“പക്ഷേ ഒന്ന് ഞാൻ പറയാം… നീ സിന്ധൂന്റെ ഒപ്പം നിൽക്കണമെന്നാണ് എന്റഭിപ്രായം… അത് വല്ലാത്തൊരു അനുഭവമാടാ… ജീവിതത്തിൽ അധികമാർക്കും കിട്ടാത്ത ഭാഗ്യമാണിത്…
ഇക്കയാണേൽ നമുക്ക് അടുത്തറിയാവുന്ന ആളും…
നമ്മളല്ലാതെ പുറത്തൊരു കുഞ്ഞു പോലും ഇതറിയില്ല…
നമുക്ക് സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കാടാ…
നീ ഇന്നിനി പണിക്കൊന്നും വരണ്ട… വീട്ടിലേക്ക് ചെല്ല്…
ചെന്ന് സിന്ധുവുമായി സംസാരിച്ച് ഒരു തീരുമാനത്തിലെത്ത്…”
വിജയൻ പറഞ്ഞ് നിർത്തി..സപ്ലയറെ വിളിച്ച് ബില്ലടച്ചു..
“വിജയേട്ടാ… ഇക്ക… സിന്ധൂനെ…കളിക്കുമ്പൊഴും… നിങ്ങള്… അവരുടെ.. കൂടെ… ?”..
സുകുമാരന്റെ ശബ്ദത്തിലെ വിറയൽ വ്യക്തമായിരുന്നു..
“ഇല്ലെടാ… ഇത് വരെ ഇല്ല…
റീന എനിക്കതിന് അനുവാദം തന്നിട്ടില്ല… പക്ഷേ, അതും നടക്കും…
വൈകാതെ….”
വിജയൻ എഴുന്നേറ്റു…
“നീയിരിക്ക്… ഞാനൊന്ന് മൂത്രമൊഴിച്ചിട്ട് വരാം…”
വിജയൻ ബാത്ത്റൂമിൽ കയറി റീനക്ക് ഫോൺ ചെയ്തു… നടന്ന കാര്യങ്ങളെല്ലാം അവളോട് പറഞ്ഞു..
റീന,അപ്പത്തന്നെ സിന്ധൂന് വിളിച്ച് അവളോടും വിവരം പറഞ്ഞു.. സുകു ഇപ്പോൾ വീട്ടിലെത്തുമെന്നും.അവനോട് എങ്ങിനെ പെരുമാറണമെന്നും പറഞ്ഞ് കൊടുത്തു..
ബൈക്കിന് പിന്നിലിരിന്ന് പോകുമ്പോ സുകുമാരന് എല്ലാം വ്യക്തമായിരുന്നു..
പക്ഷേ,ഇപ്പോ അവന് സിന്ധൂനെ കുറ്റപ്പെടുത്താനേ തോന്നിയില്ല..
ഇതിന്റെ എല്ലാ കുറ്റവും തനിക്ക് മാത്രമാണെന്നും അവന് മനസിലായി..
ഇനിയെന്താണ് ചെയ്യേണ്ടതെന്ന് മാത്രം അവന് മനസിലായില്ല…
“സുകൂ… വീടെത്തി… ഇറങ്ങ്…”
വിജയേട്ടന്റെ ശബ്ദം കേട്ട് അവൻ ഞെട്ടി ചുറ്റും നോക്കി..
തന്റെ വീടിന് മുന്നിലെത്തിയിരിക്കുന്നു.. അതൊന്നും അവൻ അറിഞ്ഞതേയില്ല..
അവൻ ബൈക്കിൽ നിന്നിറങ്ങി ..
“ഇന്നിനി നീ പണിക്ക് വരണ്ട… നിനക്കുള്ള കൂലി വൈകുന്നേരം ഞാൻ കൊണ്ട് വന്ന് തരാം…
നീ സിന്ധുവുമായി സംസാരിക്ക്… എന്ത് തീരുമാനവും നിനക്കെടുക്കാം… അവളെ തല്ലാം.. വേണേൽ ഉപേക്ഷിക്കാം,.. അതൊക്കെ നിന്റെ ഇഷ്ടം…
പക്ഷേ, എന്റഭിപ്രായം, നീയവളുടെ കൂടെ നിൽക്കണമെന്നാ… ഒരു പ്രശ്നവുണ്ടാവില്ലെടാ…
നിനക്കിപ്പോ കിട്ടുന്ന മദ്യലഹരിയുണ്ടല്ലോ… അതൊന്നും ഒരു ലഹരിയല്ല…
യഥാർത്ത ലഹരി നീ അറിയാൻ പോണതേയുള്ളൂ… യഥാർത്ത സുഖവും…”
അതും പറഞ്ഞ് വിജയൻ ബൈക്കോടിച്ച് പോയി..
സുകുമാരൻ അവിടെത്തന്നെ നിന്നു.. ഈ സമയത്തൊന്നും ഇത് വരെ വീട്ടിലേക്ക് വന്നിട്ടില്ല..ലീവാണെങ്കിലും വീട്ടിൽ നിന്ന് രാവിലെ ഇറങ്ങും..ഏതേലും കള്ള് ഷാപ്പിൽ പോയി വൈകുന്നേരം വരെ ഇരിക്കും..
അവൻ വീടിന് നേരെ നോക്കി..
ആരെയും കാണുന്നില്ല..
അമ്മ രാവിലെ പോയിക്കാണും..അമ്മയെ മര്യാദക്കൊന്ന് കണ്ടിട്ട് എത്ര നാളായിക്കാണും..
ഈ വീടിങ്ങിനെ നോക്കിയിട്ട് തന്നെ എത്ര കാലമായിക്കാണും…
അവൻ ബൈക്കിൽ വന്നിറങ്ങിയതും, വീടിന് നേരെ പതറിപ്പതറി നോക്കി നിൽക്കുന്നതും ജനലിലൂടെ സിന്ധു കാണുന്നുണ്ട്..
വിജയേട്ടൻ അവനോട് എല്ലാ കാര്യങ്ങളും പറഞ്ഞത് റീന, അവൾക്ക് വിളിച്ച് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്..
എങ്കിലും അവന്റ മനസെന്താണെന്ന് അറിയില്ല..
അവൻ തന്നോടെങ്ങിനെ പെരുമാറുന്നോ, അതനുസരിച്ച് താനും പെരുമാറും..
സുകുമാരൻ കുറച്ച്നേരം കൂടി വഴിയിൽ തന്നെ നിന്ന്, പതിയെ വീട്ടിലേക്ക് കയറി..
സിന്ധു മുൻവാതിൽ തുറക്കാതെ, വാതിലിന് പിന്നിൽ നിന്നു..
അടഞ്ഞ് കിടക്കുന്ന വാതിലിന് നേരെ നോക്കി സുകു എന്ത് ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ നിന്നു..
വിളിക്കണോ… ?.
എങ്കിൽ ആരെ വിളിക്കണം…
അമ്മയിവിടെ ഉണ്ടാവില്ലെന്നുറപ്പാണ്..
അമ്മയെ തന്നെ വിളിക്കാം..
“അമ്മേ… അമ്മേ…”
വിളിച്ച് കഴിഞ്ഞ് അവന് തന്നെ അൽഭുതമായി..
ഈ വിളിയൊക്കെ താനെന്നോ വിളിച്ചതാണ്…
ഉള്ളിൽ നിന്ന് അനക്കമൊന്നും കേൾക്കുന്നില്ല..
“അമ്മേ… “
അവനൊന്നു കൂടി വിളിച്ചു..
അനക്കമില്ല…
തിരിച്ച് പോയാലോ എന്നവൻ ആലോചിച്ചു.. പോകാനായി പിന്തിരിയുകയും ചെയ്തു..
എന്നാൽ,അവൻ പോലുമറിയാതെ ഒരു വിളി കൂടി അവൻ വിളിച്ചു..