പുറത്തെ നിഴല് കണ്ടിട്ടാണെന്ന് തോന്നുന്നു, അമ്മ പെട്ടെന്ന് തലയുയര്ത്തി നോക്കി. വരാന്തയില് നില്ക്കുന്ന എന്നെ കണ്ടു. അമ്മയും ഞെട്ടി. ചാടിയെഴുന്നേറ്റു. പുസ്തകവുമെടുത്ത് അകത്തേക്ക് ഒറ്റയോട്ടം. എന്ത് ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ ഞാന് പുറത്ത് വരാന്തയിലും അതേ മാനസികാവസ്ഥയില് അമ്മ അകത്ത് മുറിയിലും. പത്ത് മിനിറ്റ് സമയം അങ്ങിനെ പോയി. അമ്മ മെല്ലെനെ വന്ന് വാതില് തുറന്ന് തന്നു. എനിക്ക് മുഖം തരാതെ അകത്തേക്ക് തന്നെ പോയി.
ഭക്ഷണം വിളമ്പിവെച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് അകത്ത് നിന്ന് പറഞ്ഞു. ഞാന് കഴിച്ചു. അമ്മ മുഖം തരുന്നതേയില്ല, മുഖത്തേക്ക് നോക്കാന് എനിക്കും മടി. പരസ്പരം ഒന്നും സംസാരിക്കാതെ ഞങ്ങള് രണ്ടാളും കിടന്നു.
രാവിലെ എഴുന്നേല്ക്കുമ്പോള് അല്പ്പം വൈകി. അമ്മ ഇന്ന് വിളിച്ചതുമില്ല. മുഖത്ത് നോക്കാന് ബുദ്ധിമുട്ടുള്ളതിനാലായിരിക്കും. ഞാന് വേഗം തന്നെ കുളിച്ച് മാറ്റി, അമ്മയും വസ്ത്രം മാറിയിറങ്ങി. പരസ്പരം ഒന്നും ഉരിയാടാതെ ഒരു ദിവസം കൂടി കടന്ന് പോയി.
അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ അമ്മ എന്നെ വിളിച്ചുണര്ത്തി. സംഭവം നടന്ന് രണ്ട് ദിവസം കഴിഞ്ഞതിനാലായിരിക്കണം. പഴയ ചമ്മലൊന്നും മുഖത്തില്ല. ഞാന് വേഗം എഴുന്നേറ്റ് കുളിക്കാനായി പോകുമ്പോഴാണ് ചങ്ക് ബ്രോ സുധീര് ഗെയിറ്റില് നിന്ന് വിളിക്കുന്നത്. കൊച്ച് പു്സ്തകം അവന്റേതാണ്. അവനത് തിരികെ വേണം.
‘ ദൈവമേ, കുഴങ്ങിയല്ലോ. സാധനം അമ്മയുടെ കയ്യിലാണല്ലോ’
‘ ഡാ, അമ്മയുണ്ട് റൂമില്, ഞാന് കുറച്ച് കഴിഞ്ഞ് നിന്റെ വീട്ടിലെത്തിച്ച തരാം’ അവനെ തല്ക്കാലം പറഞ്ഞയച്ചു. തിരികെ വീട്ടില് കയറിയപ്പോള് അമ്മ അടുക്കളയിലാണ്. അമ്മയുടെ മുറി പരതുവാന് ആരംഭിച്ചു. ഒരു രക്ഷയുമില്ല. എവിടെയാണെന്ന് കാണുന്നില്ല. എന്ത് ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ നില്ക്കുമ്പോള് പുറകില് അമ്മയുടെ നിഴല്.
‘ എന്ത് തിരയുന്നത്? അമ്മയുടെചോദ്യം.
‘ അത്….ഒന്നുമില്ല…ഞാന്…വെറുതെ’ ഞാന് വിക്കി വിക്കി എന്തൊക്കെയോ പറയാന് ശ്രമിച്ചു.
‘ നീ തിരയുന്നത് നിന്റെ കിടക്കയ്ക്കടിയിലുണ്ട്. പിറ്റേന്ന്തന്നെ ഞാനവിടെ വെച്ചിരുന്നു’ അമ്മ അല്പ്പം ചമ്മലോടെ പറഞ്ഞു. പിന്നെയൊന്ന് ചിരിച്ചു. എന്തോ എനിക്ക പറഞ്ഞറിയിക്കാനാകാത്ത സമാധാനം തോന്നി. ഞാനും ചിരിച്ചു.
‘ അത്, സുധീറിന്റേതാണ്. അവന് തിരിച്ച് കൊടുക്കണം’ ഞാന് പറഞ്ഞു.
രണ്ട് നിമിഷത്തെ മൗനം…
‘ അവന്റടുത്ത് വേറയുണ്ടെങ്കില് വാങ്ങിച്ചോ…’ അമ്മയുടെ മറുപടി…ഞാനാകെ ഞെട്ടിത്തരിച്ച് പോയി. അമ്മയുടെ മുഖത്തേക്ക് കണ്ണെടുക്കാതെ സൂക്ഷിച്ച് നോക്കി. അമ്മ എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കാതെ താഴേക്ക് നോക്കി നിന്നു….
(തുടരും…)