അല്പം കഴിഞ്ഞ് എനിക്ക് ബോധം വരുമ്പോൾ ഞാൻ അല്പം മാറി ചുവപ്പും മഞ്ഞയും പൂക്കൾ പൂജിച്ച ഒരു പ്രതിഷ്ടക്ക് മുന്നിൽ കൺമണിയുടെ മടിയിൽ കിടക്കുകയായിരുന്നു. ഞാൻ കണ്ണു തുറന്നത് കണ്ടു അവൾ ചോദിച്ചു
“കുറ്റബോധമുണ്ടോ ചെയ്തതിൽ?”
അല്പം മുൻപ് നടന്നത് എന്റെ മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞു. അപ്പോളും മരിച്ചിട്ടില്ലാത്ത അയാളുടെ ഞെരക്കം എന്റെ കാതിൽ അലയടിച്ചു. ഞാൻ അവളുടെ മുഖത്ത് നോക്കി.. അവൾ തുടർന്നു.
“നീ മുരുകന്റെ അടുത്ത് പോകാണ് എന്നു പറയുന്നതല്ലാതെ മുരുകനെ കണ്ടിട്ടുണ്ടോ?”
ഒന്ന് നിറുത്തി ആ പ്രതിഷ്ഠക്ക് നേരെ കൈ ചൂണ്ടി അവൾ പറഞ്ഞു.
“ഇതാണാ മുരുകൻ.. നിന്റെ അച്ഛൻ ഇവിടത്തെ ആദിവാസികൾക്കായി പ്രതിഷ്ഠിച്ചത്. ഇവിടത്തെ എല്ലാവരും പട്ടിക്കാട്കാരായിരുന്നു. എന്റെ നാട്. പക്ഷെ അവിടത്തെ പെൺപിള്ളേർ മുഴുവൻ കല്യാണത്തിന് മുൻപ് പെട്ടുകൊണ്ടിരുന്നു. പല പ്രമാണികളുടെയും ഭോഗചരക്കായിരുന്നു ഞങ്ങൾ”
അവളുടെ ശബ്ദം ഇടറിയപ്പോൾ ഒന്ന് നിറുത്തി അവൾ തുടർന്നു..
“പതിനാലാം വയസിൽ ഞാനും അവരുടെ ഇര ആയതാണ്. പക്ഷെ എന്റെ തുണി ഉരിയുന്ന കൈകൾ വെട്ടി ആ വാൾ എനിക്ക് തന്നു വെട്ട് അവന്റെ കഴുത്തിൽ എന്നു പറഞ്ഞു നിന്റെ അച്ഛനാണ് പുതിയ നീതി ഞങ്ങളെ പഠിപ്പിച്ചത്. അവിടെ നിന്നാൽ ഞങ്ങൾ വീണ്ടും ചൂഷണം ചെയ്യപ്പെടും എന്ന് മനസിലാക്കി ഇവിടെ കൊണ്ടുവന്നു പ്രാർത്ഥിക്കാൻ അച്ഛൻ സ്ഥാപിച്ചത് ആണ് ഇത്.. പക്ഷെ ഞങ്ങൾക്ക് മുരുകൻ എന്നാൽ സഖാവ് മുരളിയാണ്.. ഞങ്ങളുടെ കൺകണ്ട ദൈവം… ”
അവളുടെ കണ്ണിൽ നിന്ന് രണ്ട് തുള്ളി കണ്ണീർ എന്റെ കവിളിൽ വീണു..
“ആ അച്ഛനെ കൊന്നവരിലെ എട്ടാമനാണ് ഇവൻ. നിന്റെ അച്ഛന്റെ ഘാതകരിൽ പ്രധാനി. എല്ലാം ആസൂത്രണം ചെയ്തവൻ.. അവനെ കൊല്ലണ്ടേ??”
“അപ്പോൾ ബാക്കി ഉള്ളവരോ?”
“അവരെ ഒക്കെ പുലിയും മീനും ഒക്കെ തിന്നു.”
“പണ്ട് പുലിക്ക് കൊടുത്ത മാംസപിണ്ഡം എനിക്കോര്മ വന്നു. കീഴിൽ കെട്ടിക്കിടന്ന ചോരയും..”
ഞാൻ അവളുടെ മടിയിൽ നിന്നും എണിറ്റു അയാൾക്കരികിലേക്ക് നടന്നു.
ചോര വാർന്നു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന അയാളുടെ നെഞ്ചിലേക്ക് തന്നെ എന്റെ കൈയിലെ വാൾ ഉയർന്നു താണു.
അയാൾ മരിച്ചെന്നുറപ്പായതോടെ കൃഷ്ണേട്ടൻ വന്നു എന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും വാള് വാങ്ങി മുരുകന്റെ പ്രതിഷ്ഠയുടെ അടുത്ത് കൊണ്ട് വച്ചു. ചോര ഉണങ്ങിയ ഏഴു വാളുകൾ അടുത്ത് ഉണ്ടായിരുന്നു.. ഞങ്ങൾ മൂന്നുപേരും തിരിച്ചു നടന്നെങ്കിലും ഒരു നിമിഷം കഴിഞ്ഞു ഞാൻ വിളിച്ചു,
“കൃഷ്ണേട്ടാ ഒരു നിമിഷം”
അദ്ദേഹവും കണ്മണിയും തിരിഞ്ഞപ്പോൾ ബാക്കി ഉള്ളവർ ആ ശവശരീരത്തിൽ കല്ല് കെട്ടുന്ന തിരക്കിലായിരുന്നു..
“എനിക്ക് വേറെ ആരുമില്ല കൃഷ്ണേട്ടൻ അല്ലാതെ. അച്ഛന്റെ സ്ഥാനത്ത് നിന്ന് ഞങ്ങളെ അനുഗ്രഹിക്കണം എന്നു പറഞ്ഞു ഞാൻ എന്റെ കഴുത്തിലെ പുലിപ്പല്ലു മാല എടുത്തു കൺമണിയുടെ കഴുത്തിൽ ചാർത്തി.. അവളൊന്നു പിൻവലിയാൻ നോക്കിയെങ്കിലും ഞാൻ ബലമായി ആ മാല അവളുടെ കഴുത്തിൽ കെട്ടി..”
ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും കൃഷ്ണേട്ടന്റെ കാലുതൊട്ട് അനുഗ്രഹം വാങ്ങി.
“നിങ്ങൾ എന്റെ മക്കളല്ലേ പിള്ളേരെ..”
ഞങ്ങൾ നിവർന്നപ്പോള് ആ അച്ഛന്റെ കണ്ണിൽ നിന്നും കണ്ണീർ പൊടിഞ്ഞിരുന്നു. ഞങ്ങൾ തിരിച്ചു കടവിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ ആ ശവം വെള്ളത്തിൽ വീഴുന്ന ശബ്ദം ഞങ്ങൾ കേട്ടിരുന്നു..
ചങ്ങാടത്തിൽ കയറി അക്കരെ ഇറങ്ങിയപ്പോൾ എന്നെ ചങ്ങാടത്തിൽ തന്നെ ഇരുത്തി കണ്മണി പോയി തുണിയുമായി വന്നു. എനിക്ക് തോർത്തു തന്നു അവൾ മുലക്ക് മുകളിൽ മുണ്ട് കെട്ടി വെള്ളത്തിലേക്ക് ചാടി. ഒപ്പമെത്താൻ കുറെ നോക്കിയെങ്കിലും അവളുടെ നീന്തൽ കഴിവിന് മുൻപിൽ ഞാൻ ഒന്നും അല്ലായിരുന്നു. ഇടക്ക് അവൾ ഉടുത്ത മുണ്ട് ഊരി വെള്ളത്തിനു മുകളിൽ കാട്ടി എന്നെ ടീസ് ചെയ്തെങ്കിലും എനിക്കവളെ തൊടാൻ പോലുമായില്ല.
അല്പം കഴിഞ്ഞു അവൾ കടവിലേക്ക് കയറി പാറയിൽ ചാരി കിടന്നു. ഞാൻ അടുത്ത് ചെന്ന് അവളുടെ ചുണ്ടിൽ എന്റെ മുഖമമർത്തി അതു കാത്തുനിന്നെന്ന പോലെ അവൾ എന്റെ ചുണ്ടുകളെ വിഴുങ്ങി. ഏതാനും നിമിഷങ്ങൾ തുടർന്ന ആ ചുംബനത്തിനിടയിൽ എന്റെ കൈകൾ അവളുടെ മുണ്ടിന്റെ ഇടയിലൂടെ അവളുടെ മുലയിൽ എത്തിയിരുന്നു.