പോകാം സാറേ….അതിനു മുമ്പ് വേറെ ചിലതു തീർത്തിട്ടേ ഇനി നൗഷാദ് പോകുന്നുള്ളൂ…..അവള് എനിക്കെതിരെ കേസ് കൊടുത്തില്ലേ…..അവളുടെ വീട്ടിൽ നാലെണ്ണമാ മൂത്തു നിൽക്കുന്നത്…അതിൽ ഒരെണ്ണത്തിനെയെങ്കിലും ഈ നൗഷാദ് അനുഭവിക്കും…..എന്നിട്ടേ ഞാൻ പോകൂ…ആരും കാണാത്തിടത്തേക്ക്….സാർ ഒരുപകാരം ചെയ്യണം…എനിക്ക് സാർ പറഞ്ഞതനുസരിച്ചു പുറത്തേക്കിറങ്ങാൻ പറ്റുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല…..ഇന്ന് രാത്രിയാകുന്നതിനു മുമ്പ് സാർ എന്നെ ഇടുക്കി ഡിസ്ട്രിക്ട് ഒന്ന് കടത്തി തരണം….
അതൊക്കെ ഞാൻ ഏറ്റു….താൻ മറ്റു കുഴപ്പമൊന്നും കാണിക്കരുത്….ഇപ്പോഴും ഞാനുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു കൊണ്ടിരിക്കണം…..
തീർച്ചയായും സാറേ……ഞാൻ ഇന്ന് രാത്രിയിലും നാളെ പകലും തിരുവല്ലയിൽ കാണും…..അതിലൊരെണ്ണത്തിനെ എന്റെ കാലിന്റെ ഇടയിൽ കിടത്തിയിട്ട് ഞാൻ മുങ്ങും…അവിടുന്ന്….
അതൊക്കെ തന്റെ ഇഷ്ടം….മറ്റു കുഴപ്പങ്ങൾ ഒന്നും ഉണ്ടാക്കാതെ നോക്കണം….
ഊം….നൗഷാദ് അകത്തേക്ക് പോയി അലമാര തുറന്നു കുറച്ചു രൂപ എടുത്തു ജനാര്ദ്ദനന് നേരെ നീട്ടി….
വേണ്ടായിരുന്നു എന്നും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ജനാർദ്ദനൻ അത് വാങ്ങി….
ജനാർദ്ദനൻ ഇറങ്ങി വണ്ടിയിൽ തിരിച്ചു പോകുമ്പോൾ ഗേറ്റിനപ്പുറത്തു ഒരു ബൈക്കിൽ സർക്കിൾ ഓഫീസിലെ സോമൻ നിൽക്കുന്നത് കണ്ടു….അപ്പോൾ സംഗതി സത്യം തന്നെ….
സമയം മൂന്നര നൗഷാദ് ഫോൺ എടുത്ത് ശ്രീകുമാറിനെ വിളിച്ചു….
എടാ പൂറിമോനെ….നീ എന്നെ ഊമ്പമെന്നു വിചാരിച്ചോ….എന്നാൽ നീ കേട്ടോ നിന്റെ അനിയൻ അശോകനെ കൊന്നത് ഞാൻ തന്നാ….പന്ന തായോളി….അടുത്തത് നീയായിരിക്കും….ഞാൻ എല്ലാം തകർന്നു നിൽക്കുകയാ….നിന്നെ ഞാൻ തീർക്കും നായിന്റെ മോനെ….
ആരാടാ നീ….മറു തലക്കൽ നിന്നും ഒരു പരുക്കൻ സ്വരം….
നിന്റെ അമ്മയെ ഓത്തവൻ…വക്കട തായോളി ഫോൺ…നിനക്കെന്നെ അറിയില്ല അല്ലെ….കള്ള പൂറിമോനെ…ഞാൻ നൗഷാദ് ആടാ തായോളി….നൗഷാദ് ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു….അവിടെ പല കലപില ശബ്ദങ്ങൾ…
തിരിച്ചു ആ നമ്പറിൽ നിന്നും വിളി വരുന്നു…നൗഷാദ് ഫോൺ എടുത്തില്ല….ഗ്ലാസിൽ ഇരുന്ന അടുത്ത പെഗ്ഗും കഴിച്ചിട്ട് നൗഷാദ് സെറ്റിയിൽ കയറിക്കിടന്നു..കണ്ണുകൾ പൂട്ടിയടച്ചു…..ഇന്ന് രാത്രിയിലും നാളെയുമായി ചെയ്തു തീർക്കേണ്ടുന്ന കാര്യങ്ങൾ ഓർത്തുകൊണ്ട് കിടന്നു…..വേണം….ഒന്നുകിൽ അവൾ…അവൾ കാരണമല്ലേ ഇതെല്ലാം..അല്ലെങ്കിൽ അവളുടെ വീട്ടിലെ ഒരെണ്ണം….അവളെ തന്നെ കിട്ടണം…അതാണ് വേണ്ടത്….അനിത…പറി………പോകണം സൈഫിന്റെ വീട്ടിലും….തന്റെ കണക്കുകൾ എല്ലാം തീർക്കണം…അവൻ മലപ്പുറത്ത് വാളാഞ്ചേരിയല്ലേ…..തീർക്കും ഒരു കണക്കും ബാക്കി വക്കില്ല….നൗഷാദ് കണ്ണുകൾ ഇറുക്കിയടച്ചു…..എപ്പോഴോ ഉറക്കത്തിലേക്കു വഴുതി വീണു….
അനിത ഹോസ്പിറ്റലിൽ എത്തി….നാളെ അച്ഛനെ ഡിസ്ചാർജ്ജ് ചെയ്യുകയാണ്….പണം അടക്കാൻ ശ്രീയേട്ടൻ തന്നിരിക്കുന്നു…നാളെ രാത്രിയിൽ ശ്രീയേട്ടന് തന്റെ ഈ ശരീരം വേണമെന്നാണ് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്….താനും തിരിച്ചഗ്രഹിക്കുന്നില്ലേ അങ്ങനെ മനസ്സിൽ അങ്ങനെ ഒരു വികാരം ഇന്നലെ രാവിലെ മുതൽ ഓടിയെത്തിയത് പോലെ…..ഇനി എന്തിനു മടിക്കണം….തനിക്കിനി ഈ ശരീരം പാതിവൃത്യത്തിൽ സൂക്ഷിക്കാൻ ഒന്നും ഒരു കാരണവും ഇല്ലല്ലോ…അങ്ങനെ ജനൽ പാളികളിലൂടെ താഴേക്ക് നോക്കി കൊണ്ടിരുന്നു….
എന്താ പെണ്ണെ ഈ ആലോചിച്ചു കൂട്ടണത്…..അച്ഛന്റെ വക ചോദ്യം….നീ ഇങ്ങനെ ആലോചിച്ചിരുന്നാൽ പോയവർ ഇങ്ങു തിരികെ വരുമോ?..എല്ലാം ഒന്ന് ആറു തണുക്കുന്നിടം വരെ നീ നീലുവിനൊപ്പം നിൽക്കുക….അതാണ് നല്ലത്….ശ്രീകുമാറിനെ ഇങ്ങോട്ട് കണ്ടിട്ട് ദിവസങ്ങളായല്ലോ….അലച്ചിലായിരിക്കും ഇല്ലേ…..
നിങ്ങളൊന്നു മിണ്ടാണ്ടിരിക്ക് മനുഷ്യാ…അധികം സംസാരം വേണ്ടെന്നു പറഞ്ഞതല്ലേ…..ഡോക്ടർ….അമ്മയുടെ വക….എടീ അനിതേ..നീ പോയി ആ ബില്ലും കാര്യങ്ങളും ഒക്കെ കൂട്ടി വാക്കാണ് പറ….നാളെ രാവിലെ പിന്നെ അതിനു കിടന്നോടണ്ടല്ലോ…
അനിത ഇറങ്ങി…അവളുടെ മനസ്സ് നിറയെ നാളെ എന്നുള്ളതിനെ കുറിച്ചുള്ള ചിന്തയായിരുന്നു…..അവളുടെ കാലുകൾ യാന്ത്രികമായാണ് നീങ്ങിയത്…..എല്ലാം ഒരു റോബോട്ടിനെ കണക്കെ അവൾ ചെയ്തു തീർത്തു…..അവൾ വന്നു….അമ്മെ ഇനി ‘അമ്മ പോയ്കൊള്ളൂ…..ഞാൻ ഉണ്ടല്ലോ ഇവിടെ…..രാവിലെ ഇനി ഇപ്പോൾ ശ്രീയേട്ടനും എത്തും…. ബില്ല് അവർ കൂട്ടി വച്ചേക്കാം എന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്….പോരാത്തതിന് ശ്രീയേട്ടൻ പണം അടക്കാൻ ഏൽപ്പിച്ചിട്ടുമുണ്ട്…