, പൊയ്ക്കോ.”
“അയ്യോ, പിണങ്ങിയോ മോള്?”
ഞാൻ പിണങ്ങിയ പോലെ നിന്നു.
“എന്നാൽ ഇങ്ങോട്ട് ഒന്ന് നോക്കിയേ. ഇന്നാ.”
ഞാൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ ശ്യാമേട്ടൻ്റെ കയ്യിൽ മസാല ദോശയുടെ ഒരു പൊതി ആണ് കണ്ടത്. ഞാൻ സന്തോഷത്തിൽ ഏട്ടനെ കെട്ടിപിടിച്ചു ഉമ്മ വച്ചു. ഏട്ടൻ എൻ്റെ നിറവയറ്റിലും.
അന്നത്തെ സ്വപ്നം അങ്ങനെ നിന്നു.
നാലാം ദിവസം:
സ്വപ്നം: ഞാൻ രണ്ട് കുഞ്ഞുകളെ പ്രസവിച്ചു കിടക്കുകയാണ്. അവിടേക്ക് ശ്യാമേട്ടൻ വരുന്നു.
“മോളെ..” ശ്യാമേട്ടൻ കരഞ്ഞു കൊണ്ട് എൻ്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.
“ഏട്ടാ, എന്തിനാണ് കരയുന്നെ? നോക്ക്, ഏട്ടന് ഇഷ്ട്ടം ഉള്ളപോലെ ഒരു പെൺകുട്ടിയും, എനിക്ക് ഇഷ്ട്ടം ഉള്ളപോലെ ഒരു ആൺകുട്ടിയും നമ്മുക്ക് ജനിച്ചു.”
ശ്യാമേട്ടൻ സന്തോഷത്തിൽ എൻ്റെ നെറ്റിയിൽ ഉമ്മ വച്ചു.
“മോളെ, നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ പുതിയ ഒരു സന്തോഷം കടന്ന് വന്നു. ഇനി ഒരു പേടിയും ഒരു ചിന്തയും ഇല്ലാതെ നമ്മുക്ക് ഒരുമിച്ച് ജീവിക്കാം അല്ലെ.”
“അതേ ഏട്ടാ, നമ്മുക്ക് ഇനി ഒരു സമൂഹത്തെയും പേടിക്കാതെ കഴിയാം.”
അഞ്ചാം ദിവസം:
സ്വപ്നം: ഞങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ മക്കളെയും കൊണ്ട് വീട്ടിലേക്ക് വന്നു. ആളുകൾ ഞങ്ങളെ നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ ഞങ്ങൾ പേടിക്കാതെ ഞങ്ങളുടെ മക്കളെയും പിടിച്ചു വീട്ടിലേക്ക് കടന്നു. കടന്നതും ശ്യാമേട്ടൻ്റെ അച്ഛൻ ആണ് വന്നത്. അദ്ദേഹം ഇപ്പോൾ എൻ്റെ അമ്മായിഅച്ഛൻ ആണ് അല്ലാതെ മുൻ ഭർത്താവ് അല്ല.
അച്ഛൻ: നിൽക്കു. ആ പടി കടക്കാൻ പാടില്ല. നിനക്ക് നാണമില്ലെടി സ്വന്തം മോൻ്റെ മക്കളെ പ്രസവിക്കാൻ?
ഞാൻ: ഇല്ല. ഞാൻ എൻ്റെ മോൻ്റെ അല്ല, എൻ്റെ ഭർത്താവിൻ്റെ മക്കളെ ആണ് പ്രസവിച്ചത്. ശ്യാമേട്ടൻ ആവശ്യപെട്ടാൽ ഞാൻ ഇനിയും പ്രസവിക്കും. അമ്മായിഅച്ഛൻ അമ്മായിയച്ചൻ്റെ പണി നോക്കിയാൽ മതി.
അച്ഛൻ: എടി, എന്താ പറഞ്ഞെ.
പെട്ടെന്ന് ഞാൻ എഴുന്നേറ്റു. എനിക്ക് ആകെ വിഷമം ആയി. ഞാൻ എന്തൊക്കെയാണ് സ്വപ്നത്തിൽ കാണുന്നെ. പക്ഷേ ഇതിൻ്റെ ഒക്കെ കാരണം എന്താണ് എന്നറിയാൻ നോക്കുമ്പോൾ ലേഡി ഡോക്ടറെയും കാണുന്നില്ല.
ആറാം ദിവസം:
സ്വപ്നം: ഞാൻ എൻ്റെ മോൾക്ക് പാൽ കൊടുക്കുക ആണ്.
“ഏട്ടൻ വിഷമിക്കണ്ട. നമ്മളെ വേണ്ടാത്തവരെ നമ്മുക്കും വേണ്ടാ. നമ്മുക്ക് ഇങ്ങനെ ഈ ഫാമിലി മാത്രം മതി. ഞാൻ, ഏട്ടൻ, നമ്മുടെ ഈ രണ്ട് കുട്ടികൾ.”
ശ്യാമേട്ടൻ: അപ്പോൾ ഇനി കുട്ടികളെ വേണ്ടന്നാണോ നീ പറയുന്നേ?
“അയ്യോ, ഞാൻ അങ്ങനെ അല്ല പറഞ്ഞെ. ഏട്ടന് എത്ര കുട്ടികളെ വേണം. ഞാൻ പ്രസവിക്കാം.”
“എനിക്ക് 10 കുട്ടികളെ വേണം.”
“ഈശ്വരാ. ഏട്ടാ? എന്ത ഇതൊക്കെ?”
“എന്താ നാണം വന്നോ?”
ഞാൻ തല താഴ്ത്തി.
“അതൊക്കെ പിന്നെ ആവാം. ഇപ്പോൾ എനിക്ക് വേറെ ഒന്ന് വേണം.”
“എന്താ ഏട്ടന് വേണ്ടത്?”
“എനിക്ക് നിൻ്റെ മുലയിലെ പാൽ വേണം.”
“ഏട്ടാ, ഇപ്പോൾ മോള് കുടിക്കാണ്.”
“അത് കുഴപ്പമില്ല. ഞാൻ മറ്റേ മുലയിൽ നിന്ന് കുടിക്കാം.” അത് പറഞ്ഞു എൻ്റെ സാരി തല മാറ്റി മറ്റേ മുലയിൽ നിന്ന് പാൽ കുടിക്കാൻ തുടങ്ങി.