“വേദന ഉണ്ടോടാ”
“ഏയ് ഇല്ല ചെക്കാ”
“പിന്നെന്താ കണ്ണു നിറഞ്ഞേ”
“അത് സന്തോഷം കൊണ്ടാ. ഈ തൊട്ടാവാടി എന്റെ സ്വന്തമായതിൽ. നീ ചെയ്തോടാ”
ഞാൻ എന്റെ ലിംഗം അവളുടെ യോനിയിൽ പതുക്കെ കയറ്റി ഇറക്കാൻ തുടങ്ങി. അവളിൽ വേദന കൊണ്ടുണ്ടായിരുന്ന ഞെരക്കങ്ങൾ വാ തുറന്നു വച്ചു പതിയെ സുഖം കൊണ്ട് ആയി മാറി. അവളുടെ ഇരുവശത്തും കുത്തിയിരുന്ന എന്റെ കൈകളിൽ അവൾ പിടിച്ചു ഞെക്കികൊണ്ടിരുന്നു. അവളുടെ യോനിയുടെ മുറുക്കം പോയതും ഞാൻ പൂർണവേഗതയോടെ അവളുടെ യോനിയിൽ എന്റെ ലിംഗം ഇടിച്ചുകയറ്റികൊണ്ടിരുന്നു. പ്ലക്ക് പ്ലക്ക് എന്ന ശബ്ദത്തോടൊപ്പം അവളുടെ ഞെരക്കങ്ങളും വായുവിൽ ഉയർന്നു. കുറച്ചു നേരം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ എന്റെ കയ്യിലുള്ള അവളുടെ പിടുത്തം മുറുകി.. എന്റെ പിസ്റ്റനും വെടി ഉതിർക്കാൻ തയ്യാറെടുത്തു. ഒരേ സമയം രണ്ടുപേരുടെയും ഒരുമിച്ചു വന്നുകൊണ്ടു ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരുടെയും ആദ്യ ബന്ധപെടൽ സുഗമമായി അവസാനിച്ചു. ഏതാനും തുള്ളി രക്തം ആ കട്ടിലിന്റെ കയറിഴകളെ നനച്ചത് ഞങ്ങൾ രണ്ടു പേരും കണ്ടില്ല..
പിറ്റേന്ന് നേരം വെളുത്തു ഞാൻ എണീറ്റപ്പോൾ കൺമണിയെ കൂടാതെ ഒരാദിവാസി പെൺകുട്ടിയും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
“തംബ്രാന്റെ ക്ഷീണം തീർക്കാൻ വന്നതാ”
“ഇത് ചാമി. ഓർമ ഉണ്ടോ ആദ്യമായി വന്നപ്പോൾ വാ പൊളിച്ചു പിടിച്ചു നോക്കിയ പെണ്ണിനെ-ശാരിയെ. ഇത് അവളുടെ അനിയത്തി. ശാരി ഇപ്പോ പ്രെഗ്നന്റ് ആണ്. അത്കൊണ്ട് ഇവളുടെ കുടിക്കാനെ നിനക്ക് യോഗം ഒള്ളു”
അത്രയും പറഞ്ഞു കണ്മണി എന്റെ തൊട്ടടുത്തു വന്നു ചെവിയിൽ പറഞ്ഞു.
“ഒരു കാര്യം പറഞ്ഞേക്കാം. ഇവിടുത്ത ഒരു സ്ത്രീക്കും അവരുടെ മാറിടം ഒരു ലൈംഗിക വസ്തു അല്ല. പവിത്രമായ മുലപ്പാൽ നൽകാനുള്ള അവയവം ആണ്.a അതേ പവിത്രതയോടെ വേണം ആ പാല് കുടിക്കാൻ. ദുശ്ചിന്തയുടെ ഒരു കണിക പോലുമില്ലാതെ”
എന്നെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു ചാമി കട്ടിലിലിരുന്നു എന്റെ തല പിടിച്ചു അവളുടെ മാറിലേക്ക് താഴ്ത്തി. ഞാൻ കൺമണിയെ നോക്കിയപ്പോൾ അവൾ പുഞ്ചിരിച്ചു കണ്ണുകൊണ്ട് കുടിച്ചോളാൻ ആംഗ്യം കാട്ടി. ആ പെൺകുട്ടി അവളുടെ മാറിൽ
നിന്നും സാരി ഒതുക്കി എന്റെ വായിലേക്ക് അവളുടെ പാൽ നിറഞ്ഞ മുലകണ്ണ് വച്ചു തന്നു. ഒന്ന് തൊട്ടപ്പോൾ തന്നെ നിറഞ്ഞു തുളുമ്പുന്ന മുല എന്റെ വായിലേക്ക് ചുരത്തി. ഇരുമുലകളും കുടിപ്പിച്ചു പോകാൻ നേരം എന്റെ നെറ്റിയിൽ ആ ആദിവാസി പെൺകൊടി ചുംബിച്ചപ്പോൾ അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ കാമത്തിന് പകരം പുത്രവാത്സല്യം ആയിരുന്നു.
“ഇവിടുത്തെ പെണ്പിള്ളേര്ക്ക് പാല് കൂടുതലാ. കൊച്ചു കുടിച്ച് തീരില്ല. അതുകൊണ്ട് രോഗികൾക്ക് ഇവർ പാല് നൽകും”
ആ സ്ത്രീയുടെ എന്നോടുള്ള വാത്സല്യം ആ അവസാനചുംബനത്തിൽ നിന്ന് മനസ്സിൽ ആയിരുന്നു..
പിന്നീടുള്ള ഒരാഴ്ച ഞങ്ങൾക്ക് ഹണിമൂൺ തന്നെ ആയിരുന്നു. നിന്നും കിടന്നും തേങ്ങാ പൊതിച്ചും ഏറുമാടതിനു മുകളിലും പുഴയുടെ നടുവിലെ തുരുത്തിൽ മണൽതിട്ടയിലും ഒക്കെ ഞങ്ങൾ ബന്ധപെട്ടു. പലപ്പോളും പല ആദിവാസികളും അത് കണ്ടു വന്നെങ്കിലും വഴിമാറി പോയി..
പക്ഷെ വിധി മാത്രം ഞങ്ങൾക്കെതിരായി. അവസാന കൊലയുടെ ബോഡിയിലെ കല്ല് അഴിഞ്ഞുപോയി. മീൻ തിന്നു തുടങ്ങിയ ശരീരം ഒഴുകി നാട്ടിലെത്തി. അപ്പോളെക്കും അയാൾക്ക് വേണ്ടി അന്വേഷണം തുടങ്ങിയതിനാൽ പെട്ടെന്ന് തന്നെ ശവം തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അപകടം മനസിലാക്കിയ കൃഷ്ണേട്ടൻ എനിക്ക് അദ്ദേഹത്തിന്റെ സുഹൃത്തിന്റെ സഹായത്താൽ ഇവിടെ ജോലി വാങ്ങി തന്ന് ഇവിടേക്ക് കയറ്റി അയച്ചു. ഏതാനും മാസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞതും കൃഷ്ണേട്ടൻ മരിച്ചതോടെ ഫോണൊന്നുമില്ലാത്ത ആദിവാസി ഊരിൽ ഒതുങ്ങികൂട്ടിയ കൺമണിയെ പറ്റി വിവരമൊന്നും ഇല്ല…
ഞാൻ അത്രയും പറഞ്ഞു ആര്യയെ നോക്കിയപ്പോൾ അവളുടെ കണ്ണിൽ നിന്നു രണ്ടു തുള്ളി കണ്ണീർ പൊടിഞ്ഞിരുന്നു.
“സാരമില്ലാട്ടോ.ഇവിടന്നു പോയ നമക്ക് നാട്ടിൽ ചെല്ലുമ്പോ അവരെ അന്വേഷിച്ചു കണ്ടെത്താം”
അവളെന്റെ നെറ്റിയിൽ ചുംബിച്ചു
രണ്ടാം ദിവസം തിരിച്ചു പോരുന്നത് വരെ ഞങ്ങൾ പിന്നേ ബന്ധപെട്ടില്ല. ഫ്ളൈറ്റിൽ വല്ലാതിരിക്കുന്ന അവളോട്
എന്ത് പറ്റി എന്നു സജി ചോദിച്ചു.