അവിഹിതത്തിന്റെ മുല്ലപ്പൂക്കൾ – 3 25

 

ഞാൻ: മതി, വാ പോകാം. ഇല്ലെങ്കിൽ അമ്മ വരാറാകും. അതിനുമുമ്പ് ഇവനെ പറഞ്ഞുവിട്. നീ ഭക്ഷണം കഴിക്കാനായി വാ.

 

ഞാൻ ബെഡിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റപ്പോൾ അവൻ എന്നെ കടന്നു പിടിച്ചു. എന്നിട്ട് എന്നെ ജനലിന്റെ നേർക്ക് പുറം തിരിച്ച് നിർത്തി, ഡ്രസ്സ്‌ പൊക്കി.. അവൻ എന്റെ രണ്ടു ചന്തിയും കുലുക്കി അയാളെ കാണിച്ചു.

 

ഞാൻ: ഡാ മതി.. (അയാളെ തിരിഞ്ഞ് നോക്കിക്കൊണ്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞു) എടോ.. പോ.. പോ..

 

മനു: നാൻസി.. നീ പോയി ഇന്നലെ കൊടുത്തതുപോലെ അവന്റെ മുഖത്ത് ഒരു അടി കൊടുക്ക്.

 

ഞാൻ: വേണ്ടടാ.. ഒന്നുമില്ലെങ്കിലും അയാൾക്ക് ബോധം ഇല്ലല്ലോ. നീ പോയി പറഞ്ഞു വിട്ടാൽ മതി.

 

മനു: എടി ചിലപ്പോൾ അയാളെ അതൊക്കെ ആസ്വദിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലോ..

 

ഞാൻ: പിന്നെ എല്ലാം കഴിഞ്ഞ് പെണ്ണുങ്ങളുടെ തല്ലല്ലേ ആസ്വദിക്കുന്നത്.

 

മനു: ആര് പറഞ്ഞു ആസ്വദിക്കില്ലെന്ന്.. നിന്നെപ്പോലത്തെ സുന്ദരിയായ പെണ്ണുങ്ങളുടെ ആട്ടും തുപ്പും അടിയും വരെ ആസ്വദിക്കുന്ന എത്രയോ ആണുങ്ങളുണ്ടെന്ന് അറിയുമോ..

 

ഞാൻ: ഡാ എന്നാലും

 

മനു: ശരി ഇന്നലെ അടിച്ചത് പോലെ മുറുക്കെ ഒന്നും വേണ്ട പതിയെ ഒന്ന് കൊടുത്താൽ മതി. നീ എനിക്ക് തരാറില്ലേ അതുപോലെ..

 

ഞാൻ: ശരി, നീയും വാ..

 

അവൻ വേഗം ഒരു പാന്റ് എടുത്ത് ഇട്ടുകൊണ്ട് എന്റെ കൂടെ ഇറങ്ങി വന്നു. അവന്റെ മുൻപിലൂടെ ഞാൻ അടുക്കളയിലൂടെ നടന്നപ്പോൾ പിന്നിൽ നിന്ന് അവൻ എന്റെ ചന്തിയിൽ ആഞ്ഞ് ഒന്ന് അടിച്ചു.

 

ഞാൻ: ആാാാ… ഇതെന്തിനാ ഇപ്പോൾ എന്നെ അടിച്ചത്.

 

മനു: ഈ ഡ്രെസ്സിൽ നിന്റെ ചന്തിയുടെ ഇളക്കം കണ്ടിട്ട് സഹിക്കാൻ പറ്റിയില്ല. നീ സ്കൂളിൽ പഠിക്കുന്ന പ്രായത്തിൽ ശരിക്കും കാണാൻ പറ്റിയില്ലല്ലോ എന്നുള്ള വിഷമം ആണ് എനിക്ക്.

 

ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ഞാൻ അടുക്കള വാതിൽ തുറന്നു, അയാള് അപ്പോഴും ആ ജനലിന്റെ അരികിൽ അകത്തേക്ക് നോക്കി നിൽക്കുകയായിരുന്നു. അയാളെ കൈകൊട്ടി വിളിച്ചതിനുശേഷം ഞാൻ പറഞ്ഞു.

 

ഞാൻ: എടോ.. ഇവിടെ വാ…

 

പക്ഷേ ഇന്നലെ കിട്ടിയതിന്റെ പേടി അവന് എന്നോട് ഉണ്ടായിരുന്നു. എന്നെ ഒന്ന് നോക്കിയതിനുശേഷം അവൻ മുൻപോട്ട് വരുന്നതിനു പകരം പിന്നോട്ടാണ് പോയത്. ഞാൻ വീണ്ടും വിളിച്ചെങ്കിലും അവൻ അപ്പോഴേക്കും തിരിഞ്ഞ് പറമ്പിലേക്ക് ഇറങ്ങി ഓടി. അതുകൊണ്ട് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ മനുവിനെ നോക്കി.

 

ഞാൻ: പാവം..

 

ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും വർക്ക് ഏരിയയിൽ നിൽക്കുകയായിരുന്നു. അവൻ പോകുന്നത് കണ്ടു മനുവിനെ പിന്നിൽ നിന്നും കെട്ടിപ്പിടിച്ച് എന്റെ കഴുത്തിൽ ഉമ്മ വെച്ചു.

 

ഞാൻ: മതി റൊമാൻസ് ഒക്കെ നീ ചെല്ല് ഞാൻ ഭക്ഷണം എടുത്തു തരാം.

 

മനു: എങ്കിൽ ഞാൻ പറഞ്ഞതുപോലെ നീയൊരു വെയിറ്ററായിട്ട് വരാമോ.

 

ഞാൻ അവനെ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കി..

 

ഞാൻ: ഒരുപാട് സമയം ഒന്നും കളയരുത്. വേഗം വേണം..

 

മനു: സമ്മതിച്ചു..

 

ഞാൻ: എങ്കിൽ പോയി ഇരിക്ക്… ഞാൻ വരാം.

 

അവൻ അകത്തേക്ക് കയറിയതിന്റെ പിന്നാലെ ഞാനും കയറി. അടുക്കളയിൽ നിന്ന് ഞാനെന്റെ മുടി മുടി അഴിച്ച് വെറുതെ പിന്നിലേക്ക് ഇട്ടു. ഒരു രണ്ട് മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞശേഷം ഞാൻ മനുവിന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു, അവൻ ഡൈനിങ് ടേബിളിൽ ഇരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു.

 

ഞാൻ: ഗുഡ് മോർണിംഗ് സർ, എന്താണ് കഴിക്കാൻ വേണ്ടത്..

 

ശരിക്കും ഒരു വൈറ്റെർ ചോദിക്കുന്നത് പോലെ നല്ല പോലെ ചിരിച്ചാണ് ഞാൻ ചോദിച്ചത്. പക്ഷേ ഇവിടെ ചിരി മാത്രം പോരാ കുറച്ചൊക്കെ കൊഞ്ചി കൊഴയണം എന്നുകൂടെ എനിക്ക് അറിയാമായിരുന്നു.

 

മനു: എന്താ ഉള്ളത്..

 

ഞാൻ: സർ, ഹോട്ടൽ തുറന്നിട്ട് ഒരുപാട് നേരം ആയില്ല അതുകൊണ്ട് ഇപ്പോൾ പുട്ടും കടലയും മാത്രമേ ഉള്ളൂ.

 

മനു: ശരി എങ്കിൽ ചൂടായിട്ട് അത് എടുത്തോ..

 

ഞാൻ: ശരി സർ, ഇപ്പോൾ തന്നെ കൊണ്ടുവരാം.

 

ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു. വിവാഹ ജീവിതത്തിന്റെ വിരസം ആകാതെ ഇരിക്കാൻ ഇടയ്ക്ക് ഇങ്ങനെയുള്ള ഓരോ റോൾപ്ലേകൾ ചെയ്യണമെന്ന് ഇതിനെക്കുറിച്ച് അറിവുള്ള ആൾക്കാർ പറയുന്നത് ഞാൻ കേട്ടിട്ടുണ്ട്. പക്ഷേ ഒരിക്കൽ പോലും ഇതൊന്നും ഞാൻ ചെയ്തിട്ടില്ല. ഞാൻ അടുക്കളയിൽ ചെന്ന് ഒരു പ്ലേറ്റിനകത്ത് പുട്ടും വേറൊരു ചെറിയ പ്ലേറ്റിനുള്ളിൽ കറിയും ഒക്കെ എടുത്തുകൊണ്ട് തിരികെ മനുവിന്റെ അടുത്ത് ചെന്നു.