പിറ്റേന്ന് രാവിലെ അശ്വതി പെട്ടെന്ന് തന്നെ എണീറ്റു സിദ്ധുവിനെ ഉണർത്താതെ തന്നെ അശ്വതി കട്ടിലിൽ നിന്ന് എണീറ്റു എന്നിട്ട് എല്ലാ ജോലിയും കഴിഞ്ഞതിന് ശേഷം സിദ്ധുവിനെ വിളിച്ചു
അശ്വതി -ഏട്ടാ എണീക്ക് സമയം ഒരുപാട് ആയി
അശ്വതിയുടെ വിളി കേട്ടപ്പോൾ തന്നെ സിദ്ധു ഉറക്കത്തിൽ നിന്ന് എണീറ്റു അവൻ അമ്മയെ ശെരിക്കും നോക്കി
സിദ്ധു -രാവിലെ തന്നെ ഇങ്ങനെ വന്ന് നിക്കല്ലേ
അശ്വതി -സമയം ഒരുപാട് ആയി അത് പറയാൻ വന്നതാ
സിദ്ധു -സമയം ഒക്കെ പോട്ടേ നീ ഇങ്ങ് വന്നേ
സിദ്ധു അമ്മയെ അവന്റെ മാറിലേക്ക് വലിച്ചിട്ടു അശ്വതിയുടെ മുല സിദ്ധുവിന്റെ നെഞ്ചിൽ നന്നായി അമർന്നു. അമ്മ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ നിന്ന് എണീക്കാതെ ഇരിക്കാൻ അവൻ രണ്ട് കൈയും കൊണ്ട് അശ്വതിയെ കെട്ടിപിടിച്ചു. അശ്വതി സിദ്ധുവിന്റെ മുഖത്ത് നോക്കി ഒന്ന് ചിണുങ്ങി എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു
അശ്വതി -ഏട്ടാ വിട് സമയം ഒരുപാട് ആയി
സിദ്ധു -രാത്രി മാത്രം അണ്ണോ ഇങ്ങനെ ചാഞ്ഞ് കിടക്കു
അശ്വതി -അങ്ങനെ അല്ല സമയം ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ട് അല്ലേ. ഈ നെഞ്ചിൽ പറ്റിപിടിച്ച് കിടക്കാൻ എനിക്ക് എന്തിഷ്ട്ട
അതും പറഞ്ഞ് അശ്വതി മകന്റെ നെഞ്ചിൽ ചുമ്പിക്കാൻ തുടങ്ങി അമ്മയുടെ ചുണ്ടുകൾ നെഞ്ചിൽ പതിയുമ്പോൾ അവന് വല്ലാത്ത കുളിർമ തോന്നി. അശ്വതി അവളുടെ നാവ് പുറത്ത് ഇട്ട് സിദ്ധുവിന്റെ നെഞ്ചിൽ നക്കി അമ്മയുടെ നാവും സിദ്ധുവിന് സുഖം പകർന്നു. അങ്ങനെ കുറച്ചു നേരം അശ്വതി സിദ്ധുവിന്റെ നെഞ്ചിൽ ചിത്രം വരച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു
അശ്വതി -ഇനി എണീക്ക് സമയം ഒരുപാട് ആയി
സിദ്ധു -മ്മ്
അങ്ങനെ അവർ രണ്ട് പേരും ബെഡിൽ നിന്ന് എണീറ്റു
അശ്വതി -ഏട്ടൻ പല്ല് തേച്ചിട്ട് വാ ഞാൻ ഹാളിൽ ഉണ്ടാവും
സിദ്ധു -ശരി
അങ്ങനെ സിദ്ധു പല്ല് തേച്ച് വന്നു അവർ രണ്ട് പേരും ബ്രേക്ക്ഫാസ്റ്റ് കഴിച്ചു പിന്നെ കുളിച്ച് റെഡി ആയി പോവാൻ തയ്യാർ ആയി
സിദ്ധു -ചെ സമയം ഒരുപാട് പോയല്ലോ
അശ്വതി -ഞാൻ രാവിലെ പറഞ്ഞത് അല്ലേ
സിദ്ധു -മ്മ്
അശ്വതി -ഏട്ടൻ വേഗം പോക്കോ എന്റെ വണ്ടി ഇപ്പോൾ വരും
സിദ്ധു -ശരി വൈകിട്ട് കാണാം
അശ്വതി -മ്മ്
സിദ്ധു അമ്മയുടെ ചുണ്ടിൽ ഒരു മൂത്തം നൽകി അവിടെ നിന്നും ഇറങ്ങി. അശ്വതി ആ നേരം വീട് ഒക്കെ പൂട്ടി ജീപ്പിനായി വെയിറ്റ് ചെയ്യ്തു അൽപ്പം കഴിഞ്ഞ് അശ്വതിയെ കൂട്ടാൻ ജീപ്പ് വന്നു അവൾ അതിൽ കയറി പോയി. രാവിലെ തൊട്ട് ഉച്ച വരെ അശ്വതിക്ക് നല്ല പണി ആയിരുന്നു അത് കൊണ്ട് അവൾക്ക് ശോഭയുടെ കാര്യം പോലും ഓർക്കാൻ സമയം കിട്ടിയില്ല. ഉച്ചക്ക് ഭക്ഷണം കഴിച്ച് കഴിഞ്ഞ് അശ്വതി ശോഭയെ വിളിച്ചു
അശ്വതി -ഹലോ
ശോഭ -ഹലോ ആരാണ്
അശ്വതി -ഇത് ശോഭ അല്ലേ
ശോഭ -അതെ നിങ്ങൾ ആരാണ്
അശ്വതി -ഞാൻ അശ്വതി ആണ്
ശോഭ ഒന്ന് അമ്പരന്ന് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു
ശോഭ -ഓ ഹലോ മാം
അശ്വതി -എന്താ വിളിക്കാൻ പറഞ്ഞേ
ശോഭ -മാം ഇപ്പോൾ ഫ്രീ അണ്ണോ
അശ്വതി -അതെ
ശോഭ -എന്നാൽ നമ്മുക്ക് ഒന്ന് നേരിൽ കണ്ടല്ലോ മാം പറയുന്ന സ്ഥലം
അശ്വതി -എന്നാ പരിസ് റെസ്റ്റോറന്റ് ടേബിളിൽ നമ്പർ 210 ഒരു 2:30ക്ക്
ശോഭ -ഒക്കെ ഞാൻ വരാം
അങ്ങനെ അവർ കാൾ കട്ട് ചെയ്യ്തു ഇത്രയും നേരം ശോഭയെ കാണാൻ അശ്വതി കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു എന്നാൽ ഇപ്പോൾ അവളോട് എന്ത് സംസാരിക്കും എന്ന് ഒരു ധരണയും അവൾക്കില്ല എല്ലാം വരുന്നിടത്ത് വെച്ച് കാണാം എന്ന് മനസ്സിൽ ഉറപ്പിച്ച് അശ്വതി റെസ്റ്റോറന്റിലേക്ക് പോയി. അശ്വതി കൃത്യ സമയത്ത് തന്നെ അവിടെ എത്തി പിന്നീട് ഓരോ സമയം പോകുന്നത് അവളുടെ കാത്തിരിപ്പിന്റെ ദൈർഘ്യം കൂട്ടി. ആ വലിയ ഹാളിന്റെ കോണിൽ അശ്വതി ഏകയായ് ഇരുന്നു അൽപ്പം നേരം അവൾ ദൂരെ വീദൂരതയിലേക്ക് നോക്കി ഇരുന്നു. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞ് നോക്കിയപ്പോൾ ദൂരെ ഒരു സ്ത്രീ നടന്ന് വരുന്നത് കണ്ടു അത് ശോഭയാണ് എന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിലായി. പതിയെ അശ്വതിയുടെ ഹൃദയമിടിപ്പ് കൂടാൻ തുടങ്ങി അവളുടെ തൊണ്ടയിലെ വെള്ളം വട്ടുന്നത് പോലെയും തോന്നി. അങ്ങനെ ശോഭ നടന്ന് അവൾ ഇരിക്കുന്ന ടേബിളിൽ എത്തി എന്നിട്ട് അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന കസേരയിൽ ഇരുന്നു. ഇങ്ങനെ ഒരു കണ്ട് മുട്ടലും സംസാരവും ഉണ്ടാവില്ല എന്ന് പ്രതീക്ഷിച്ച രണ്ട് പേരാണ് അശ്വതിയും ശോഭയും. രണ്ട് ആളും പരസ്പരം നോക്കി ഇരുന്നു അവർക്ക് എന്തോ ഒന്നും ഒരിയാടാൻ പറ്റിയില്ല. അൽപ്പം കഴിഞ്ഞ് ശോഭ സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി