ഞാൻ സോഫയിലേക്ക് ഇരുന്നു… ഞൊടിയിടയിൽ കയ്യിൽ ഒരു ഓയിന്മെന്റിൻറെ ബോട്ടിലുമായി ഇത്ത തിരികെ വന്നു എന്റെ അടുത്ത് ഇരുന്നു… എന്നിട്ട് അതിൽനിന്നും കുറച്ച് കയ്യിലേക്ക് എടുത്ത ശേഷം ആ മൃതുവാർന്ന വിരലുകൾ കൊണ്ട് നെറ്റിയിൽ പുരട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്നു…
അവിടെ ഒരു അനിയനോടെന്ന പോലുള്ള സ്നേഹവും കരുതലും ആയാണെനിക്ക് തോന്നിയത്…
ഇത്ത കുറച്ചുനേരം അങ്ങനെ തടവിക്കൊണ്ടിരുന്നു, ഞാൻ ഇത്തയുടെ മണം ആസ്വദിച്ചു, അവരുടെ സ്പർശനത്തിൽ മുഴുകി അവരുടെ മുഖത്തേക്ക് കണ്ണെടുക്കാതെ നോക്കി അവിടെ ഇരുന്നുപോയി…
ഇടയ്ക്ക് താഴേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ വലിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന ആ കട്ടികുറഞ്ഞ തുണികൊണ്ടുള്ള പാന്റിൽ തിങ്ങി നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന ഇത്തയുടെ വാഴപ്പിണ്ടി തുടകൾ…
ഒരു കൈ മെല്ലെ എടുത്ത് അതിൽ വെച്ചാലോ എന്ന് ഞാൻ ഒരുനിമിഷം ഓർത്തു… അല്ലെങ്കിൽ വേണ്ട, വെറുതെ എടുത്തുചാടി ഒന്നും ചെയ്യണ്ട…
“ഉം… ഇനി കുറച്ചുകഴിയുമ്പോഴേക്കും വീക്കം മാറിക്കോളും..” എത്ത കയ്യെടുത്ത ശേഷം എന്നെ നോക്കി..
“നിർത്തല്ലേ ഇത്താ.. ഇത്താടെ കൈ നല്ല സോഫ്റ്റ് ആയോണ്ട് നല്ല സുഗോണ്ടാരുന്നു….”
പെട്ടന്ന് ആ സുഖം നഷ്ടപ്പെട്ടപ്പോൾ ഞാൻ അറിയാത്തെ പറഞ്ഞതാണ്…
“അത് മതിയെടാ കൈ കഴയ്ക്കുന്നു…” ഇത്ത ഒരു നിമിഷം എന്നെ നോക്കിയ ശേഷം പറഞ്ഞു… ഞാനും ഒന്ന് പരുങ്ങാതിരുന്നില്ല…
ശേഷം ഇത്ത അവിടെനിന്നും എഴുന്നേറ്റ് ബോട്ടിലും എടുത്ത് ഹാളിലേക്ക് പോയി…
ഇതുവരെയുള്ള ഇത്തയുടെ റെസ്പോൺസ് പോസിറ്റീവ് ആണ്… എന്തേലും ഒരു ചെറിയ സിഗ്നൽ കൂടെ കിട്ടിയിരുന്നെങ്കിൽ… ഉം.. ടൈം ഉണ്ടല്ലോ… നമുക്ക് നോക്കാം…
“എബീ… നിനക്ക് മുട്ടായി തന്നില്ല എന്നല്ലേ പരാതി.. ഇപ്പൊ തന്നെ തീർത്തേക്കാം…”
ഇത്ത അടുക്കളയിൽ നിന്ന് വിളിച്ചുപറഞ്ഞു..
പടച്ചോനെ… മുട്ടായി തരാം എന്ന്.. ഇനി വല്ല ഡബിൾ മീനിങ്ങും ആണോ…
ഏയ് അങ്ങനെ വരാൻ വഴിയില്ല… അങ്ങോട്ടേക്ക് ചെല്ലാൻ വേണ്ടിയാണോ വിളിച്ചത്… ഒന്ന് അടുക്കളയിലേക്ക് പോയിനോക്കിയാലോ… അല്ലേൽ വേണോ…
ചെറിയ റിസ്ക് എടുത്താലേ കാര്യങ്ങൾ ഒക്കെ നടക്കുള്ളു… അല്ലെങ്കിലും ജസ്റ്റ് അങ്ങോട്ട് ചെന്നെന്ന് വെച്ച് എന്തുണ്ടവനാ… ഞാൻ വെറുതെ പേടിക്കുന്നതാ…
ഒരു മിനിറ്റ്… ഒരു ഐഡിയ ഉണ്ട്… ഇത്താടെ ഐസ്ക്രീം എന്റെ കവറിൽ അല്ലെ ഉള്ളത്…
ഞാൻ വേഗം സോഫയിൽ നിന്ന് കവർ എടുത്ത് അതിൽ നിന്ന് കസ്ക്രീം ഒരെണ്ണം എടുത്തുകൊണ്ട് മെല്ലെ അടുക്കളയിലേക്ക് വെച്ചുപിടിച്ചു…
ഞാൻ നോക്കുമ്പോ ഇത്ത ഫ്രിഡ്ജിലേക്ക് തലയിട്ട് എന്തോ തിരയുന്നു.. എന്റെ കാലനക്കം കെട്ടിട്ടാവണം ഇത്ത എന്റെ നേരെ നോക്കി.. അവരിൽ ഒരു നടുക്കം ഉണ്ടായോ?.
“ഇത്താടെ ഐസ്ക്രീം വേണ്ടേ…” ഞാൻ ചോദിച്ചുകൊണ്ട് അടുത്തേക്ക് ചെന്നു…
“ആ.. അത് മറന്നുപോയി…” ഇത്ത വീണ്ടും ഫ്രിഡ്ജിലേക്ക് തലയിട്ടു…
ഈ ഉമ്മ ഇതെന്തൊക്കെയാ ഇതില് കുത്തി നിറച്ചേക്കുന്നെ… ഇത്ത ആരോടെന്നില്ലാതെ പറഞ്ഞു..
അയ്യോ സെയ്നിത്ത (സൈനബ – ഷാഫി ക്കാടെ ഉമ്മ ) ഇവിടുണ്ടോ…. പടച്ചോനെ… എന്റെ ഉള്ളൊന്ന് കാളി… എനിക്കാ കാര്യമേ ഓർമയില്ലാരുന്നു ഞാൻ ഹാളിലും അവിടുള്ള മുറികളിലേക്കും നോക്കി…
“സെയ്നിത്ത ഉറങ്ങിയോ… ഇവിടെങ്ങും കണ്ടില്ല…” ഞാൻ പരുങ്ങൽ പുറത്ത് വരാതെ തിരക്കി…
“ഉമ്മ ഇവിടില്ലെബി… ഇന്നലെ തറവാട്ടിൽ തന്നെ നിന്ന്…” ഇത്ത ഓരോ സാധനങ്ങൾ മാറ്റിവെച്ചു സ്ഥലമൊതുക്കുന്നതിനിടെ പറഞ്ഞു…
ഹു… ഇപ്പഴാ സമാധാനം ആയത്…
വെയിറ്റ് എ മിനിറ്റ്…. അപ്പൊ സെയ്നിത്ത ഇവിടില്ലാതിരുന്നിട്ടും ഈ രാത്രീല് എന്നെ വീട്ടിലേക്ക് വിളിക്കണമെങ്കിൽ… എന്തോ ഒരു ഇത് ഇല്ലേ…
ഇനി അതറിഞ്ഞിട്ട് തന്നെ കാര്യം…
“ഹൂ… ഇത്ര നേരായീ ന്നറിയോ… ഈ ഉമ്മ എല്ലാം കൊണ്ട ഈ ഫ്രിഡ്ജില് നിറയ്ക്കും… ഇങ്ങ് താ…”
പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ഇത്ത പുറകിലേക്ക് കൈ നീട്ടി… ഞാൻ അവസരം മുതലെടുത്തു ഇത്താടെ തൊട്ടുപുറകിലേക്ക് ചെന്ന് ആ ഐസ്ക്രീം കയ്യിൽ കൊടുത്തു…
ഇത്ത അത് വാങ്ങിയ ശേഷം ഫ്രീസറിലേക്ക് വെച്ചു.. എന്നിട്ട് അവിടെ ആദ്യമുണ്ടായിരുന്ന സാധനങ്ങൾ താഴത്തെ തട്ടിൽ വെക്കാനായി ഒരൊറ്റ കുനിച്ചിൽ…