ശോഭ -മാം വന്നിട്ട് ഒരുപാട് നേരം ആയോ
അശ്വതി -കുറച്ചു നേരം ആയി
ശോഭ -സോറി മാം സമയം പെട്ടെന്ന് ഒരു ജോലി കേറി വന്നു അതാ
അശ്വതി -it’s ok
ശോഭ -മാം വല്ലതും കഴിച്ചോ എന്തെങ്കിലും ഓർഡർ ചെയ്യ്താല്ലോ
അശ്വതി -വേണ്ടാ
ശോഭ -ഞാൻ മാമിനെ ഇനി ഒരിക്കലും കാണില്ലെന്ന കരുതിയെ
അശ്വതി -ഈ ലോകം വളരെ ചെറുതല്ലേ
ശോഭ -അത് ശെരിയാ. അന്ന് ആ ആൾക്കൂട്ടത്തിൽ മാമിനെ കണ്ടപ്പോൾ ഞാൻ ആകെ ഞെട്ടി പോയി
അശ്വതി -മ്മ്
ശോഭ -മാമിന്റെ കണ്ണിൽ പെടാതെ പോയല്ലോ എന്ന് വരെ കരുതിയതാ
“എന്നെ കാണാതെ പോവാഞ്ഞത് നന്നായി ” അശ്വതി മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു
അശ്വതി -പിന്നെ എന്താ മനസ്സ് മാറ്റിയത്
ശോഭ -ആവോ എന്തോ ഒരു അദൃശ്യ ശക്തി എന്നെ അതിന് അനുവദിച്ചില്ല
“അത് മാറ്റിനും അല്ല നമ്മുടെ രണ്ട് പേരുടെയും ജീവിതം ഒന്നയത് കൊണ്ടാ”
അശ്വതി മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു
അശ്വതി -എന്താ കാണണം എന്ന് പറഞ്ഞേ
ശോഭ -നമ്മൾ തമ്മിൽ അവസാനമായി കണ്ടപ്പോൾ ഒരു കാര്യം പറഞ്ഞില്ലേ
അശ്വതി -എന്ത് കാര്യം
ശോഭയും മകനുമായുള്ള കല്യാണ കാര്യം അശ്വതിക്ക് ഓർമ്മ ഉണ്ടെങ്കിലും അവൾ അറിയില്ല എന്നാ ഭാവം നടിച്ചു
ശോഭ -എന്റെ മകന് എന്നെ കെട്ടി
അശ്വതി ഞെട്ടുന്നത് പോലെ അഭിനയിച്ചു
അശ്വതി -എന്ത്
ശോഭ -അതെ എന്റെ മകൻ ഇപ്പോൾ എന്റെ ഭർത്താവ് ആണ്
അശ്വതി -ഇത് ആരെങ്കിലും അറിഞ്ഞാൽ ഉള്ള ഭാവിശ്യത്ത് അറിയോ
ശോഭ -അതൊക്കെ അറിയാം ഈ ലോകം മുഴുവൻ എനിക്ക് എതിര് ആണെന്നും അറിയാം
“ആരൊക്കെ എതിർത്തലും എനിക്ക് നിന്നെ എതിർക്കാൻ സാധിക്കില്ല” അശ്വതി മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു
ശോഭ -ഇതൊക്കെ അറിഞ്ഞാൽ ആളുകൾക്ക് പലതും പറയാം. ഞാൻ അനുഭവിച്ച വേദന എന്താണ് എന്ന് എനിക്ക് മാത്രം അറിയൂ
ശോഭ കുറച്ച് ഇമോഷണൽ ആയി പറഞ്ഞു അത് കണ്ട് അശ്വതി ഉള്ളിൽ ചെറിയ വിഷമം ഉണ്ടാവാൻ തുടങ്ങി
ശോഭ -മാമിന് അറിയോ ആ മനുഷ്യന്റെ കൂടെ ജീവിച്ചിട്ട് ഒരു സ്വസ്ഥയും സമാധാനവും എനിക്ക് ലഭിച്ചിട്ടില്ല
അശ്വതി -മ്മ്
ശോഭ -ഒരു പെണ്ണിന് വേണ്ടതൊക്കെ തരാൻ പോലും അയാൾക്ക് കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല
അശ്വതി -മ്മ്
ശോഭ -എന്റെ മകന്റെ കൂടെ ജീവിതം ആരാഭിച്ചപ്പോൾ ആണ് സുഖവും സന്തോഷവും ഞാൻ അറിഞ്ഞത്. ഈ കഴിഞ്ഞ പത്ത് മാസത്തിൽ ഒരിക്കൽ പോലും എന്റെ കണ്ണ് നിറയാൻ അവൻ സമ്മതിച്ചിട്ടില്ല
അശ്വതി -താൻ ഇങ്ങനെ ഇമോഷണൽ അവല്ലേ
ശോഭ -ഏയ്യ് ഇത് സ്ഥിരം ഉള്ളതാ ഈ ഇമോഷണൽ ആവാൽ ഞാൻ മാമിന്റെ മൂഡ് കളഞ്ഞല്ലേ
അശ്വതി -ഏയ്യ് അങ്ങനെ ഒന്നും ഇല്ല
ശോഭ -ഒരാളോട് ഉള്ള് തുറന്ന് സംസാരിച്ചട്ട് കുറെ നാൾ ആയി അതാ
അശ്വതി -മ്മ്
ശോഭ -ഇത്ര ഒക്കെ എന്റെ ജീവിതം അറിഞ്ഞിട്ടും മാമിന് എന്നോട് ദേഷ്യമോ അറപ്പോ ഒന്നും ഇല്ലേ
“നിന്നെ എനിക്ക് എങ്ങനെ വെറുക്കാൻ പറ്റും എന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ പ്രതിഭിബം ആല്ലേ നീ”
അശ്വതി -ഏയ്യ് തന്റെ കഷ്ടപ്പാടുകൾ എനിക്ക് മനസ്സിലാവും
ശോഭ -മാമിനോട് എത്ര നന്ദി പറഞ്ഞാലും മതി വരില്ല. നാട്ടിൽ വെച്ച് വേണമെങ്കിൽ മാമിന് എന്റെ ജീവിതം പുറംലോകത്തോട് വിളിച്ച് പറയാമായിരുന്നു അതിലൂടെ ഈ അമ്മയെയും മകനെയും നശിപ്പിക്കാമായിരുന്നു പക്ഷേ മാം അങ്ങനെ ചെയ്തില്ല പിന്നെ ഇവിടെ വെച്ച് എന്റെ ക്ഷണം സ്വീകരിച്ച് മാം വരുന്ന് ഞാൻ ഒരിക്കലും കരുതിയില്ല പക്ഷേ മാം വന്നു. ഇതിനെ ഒക്കെ ഞാൻ എങ്ങനെ നന്ദി പറയും
അശ്വതി -നന്ദി ഒന്നും വേണ്ടാ താൻ കടപ്പെടാൻ മാത്രം ഞാൻ ഒന്നും ചെയ്യ്തിട്ടില്ല
ശോഭ -ഇത്രയൊക്കെ ചെയ്യ്തത് തന്നെ എന്റെ ജീവിതത്തിൽ ധരാളം ആണ്
അശ്വതി -മ്മ്
ശോഭ -മാമിനെ ഞാൻ ഇടക്ക് ഒക്കെ വന്ന് കണ്ടോട്ടെ ഒന്ന് തുറന്ന് സംസാരിക്കാൻ എനിക്ക് വേറെ ആരും ഇല്ല
അശ്വതി -ശോഭക്ക് എന്നോട് എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും സംസാരിക്കാം എന്റെ നമ്പർ കൈയിൽ ഇല്ലേ
ശോഭ -ഉണ്ട്
അശ്വതി -എന്നാ ഞാൻ പോവട്ടെ കുറച്ചു ജോലി കൂടി ചെയ്യാൻ ഉണ്ട്
ശോഭ -ഓ സോറി മാം സമയം പോയത് അറിഞ്ഞില്ല
അശ്വതി -താൻ ഇനി മാം എന്നൊന്നും വിളിക്കണ്ട എന്റെ പേര് വിളിച്ചോ
ശോഭ -മാംന് തന്നെ വിളിച്ചാൽ പോരേ
അശ്വതി -താൻ എന്നെ ഒരു വേണ്ടപ്പെട്ടരൾ ആയി കാണുമ്പോൾ ഞാനും തിരിച്ച് അങ്ങനെ കാണണ്ടേ