പെട്ടന്ന് ഞാൻ അമ്മയുടെ വയറിൽ ഒരു ഉമ്മ കൊടുത്തു. എന്നിട്ട് നാവു പൊക്കിളിൽ കയറ്റി നക്കി.
അമ്മ: സ്സ്……. മോനെ……. എന്താ കാണിക്കുന്നേ?
ഞാൻ അപ്പോൾ എഴുന്നേറ്റു അമ്മയുടെ ചുണ്ടിൽ പെട്ടന്ന് ഉമ്മ കൊടുത്തു. അമ്മ അപ്പോൾ എന്നെ തള്ളി മാറ്റി.
അമ്മ: മോനെ…… നീ എന്താ കാണിക്കുന്നേ? ഞാൻ നിൻ്റെ അമ്മയല്ലേ. ശേ……
എൻ്റെ പെട്ടന്നുള്ള നീക്കത്തിൽ അമ്മക്ക് ദേഷ്യം ആണ് വന്നത്.
ഞാൻ: അമ്മേ…. എനിക്ക് അമ്മയെ ഒരുപാടു ഇഷ്ടം ആണ്. എനിക്കു അമ്മയെ വേണം.
അമ്മ: മോനെ…… ഞാൻ നിൻ്റെ അമ്മയാണ്. നീ അങ്ങനെ ഒന്നും ചിന്തിക്കാൻ പാടില്ല.
ഞാൻ: എനിക്ക് അത്രക്ക് ഇഷ്ടം ഉള്ളത് കൊണ്ടല്ലെ.
അമ്മ: അപ്പോ ഇതൊക്കെ മനസ്സിൽ വച്ചാണല്ലേ നീ എന്നോട് പെരുമാറിയത്. നിനക്ക് അമ്മേം പെങ്ങളേം തിരിച്ചറിയാതെ ആയോ?
ഞാൻ: പ്ലീസ്, അമ്മേ.
അമ്മ: നടക്കില്ല. ഞാൻ നിൻ്റെ അമ്മയാടാ, ഞാൻ പ്രസവിച്ച മോൻ.
ഞാൻ അമ്മയുടെ തോളിൽ പിടിച്ചപ്പോൾ അമ്മ എന്നെ തള്ളി മാറ്റി റൂമിലേക്ക് പോയി. ഞാൻ എൻ്റെ റൂമിലേക്കും. എല്ലാം അവതാളത്തിൽ ആയി. പെട്ടന്ന് വേണ്ടായിരുന്നു. അപ്പോൾ അനിയത്തിയുടെ കാൾ വന്നു.
ബിൻസി: ചേട്ടാ, എന്തായി, വല്ലതും നടന്നോ?
ഞാൻ: ഇല്ല മോളെ, ആകെ പണിയായി.
ഞാൻ നടന്നത് അവളോട് പറഞ്ഞു.
ബിൻസി: മ്മ്….. അമ്മേടെ പെരുമാറ്റം കണ്ടപ്പോ ഒക്കെ ആയി എന്നാ ഞാനും വിചാരിച്ചേ.
ഞാൻ: മ്മ്…..
ബിൻസി: ചേട്ടാ…. ഞാൻ എന്തായാലും നാളെ വരുന്നുള്ളൂ, അപ്പോഴേക്കും എന്തെങ്കിലും വഴി തെളിയും.
ഞാൻ: മ്മ്…… ശരി.
അങ്ങനെ ഞാൻ റൂമിൽ തന്നെ കിടന്നു. അമ്മയുടെ അടുത്ത് പോകാൻ കുറച്ചു പേടിയുള്ളത് കൊണ്ട് ഞാൻ പോയില്ല. അങ്ങനെ സമയം അഞ്ച് മണിയായി.
അമ്മ: എടാ……. നീ റൂമിൽ നിന്നു പുറത്തു വന്നേ.
അമ്മയുടെ വിളി കേട്ട് ഞാൻ റൂമിൽ നിന്നു പുറത്തു വന്നു. അമ്മയുടെ മുഖത്ത് നോക്കാൻ എനിക്കു ഒരു പേടിയുണ്ടായിരുന്നു.
ഞാൻ: അമ്മേ….. സോറി…….
അമ്മ: തോന്നിവാസം കാണിച്ചിട്ട് അവൻ്റെ ഒരു സോറി.
ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ തല താഴ്ത്തി നിന്നു.
അമ്മ: വന്നു ചായ കുടിക്ക്, എന്നിട്ട് കടയിൽ പോണം.
ഞാൻ: എന്ത് വാങ്ങാനാ? അമ്മയുണ്ടോ?
അമ്മ: ഞാൻ ഇല്ല. നീ തന്നെ വാങ്ങിയാൽ മതി. നീ തന്നെയാണ് അത് വാങ്ങേണ്ടതും.
ഞാൻ: മ്മ്…..
അമ്മ വന്ന് എൻ്റെ അടുത്തിരുന്നു മുട്ട കറിയും അപ്പവും വിളമ്പി തന്നു. അമ്മയുടെ മുഖത്ത് ഒരു ചിരിയാണ് ഞാൻ കണ്ടത്. ഞാൻ കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞു എണീറ്റ് കൈ കഴുകി വന്നപ്പോൾ അമ്മ അടുത്ത് വന്നു.
ഞാൻ: എന്താ വങ്ങണ്ടേ?
അമ്മ എന്നെ തന്നെ നോക്കി നിന്നു.
അമ്മ: മ്മ്…….. ഉറയോ ഗുളികയോ എന്താന്നു വച്ചാ വാങ്ങി വാ.
ഞാൻ: ശരി അമ്മേ….. അല്ല എന്താ പറഞ്ഞെ……?!
അമ്മ: കോണ്ടമോ, പ്രെഗ്നന്റ് ആവാതിരിക്കാൻ ഉള്ള ഗുളികയോ വാങ്ങി വരാൻ. മനസിലായോ?
ഞാൻ: അതെന്തിനാ ഇപ്പൊ?
ഞാൻ ഒന്നു അമ്മയെ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി. അമ്മയുടെ മുഖത്ത് ചെറു നാണം കലർന്ന പുഞ്ചിരിയാണ് ഞാൻ കണ്ടത്.
അമ്മ: അതെ, ഞാൻ പ്രസവം നിർത്തിയിട്ടില്ല. അല്ലെങ്കിലേ അപ്പൻ വരുമ്പോളേക്കും ഞാൻ നിൻ്റെ കുട്ടിയെ ഒക്കത്തു എടുത്തു നടക്കേണ്ടി വരും.
അമ്മയുടെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടു ഞാൻ സ്തംഭിച്ചു നിന്നു.
അമ്മ: എടാ, നിൻ്റെ ബോധം പോയാ?
ഞാൻ: അമ്മേ…… ശരിക്കും…….?
അമ്മ: മ്മ്…… വാങ്ങിച്ചു വാ. എനിക്ക് സമ്മതം ആണ്.
ഞാൻ അമ്മയെ വാരി എടുത്തു ഒന്ന് കറക്കി. എന്നിട്ട് കെട്ടിപിടിച്ചു ചുണ്ടിൽ ഉമ്മ കൊടുത്തു. അമ്മയും ചിരിച്ച് പ്രതികരിച്ചു. ഞങ്ങളുടെ ചുംബനം കുറച്ചു നേരം നീണ്ടു.
അമ്മയുടെ നാവു ഞാൻ ചപ്പി വലിച്ചു. അമ്മയും എൻ്റെ നാവു ചപ്പി. ആ സമയം എൻ്റെ കൈ അമ്മയുടെ ചന്തികളിൽ എത്തി അതൊന്നു ഞാൻ അമർത്തിയപ്പോൾ അമ്മ പെട്ടന്നു എന്നെ തള്ളി മാറ്റി.
അമ്മ: മ്മ്…… ഇപ്പൊ ശ്വാസം മുട്ടി ചത്തേനെ. എന്തൊരു ആക്രാന്തമാ ചെക്കാ.
ഞാൻ: പിന്നല്ലാണ്ട്. കൊതി കൂടിയിട്ടല്ലേ.
അമ്മ: മ്മ്….. എന്നാ കൊതി കൂട്ടി നിക്കാതെ വാങ്ങിച്ചു വാ.
ഞാൻ: ഇപ്പോ വരാം.
അമ്മ: അതെ…… കോണ്ടം വേണ്ട, ഗുളിക മതിട്ടാ.