ഒരു പരിഹാരവും കാണാനാവാതെ, ഉറക്കം വരാത്ത കണ്ണുകളുമായി സുകുമാരൻ അന്തംവിട്ട് മേലോട്ടും നോക്കിക്കിടന്നു….
✍️✍️✍️
രാവിലെ സുകുമാരൻ എപ്പോ എണീറ്റെന്നോ,എപ്പോ പണിക്ക് പോയെന്നോ സിന്ധു നോക്കിയില്ല..
അവൾ ഉണർന്നതേ റീനക്ക് ഫോൺ വിളിച്ച് നടന്ന കാര്യങ്ങളെല്ലാം പറഞ്ഞു..
അത് നന്നായെന്നാണ് റീന പറഞ്ഞത്… ഇനിയെല്ലാം വിജയേട്ടൻ നോക്കിക്കോളുമെന്നും പറഞ്ഞു..
സിന്ധൂന് യാതൊരു വിഷമവും ഇല്ലായിരുന്നു…
മറിച്ച് സന്തോഷമാണവൾക്ക് തോന്നിയത്…
ഇത്രയും നാളും പേടിയോടെ കണ്ട ഭർത്താവിന്റെ മുഖത്ത് നോക്കി നാല് വർത്താനം പറയാൻ കഴിഞ്ഞതിൽ അവൾക് അഭിമാനവും തോന്നി…
അവൻ, താൻ പറയുന്നിടത്ത് നിൽക്കുമെന്ന് അവൾക്കുറപ്പായിരുന്നു.. തന്നെയവൻ ഉപേക്ഷിക്കില്ല…
അല്ലേൽ രാവിലെ തന്നോടൊന്നും മിണ്ടാതെ ഇറങ്ങിപ്പോകില്ലായിരുന്നു..
തന്റെ വരുതിക്കവൻ വരും..
താൻ ചെയ്യുന്നതെല്ലാം കണ്ടില്ലെന്ന് നടിച്ച് അവൻ മിണ്ടാതിരിക്കും..
ഇരുത്തും താൻ…
വിജയേട്ടനെപ്പോലെ കൂട്ടത്തിൽ ചേർക്കാനൊന്നും അവനെ പറ്റില്ല..
എന്നാൽ അവന്റെ കൺമുമ്പിൽ വെച്ച് തനിക്ക് ഇക്കയുമായി കാമപ്പേക്കൂത്ത് നടത്തണം..
തന്റെ പൂറ്റിലും, കൂതിയിലും ഇക്കാന്റെ കുണ്ണ കയറിയിറങ്ങുന്നത് അവന് കാണിച്ച് കൊടുക്കണം..
തന്റെ കൂതി കിണറ് പോലെയായത് എങ്ങിനെയാണെന്ന് അവനറിയണം..
കൈ വിട്ട് പോയ മഹാഭാഗ്യമോർത്ത് അവൻ കരയണം…
തനിക്കത് കണ്ട് ചിരിക്കണം…
അതാണ് അവനുള്ള ശിക്ഷ..
അതല്ല,തന്റെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും നല്ല മനസോടെ അംഗീകരിച്ച്, താൻ പറയുന്നതനുസരിച്ച് നിൽക്കുകയാണെങ്കിൽ അവനെ താൻ സ്നേഹിക്കും,, ഭർത്താവായി അംഗീകരിക്കും..
സിന്ധൂന് എന്തെന്നില്ലാത്ത സന്തോഷം തോന്നി..ഇത് വരെയില്ലാത്ത ഉൻമേഷവും, ഉൻമാദവും തോന്നി..
ആ സന്തോഷം തന്റെ കൂട്ടുകാരിയുമായി പങ്കിടാൻ, രാവിലെത്തന്നെ കഴുകി വൃത്തിയാക്കിയ പൂറുമായവൾ റീനയുടെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി.. കൊഴുത്ത തേൻ നിറഞ്ഞ് തുളുമ്പി നിൽക്കുന്ന പൂറ്, റീനയുടെ വായിലേക്ക് വെച്ച് കൊടുക്കാനുള്ള ആർത്തിയോടെ അവൾ ധൃതിയിൽ നടന്നു…
✍️✍️✍️
വീടിന്റെ രണ്ടാം നിലയിലേക്ക് കെട്ടിയുണ്ടാക്കിയ തട്ടിൽ നിന്ന് ചുമര് തേക്കുകയാണ് സുകുമാരൻ.. വേറെയും കുറേ പണിക്കാരുണ്ട്..
ഏത് ഉയരത്തിൽ കയറിയും പണിയെടുക്കാൻ വിദഗ്തനാണ് സുകുമാരൻ..
രാത്രി വെള്ളമടിക്കാം എന്ന സന്തോഷത്തിൽ ഓടി നടന്ന് ജോലി ചെയ്തിരുന്ന സുകുമാരൻ ഇന്ന്, വെള്ളത്തിൽ വീണ പൂച്ചയെപ്പോലെ കൂനിക്കൂടിയാണ് നിൽക്കുന്നത്.. അവന് ഒന്നിനും ഒരുൻമേഷം തോന്നുന്നില്ല..
രണ്ടെണ്ണം വീശിയാൽ കുറച്ച് സമാധാനം കിട്ടുമെന്നവനറിയാം..
പക്ഷേ, നേരം പതിനൊന്ന് മണി ആയിട്ടേയുള്ളൂ..
ഇപ്പോ ഇവിടുന്ന് ഇറങ്ങാനാവില്ല..
താഴേന്ന് സുകുമാരന്റെ പരവേശമൊക്കെ വിജയൻ കാണുന്നുണ്ട്..
അതിന്റെ കാരണവും അവനറിയാം..
വിജയനിപ്പോ സൈറ്റിൽ വലിയ പണിയൊന്നുമില്ല..
എന്തേലും സാധനങ്ങൾ കുറവുണ്ടേൽ അത് എത്തിക്കണം..പണിക്കാർക്ക് കൃതസമത്തിന് ഭക്ഷണം കൊണ്ട് കൊടുക്കണം..
നനക്കാനോ പിടിക്കാനോ ഉണ്ടെങ്കിൽ അത് ചെയ്യണം..
ഇത്രയൊക്കെയേ അവന് പണിയുള്ളൂ.. നേരത്തേതിനേക്കാൾ കൂലിയുമുണ്ട്..
ഇന്ന് സുകുമാരനോട് ചില കാര്യങ്ങൾ സംസാരിക്കാൻ വിജയൻ തീരുമാനിച്ചിട്ടുണ്ട്..
എല്ലാം റീനയവനോട് പറഞ്ഞ് കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്..
“എടാ സുകൂ… നീയിങ്ങോട്ടിറങ്ങിയേ.. ഇവിടെ താഴേ കുറച്ച് പണിയുണ്ട്…”
വിജയൻ മുകളിലേക്ക് നോക്കി വിളിച്ച് പറഞ്ഞു..
“ഇത് തീർത്തിട്ട് ഇറങ്ങിയാ പോരേ വിജയേട്ടാ… ?”..
“നീയിങ്ങോട്ടിറെങ്ങടാ… അത് രമേശൻ തീർത്തോളും… നീയിങ്ങ് വാ…”
സുകുമാരൻ തട്ടിൽ നിന്ന് നിലത്തേക്കിറങ്ങി..
“എന്താടാ നിനക്കിന്ന് ഒരുൻമേഷമില്ലാത്തത്… ?..
ഒരു മാതിരി നനഞ്ഞ പൂച്ചയെപ്പോലെ…”
അവനെ അടിമുടി നോക്കിക്കൊണ്ട് വിജയൻ ചോദിച്ചു..
“ഒന്നൂല്ല വിജയേട്ടാ…”
അവൻ നിലത്തേക്ക് നോക്കിപ്പറഞ്ഞു..
“ഉം… നീയൊരു കാര്യം ചെയ്യ്… ഈ ഡ്രസൊക്കെയൊന്ന് മാറ്റ്… നമുക്കൊരിടം വരെ പോണം…”