ഇതും വിഴുങ്ങി വല്ലോം കഴിച്ചിട്ട് കെടക്കാന് പറ….’
അപ്പോള് തിണ്ണയില് വാതിലിനടുത്തു നിന്നും അഭിയുടെ ശബ്ദം. അതു ശെരി അവളിവിടെ
നില്പ്പുണ്ടായിരുന്നു അല്ലേ. കല പ്ലേറ്റു വെച്ചിട്ട് വാതില്ക്കല് നിന്ന അഭിയുടെ കയ്യില്
നിന്നും ഗുളിക വാങ്ങി എന്റെ കയ്യില് പിടിപ്പിച്ചു.
‘ കലമോളേ…. എനിയ്ക്കുവേണ്ടി ആരും നേര്ച്ച കഴിയേയ്ക്ക്െന്നു പറ… ഞാനൊന്നും
രാമേട്ടനോടു പറയത്തില്ലെന്നും പറ… ‘
‘ ങാ…. പറയാം….’ കല ഏറ്റുപറഞ്ഞു.
‘ നമ്മടെ വീട്ടില് വന്ന ഒരാളു പട്ടിണി കെടന്നാ അതിന്റെ നാണക്കേടു ഈ വീടിനാണെന്നു പറ കലമോളേ….’
അഭി പറയുന്നു. കല എന്നേ നോക്കി ഒന്നും മനസ്സിലാകാതെ നില്ക്കുന്നു.
‘ ഈ അങ്കിളിനു പട്ടിണീം വിശപ്പും പുത്തരിയല്ലെന്നു പറ മോളേ… കടത്തിണ്ണേല് വിശന്നു
കെടക്കുന്ന മാതിരിയേ തോന്നുന്നൊള്ളൂന്നു പറ മോളേ….’
അല്പനേരം നിശബ്ദത. കല പുറത്തേയ്ക്കുനോക്കി എന്നിട്ടു എന്നോടു ആംഗ്യം കാണിച്ചു
പോയീന്ന്. ഞാന് പ്ലേറ്റെടുത്ത് കലയുടെ കയ്യില് കൊടുത്തു.
‘ അങ്കിളെന്താ കഴിക്കാത്തത്….?… നിങ്ങളു തമ്മി പെണക്കാണോ… അതോ
വഴക്കൊണ്ടാക്കിയോ….’ കല ചോദിച്ചു.
‘ ഇല്ല മോളേ… ഈ അങ്കിളിനാരോടും വഴക്കില്ല…. വെശക്കുമ്പം ഞാന് അടുക്കളേല് വന്ന്
ചോദിച്ചു വാങ്ങി തിന്നും… അതാ അങ്കിള്…. മോളിപ്പം പൊയേയ്ക്ക്ാ….’
‘ അങ്കിളേ എന്നാലും എനിയ്ക്കുസങ്കടമാ… അങ്കിളു പട്ടിണി കെടക്കുമ്പം…. കഴിച്ചോന്നേ…. ‘
‘ മോളേ…. നിനക്കെന്നോടിത്രേം ഇഷ്ടോണ്ടല്ലോ… അതു മതി… ഇനി പൊയേയ്ക്ക്ാ… അങ്കിളിനിത്തിരി പഠിക്കാനൊണ്ട്… ഗുഡ്നയിറ്റ്…’ ഞാന് അവളേ ഉന്തിത്തള്ളി പറഞ്ഞു വിട്ടു.
പിറ്റേന്ന് രാമേട്ടന് വന്നപ്പോള് ഞാന് തൊടിയില് നിന്ന് കിളക്കുകയായിരുന്നു. അല്പം
വിയര്ത്താല് നല്ലതാണല്ലോ എന്നു കരുതി. പിന്നെ കുറച്ചു പച്ചക്കറികള് എന്തെങ്കിലും നട്ടാല് വീട്ടുകാര്ക്ക് അതൊരു ഉപകാരമാകുമല്ലോ എന്നും കരുതി. വേണമെങ്കില് അവര് ബാക്കി വെള്ളമൊഴിക്കുകയോ വളര്ത്തുകയോ എന്തെങ്കിലും ചെയ്യട്ടെ. ഇത്രയും ദിവസം എനിക്ക് സ്ഥലവും ഭക്ഷണവും തന്നതല്ലേ. പോകുന്നതിനു മുമ്പ് ഒരുപകാരം.
പെട്ടെന്ന് കലമോള് ഓടി എന്റെ അടുത്തു വന്നു.
‘ അങ്കിളേ…. ചേച്ചി അഛന്റെ അടുത്ത് അങ്കിളിനേപ്പറ്റി എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞു
കൊടുക്കുന്നു…..’
ങേ.. എന്റെ ഉള്ളൊന്നു കാളി. ഇന്നലെ ഞാന് പറഞ്ഞതു വല്ലതുമാണോ അവള്
പറഞ്ഞുകൊടുക്കുന്നത്. എങ്കില് സകലതും കൊളമാകും. ഉള്ളില് എന്തൊക്കെയോ
കുരുത്തക്കേടുകള് ഉെന്നല്ലാതെ എന്റെ പുറമേയുള്ള ഇമേജ് ഞാന് മോശമാക്കാതെ
നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അതീ കുരുത്തം കെട്ടവള് നശിപ്പിക്കുമോ. ഞാന് കിളക്കല് മതിയാക്കി.
കലമോളുടെ ഒപ്പം ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ തിണ്ണയിലേയ്ക്കുകയറി. കേട്ടോളൂ എന്ന അര്ത്ഥത്തില് കല എന്നോടാംഗ്യം കാണിച്ചു. രാമേട്ടന് കാപ്പികുടിക്കുകയാണ്. സംസാരം ഞാന് ശ്രദ്ധിച്ചു.
‘ അല്ലഛാ… നമുക്കാരുടേയും ഓശാരം വേണ്ട… ആ ചെക്കന് എന്തിനാ… ഇതൊക്കെ
ചെയ്യുന്നേ…. ഒടുവില് കടപ്പാടു പറയാനാണോ….?..’ അഭിയുടേ ശബ്ദം.
‘ മോളേ… ഞാന് പറഞ്ഞില്ലേ… അതവന്റെ ശീലമാ… പിന്നെ അവന് വ്യായാമം ചെയ്തോട്ടെ…
ആരും പറഞ്ഞു ചെയ്യിപ്പിക്കുന്നതല്ലല്ലോ… മടുക്കുമ്പം താനേ നിന്നോളും…’
‘ എന്നാലും ദേെ…ഇപ്പം ദേ പറമ്പിക്കെടന്നു കെളക്കുകാ… കലമോളാ പറഞ്ഞത് …പച്ചക്കറി
നടാനാണെന്ന്… എന്തിനാ… ഒടുവില് നമുക്കാകും കുറ്റം….ഇവിടേ ഇപ്പം വെള്ളം കോരാനും
വെറകു വെട്ടാനുമൊക്കെ ഒള്ള ആരോഗ്യം ഞങ്ങക്കൊണ്ട്….’
‘ നീ അങ്ങനെ പറയുകാണെങ്കി….ഞാന് പറഞ്ഞു നോക്കാം… ‘ രാമേട്ടന് മനസ്സില്ലാമനസ്സോടേ സമ്മതിക്കുന്നു.
‘ നിങ്ങക്കു വേറേ പണിയൊന്നുമില്ലേ മനുഷ്യാ… ആ ചെക്കന് എന്തെങ്കിലും
ചെയ്യുന്നതുകൊണ്ട്… ബാക്കിയൊള്ളോരടെ നടുവിനു കൊറച്ചു കഴപ്പു കൊറവൊണ്ട്…’
എളേമ്മയുടെ ദേഷ്യത്തിലുള്ള സംസാരം.
‘ ഏളേമ്മ ഇതിലിടപെടണ്ട… ഇവിടെ നാണോം മാനോം ഒള്ള മനുഷേരുമൊണ്ട്….. ‘ അഭിയുടെ മറുപടി.