അവിഹിതത്തിന്റെ മുല്ലപ്പൂക്കൾ – 3 25

 

അമ്മ പറഞ്ഞത് കേട്ട് ഞാൻ അവനെ വിളിക്കാൻ ഹാളിലേക്ക് പോയി. അവൻ അപ്പോൾ വെളിയിൽ ഇറങ്ങി നിൽക്കുകയായിരുന്നു.

 

ഞാൻ: ഡാ.. നീ ഇവിടെ എന്ത് ചെയ്യുകയാ? വാ ഭക്ഷണം കഴിക്കാം.

 

മനു: ഞാൻ ചേച്ചിയുടെ ഈ നാട് ഒന്ന് കാണുകയായിരുന്നു.

 

ഞാൻ: എന്നിട്ട് ഇങ്ങനെ ഉണ്ട്

 

മനു: ചേച്ചിയെ പോലെ തന്നെ സുന്ദരി.. നേഹമോളും ഇത് പോലെ സുന്ദരി ആണോ..

 

ഞാൻ: ഈയിടെ ആയിട്ട് നിനക്ക് അവളെ കുറിച്ച് ഉള്ള വർത്തമാനം കൂടുതൽ ആണല്ലോ..

 

ചെറിയ ഒരു ഗൗരവ ഭാവത്തിൽ ഞാൻ പറഞ്ഞു. അവൻ എന്റെ അടുത്ത വന്നു, ചന്തിയിൽ തടവി കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

 

മനു: ഇത്രയും സുന്ദരിയായ ഒരു അമ്മയെ കാമുകയായി വെച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ ആ അമ്മയുടെ മോള് എത്രമാത്രം സുന്ദരിയാവുമെന്ന് ആലോചിക്കുന്നത് തെറ്റാണോ.

 

ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല, അപ്പോൾ അവൻ എന്റെ ചന്തിയിൽ കൈ അമർത്തി..

 

ഞാൻ: വാ കഴിക്കാം..

 

അതിനെ കുറച്ചു ഞാൻ ഒന്നും പറയാതിരുന്നപ്പോൾ അവൻ എന്റെ ചന്തിയിൽ മുറുക്കെ ഒന്ന് അടിച്ചു എന്നിട്ട് വീണ്ടും ചോദിച്ചു.

 

മനു: പറ നാൻസി..

 

ഞാൻ: ആഹ്.. ഡാ പയ്യെ.. നീ ആലോചിച്ചോ അതിനെന്താ എന്റെ മോൾ എന്ന് പറഞ്ഞാൽ നിന്റെ കൂടെ അല്ലേ.

 

മനു: ഉഫ്ഫ്.. നാൻസി

 

അവന്റെ വാ ഞാൻ പൊത്തിപിടിച്ചു..

 

ഞാൻ: നാൻസി അല്ല, ചേച്ചി.. വന്നേ.

 

അന്നേരം അഴിഞ്ഞുവീണ് എന്റെ മുടി വീണ്ടും ചുറ്റി വട്ടത്തിൽ തലയിൽ കെട്ടിക്കൊണ്ട് ഞാൻ ഡൈനിങ് ഹാളിലേക്ക് നടന്നു മനു പിന്നാലെയും. ഡൈനിങ് ടേബിളിൽ അമ്മ ഭക്ഷണം എല്ലാം എടുത്തു വിളമ്പി വച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.

 

ഞാൻ: മനു നീ ഇരിക്ക്..

 

അമ്മ: ശേ, ഇത് ആരുടേയാ ഈ തോർത്ത്‌..

 

മേശയിൽ നിന്ന് അമ്മ എന്റെ പച്ച തോർത്ത്‌ എടുത്തു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

 

അമ്മ: ഇത് ആരാ ഇവിടെ ഇട്ടേ.

 

സ്വന്തം മകളുടെ ഉടുതുണി വേറൊരുത്തൻ പറിച്ചെടുത്തതിന്റെ ബാക്കിയാണ് അതെന്ന് അമ്മയ്ക്ക് അറിയില്ലായിരുന്നു.

 

ഞാൻ: അത് എന്റെയാ അമ്മ

 

അമ്മ: എന്താ നാൻസി ഇത്, ഇത്രയുമായിട്ട് നിന്റെ സ്വഭാവം ഒന്നും മാറിയില്ലേ. കുളി കഴിഞ്ഞു തോർത്ത്‌ ഡൈനിങ് ടേബിൾ ആണോ ഇട്ടിട്ടു പോകുന്നത്..

 

അമ്മക്ക് വൃത്തിയും അടിക്കി പെറുക്കി വെക്കുന്നതും അല്പം കൂടുതലാണ്. അതിന്റെ നാലിലൊന്ന് മാത്രമേ എനിക്ക് കിട്ടിയിട്ടുള്ളൂ.

 

മനു: പോട്ടെ അമ്മമ്മേ, ഇവിടെ വന്നു കഴിയുമ്പോൾ ചേച്ചി പഴയ മോള് തന്നെയല്ലേ.

 

ഇത് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അമ്മയുടെ മുൻപിൽ വച്ച് അവൻ എന്റെ ചന്തിക്ക് പിടിച്ചു. അമ്മ കാണാതെയാണ് പിടിച്ചതെങ്കിലും ഞാൻ അവനെ ഒന്ന് കണ്ണുരുട്ടി നോക്കി. അമ്മ തോർത്ത്‌ എടുത്ത് അമ്മയുടെ കസേരയിൽ മടക്കി ഇട്ടു. ചെറുതാണെങ്കിലും ആറ് പേർക്ക് ഇരിക്കാൻ പറ്റുന്ന മേശയാണ് അത്. അതിൽ രണ്ട് കസേര അടുപ്പിച്ചിട്ടിരിക്കുന്നതാണ് മനു ഇരുന്നത്, അവന്റെ അടുത്തുതന്നെ ഞാനും ഇരുന്നു. അമ്മ മനുവിന് അടുത്ത ഉള്ള ഒരു ചെയർ മാത്രം ഉള്ള വശത്താണ് ഇരുന്നത്, ആ കസേര ഇട്ടിരിക്കുന്നത് അടുക്കള വാതിലിനോട് ചേർന്നാണ്. മേശയ്ക്ക് വലിപ്പം കുറവായതുകൊണ്ട് ഞാനും മനുവും തമ്മിൽ വളരെ കുറച്ച് ഗ്യാപ്പ് മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. ഉപ്പുമാവും പഴവും കടലക്കറിയും ഉണ്ടായിരുന്നു.

 

ഞാൻ: അമ്മേ, നമ്മുടെ തെക്കേതിലെ ഗൗരിയമ്മ ഇപ്പോഴുമുണ്ടോ.

 

അമ്മ: ആ ഉണ്ടല്ലോ..

 

അമ്മക്ക് ഓർമ്മക്കുറവ് ഉണ്ടെങ്കിലും സംസാരിക്കുമ്പോൾ അതൊന്നും അമ്മ ഓർക്കാറില്ല. എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ നാട്ടുവിശേഷം പറഞ്ഞു തന്നെ അമ്മ വീണ്ടും വീണ്ടും പറയും. അമ്മയെ കാണാൻ ചെല്ലുമ്പോൾ ഇങ്ങനെ എന്തെങ്കിലും ഒക്കെ അമ്മയെക്കൊണ്ട് പറയിപ്പിക്കണമെന്ന് ഡോക്ടർമാരും പറയാറുണ്ട്. ഈ സമയം മനുവിന്റെ ഇടത്തെ കൈ മേശക്കടയിലൂടെ വന്നു എന്റെ തുടയിൽ പിടിച്ചു. ഞാൻ ഇടം കണ്ടിട്ട് അവനെ ഒന്ന് തറപ്പിച്ച് നോക്കി, പക്ഷേ അവൻ ഒരു കുലുക്കവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

1 Comment

Add a Comment
  1. Please don’t stop. continue

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *