അപ്പോൾ അമ്മ ബാത്റൂമിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി വന്നു. ഗൗൺ ടൈപ്പ് നൈറ്റ് ഡ്രസ്സ് ആണ് അമ്മയുടെ വേഷം.
ബിൻസി: അമ്മേ…. ഞാനും നൈറ്റ് ഡ്രസ്സ് ഇട്ടോട്ടെ.
അമ്മ: ആ, ഇട്ടോടി.
അവൾ വേഗം അവളിടെ റൂമിൽ പോയി ഡ്രസ്സ് ഇട്ടു വന്നു. അത് കണ്ടു അമ്മ ഒന്ന് ഞെട്ടി.
അമ്മ: ഇത് ഇടുന്നതും ഇടാത്തതും കണക്കാലോ.
അത് ഒരു നെറ്റ് ടൈപ്പ് ഡ്രസ്സ് ആണ്. അന്ന് വണ്ടർലായിൽ പോയപ്പോൾ എടുത്തത്. മുലയും പൂറും ചന്തിയും ഒന്നും കാണില്ല എങ്കിലും ബാക്കി എല്ലാം കാണാം.
ബിൻസി: ഇതൊക്കെയാ അമ്മേ ഇപ്പോൾ എല്ലാവരും ഇടുന്നത്.
അമ്മ: നീ ഇതും ഇട്ടു വരുന്നത് അവൻ എങ്ങാനും കണ്ടോ?
ബിൻസി: ഇല്ല. ഇനി ഇപ്പൊ കണ്ടാലും കുഴപ്പം ഇല്ല. എൻ്റെ ചേട്ടനല്ലേ.
അമ്മ: മ്മ്……
ലൈറ്റ് ഓഫ് ആക്കാൻ പോയ അമ്മയെ അവൾ തടഞ്ഞു. അവളുടെ നിർബന്ധം മൂലം അമ്മ ലൈറ്റ് ഓഫാക്കിയില്ല. അമ്മ വന്നു അവളുടെ അടുത്ത് മലർന്നു കിടന്നപ്പോൾ അവൾ അമ്മയുടെ വയറിൽ കൂടി കെട്ടിപിടിച്ചു.
അമ്മ: എന്താ നിനക്ക് പറയാൻ ഉണ്ടെന്നു പറഞ്ഞത്.
ബിൻസി: അമ്മേ….. ഞാൻ ഒരു കാര്യം ചോദിച്ചാൽ അമ്മ സത്യം പറയുമോ?
അമ്മ: എന്താ….. ചോദിക്ക്.
ബിൻസി: അമ്മയും ചേട്ടനും ഇന്ന് വാതിൽ അടച്ച് എന്തായിരുന്നു പരുപാടി.
അമ്മ ഒന്ന് ഞെട്ടി. മുഖത്ത് നാലോണം പരിഭ്രമം ഉണ്ടായിരുന്നു.
അമ്മ: പ്രേതെകിച്ചു ഒന്നുമില്ല. ഞങൾ നാളികേരം പൊതിക്കുകയായിരുന്നു.
ബിൻസി: കള്ളം. നാളികേരം പൊതിക്കുന്നത് ചേട്ടൻ്റെ മുകളിൽ കയറി ഇരുന്നാണോ.
അമ്മ: മോളെ…….
ബിൻസി: അമ്മ ഒളിക്കണ്ട. ഞാൻ എല്ലാം കണ്ടു.
അമ്മ: മോളെ. അത്……
ബിൻസി: അപ്പൊ ഇതായിരുന്നു അല്ലെ നിങ്ങളുടെ ലുഡോ കളി.
അമ്മ: മോളെ എന്നോട് ക്ഷെമിക്കു.
ബിൻസി: അമ്മയും മോനും എത്ര നാളായി ഇത് തുടങ്ങിയിട്ട്.
അമ്മ: മോളെ…….
ബിൻസി: പറ അമ്മേ.
അമ്മ: അത്……. മോളെ……….
ബിൻസി: അമ്മക്ക് എങ്ങനെ തോന്നി. സ്വന്തം മകനെ കൊണ്ടു കളിപ്പിക്കാൻ.
അമ്മ: ശേ…… മോളെ…… എനിക്ക് ഒരു തെറ്റ് പറ്റി. നീ എന്നോട് ക്ഷെമിക്കു.
ബിൻസി: പറ… എത്ര നാളായി……..
അമ്മ: ഇന്നലെ രാത്രി മുതൽ. ശരിക്കും……
ബിൻസി: മ്മ്…….. എന്നിട്ട് എത്ര വട്ടം കളിച്ചു.
അമ്മ: മോളെ….. നിർത്തു……. ഈശ്വരാ….. എന്ത് മാഹാ പാപിയാണ് ഞാൻ.
ബിൻസി: മ്മ്…… ഈശ്വരനെ കൂട്ട് പിടിക്കണ്ട. അമ്മേം മോനും കളിച്ചു തിമിർത്തിട്ട് ഇപ്പൊ ദൈവത്തെ വിളിക്കുന്നോ.
അമ്മ: എന്നോട് ക്ഷമിക്കു മോളെ. ഇനി ഉണ്ടാവില്ല. നീ ദയവു ചെയ്തു ഇത് ആരോടും പറയരുത്.
ബിൻസി: ഇനി ഉണ്ടാവില്ലേ….. അതെന്താ…..
അമ്മ: അത്…… ഞങൾ തെറ്റ് ചെയ്തുപോയി. ആ തെറ്റ് ഇനി ആവർത്തിക്കില്ല.
ബിൻസി: മ്മ്……. അപ്പൊ ഇനിയും തോന്നിയാൽ.
അമ്മ: എന്ത്……
ബിൻസി: ഹോ……. എന്താനോ. കഴപ്പ് കൂടുമ്പോൾ എന്ത് ചെയ്യും എന്ന്.
അമ്മ: ശേ……….
ബിൻസി: ഇനിയും ആയിക്കോ. എനിക്ക് കുഴപ്പം ഒന്നും ഇല്ല.
അമ്മ: നീ എന്താ പറഞ്ഞു വരുന്നേ.
അമ്മ അവളെ സംശയത്തിൽ നോക്കി.
ബിൻസി: അമ്മയും മോനും കളിക്കുന്നത് എനിക്ക് കുഴപ്പം ഇല്ല എന്ന്.
അപ്പോഴാണ് അമ്മയുടെ മുഖം ഒന്ന് തെളിഞ്ഞത്.
അമ്മ: ശരിക്കും.
ബിൻസി: മ്മ്…… ഇപ്പോ ആശ്വാസം ആയില്ലേ.
അമ്മ അപ്പോൾ ചിരിച്ചു.
അമ്മ: അതെന്താ നിനക്ക് പെട്ടന്ന് സമ്മതം ആയെ.
ബിൻസി: എനിക്കും അമ്മയെപ്പോലെ വേണം.
അമ്മ: ഹ ഹ. എനിക്ക് തോന്നി. അല്ലാതെ നീ ഒന്നും ഇല്ലാതെ സമ്മതിക്കില്ല.
ബിൻസി: മ്മ്……. ഞാനും അമ്മയുടെ വയറ്റിൽ പിറന്നതല്ലേ. അമ്മയെ പോലെ എനിക്കും ഉണ്ടാവില്ലേ ആഗ്രഹങ്ങൾ.
അമ്മ: അതേതായാലും നല്ല ആഗ്രഹം ആയി.
ബിൻസി: അമ്മക്ക് സമ്മതം അല്ലെ.
അമ്മ: എനിക്ക് കുഴപ്പം ഒന്നും ഇല്ല. പക്ഷെ അവനെ വളച്ച് കാര്യം സാധിക്കേണ്ടത് നിൻ്റെ കഴിവാണ്. പറ്റോ….
ബിൻസി: അതൊക്കെ ഞാൻ മാനേജ് ചെയ്തോളാം.
അമ്മ: കാര്യമൊക്കെ ശരി. പക്ഷെ പുറത്തു ആരും അറിയരുത്. പ്രേതെകിച്ചു നിൻ്റെ അപ്പൻ. പിന്നെ നാട്ടുകാരും ബന്ധുക്കളും.
ബിൻസി: അമ്മ കൂടെ ഉണ്ടെങ്കിൽ ആരറിയാനാ.
അമ്മ: ആ പിന്നെ. രണ്ടുപേരുടെയും കല്യാണം കഴിഞ്ഞാൽ ഈ പരുപാടി നിർത്തണം.