ഒരു കഞ്ചന്ന്‍റെ രോധനങ്ങള്‍ – 1 1

“…ബ്ബ്ബ്ര്ര്ര്ര്ര്…” എന്ന ശബ്ദ്ധത്തില്‍ ആ പാറു അക്കയുടെ കൂതിയില്‍ നിന്നും കനത്ത കാമം പരക്കുന്ന പനിനീര്‍വാട പുറത്തേക്ക് അതിശക്തിയായി തള്ളി വന്നു.

കനത്ത കാമ സ്ഫുലിംഗങ്ങള്‍ ജ്വലിക്കുന്ന പരിമണം ഉയര്‍ന്ന് എന്റെ മൂക്കിനടുത്തെത്തി. കഞ്ചാവിന്റെ ലഹരിയില്‍ ഞാന്‍ എന്നെ തന്നെ അതിശയിക്കുമാ വിധം ആ കാമപരിമണം ആഞ്ഞു വലിച്ചു. എന്റെ രക്തോട്ടം പതിന്‍ മടങ്ങായി. ഞാന്‍ മുണ്ട് വകഞ്ഞ് മാറ്റി എന്റെ ലിംഗത്തെ കയ്യിലെടുത്ത് താഴേക്കും മേപ്പോട്ടേക്കുമായി ചലിപ്പിച്ചു. ശരീരമാകമാനം കുളിര്‍ കേറുന്നതായി എനിക്കപ്പോള്‍ തോന്നി. ഞാന്‍ മൂക്കും വായയും തുറന്ന് ആ കാമവാടയെ പറ്റാവുന്നതിലധികം ആഞ്ഞു വലിച്ച് എന്റെ ലിംഗത്തെ വേഗ്ഗത്തില്‍ ചലിപ്പിച്ചു. എന്റെ മുന്നില്‍ ആയിരം സ്വര്‍ഗ്ഗവാതില്‍ തുറന്ന് പിടിച്ച് പാറു അക്ക പൂര്‍ണനഗ്നതയോടെ വിളിക്കുന്നതായി തോന്നി. ഞാന്‍ ആ റ്റോയിലെറ്റിന്റെ പാരപ്പെറ്റില്‍ മലര്‍ന്ന് കിടന്നു. എന്റെ സകല ഞരബുകളും വലിഞ്ഞു മുറുകികൊണ്ട് എന്റെ ലിംഗത്തില്‍ നിന്ന് ശുക്ലം പുറത്ത് ചാടി. ഞാനാകെ കിതച്ചു തളര്‍ന്ന് കിടന്ന് ആകാശത്തിലേക്ക് നോക്കി.

“…അമ്മേ….അമ്മേ എന്തെടുക്കുവാ അവിടെ…എത്ര നേരമായി…ആരോ അമ്മയെ കാണാന്‍ മുന്നില്‍ വന്ന് നില്‍ക്കുന്നുണ്ട്…”. വിളിക്കുന്നത് പാറു അക്കയുടെ മകളാണെന്ന് തോന്നുന്നു. ഞാന്‍ പതിയേ തല വെട്ടിച്ച് നോക്കി. ശരിയാണ്‌ കുറച്ച് നേരത്തെ ഇവിടെ വന്നുപോയ ആ സുന്തരികുട്ടി.

“…നാശം….ഒന്നു സുഖിക്കമെന്ന്….. വിചാരിച്ചാ സമ്മതിക്കില്ലാ…എതവനാണാവോ കെട്ടി എടുത്തീരിക്കുന്നേ…”. എന്നു പറഞ്ഞ് മാക്സി വലിച്ച് കയറ്റി പാറു അക്ക വാതിലടച്ചു പുറത്തേക്ക് പോയി.

ഞാന്‍ പെട്ടെന്ന് സ്ഥലകാലബോധം നഷ്ടപ്പെട്ടവനെ പോലെ ഇരുന്നു. രമേശനെയാണെങ്കില്‍ കാണാനുമില്ല. ഞാന്‍ സുഖകരമായ കണ്ട കാഴ്ചകള്‍ ഓര്‍ത്ത് കിടന്നു. അതിനോടൊപ്പം എന്റെ കണ്ണുകളെ നിദ്ര വന്ന് മൂടി. നല്ല സുന്തര സ്വപ്നങ്ങള്‍ കണ്ടുള്ള ഒരു ഉഗ്രന്‍ ഉറക്കം.

“…രാജീവേ…രാജീവേ….ഡാ…എഴുന്നേല്‍ക്കെടാ…..”!!!!. പെട്ടെന്ന് തന്നെ ആരോ വിളിക്കുന്നത് പോലെ തോന്നി. കണ്ണു ആയാസപ്പെട്ട് നോക്കിയപ്പോഴാണ്‌ രമേശനാണ്‌ വിളിക്കുന്നത്.

“…എന്തൊരുറക്കാടാ…ഇത് എത്ര നേരമായി വിളിക്കുന്നു….”.

“..രമേശാ…സമയെത്രായായെടാ….”.

” സന്ധ്യായെടാ…അഞ്ച് അഞ്ചെരയായി കാണും…”. രമേശന്‍ ചിരിച്ച് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

ഞാന്‍ തിടുക്കത്തില്‍ ചാടി ഇറങ്ങി ചെല്ലുബോഴേക്കും രമേശന്‍ നടന്ന് തുടങ്ങി. അവന്റെ കയ്യില്‍ ഒരു സഞ്ചിയുമുണ്ടായിരുന്നു. ഞാന്‍ അവന്റെ പുറകെ വച്ച് പിടിച്ചു. പെട്ടെന്നാണ്‌ എനിക്ക് മനസ്സിലായത് പാറു അക്കയുടെ വീടിന്റെ ഉമ്മറത്തേക്കാണ്‌ പോകുന്നതെന്ന്.

“..രമേശാ..ഈ വീട് പാറു അക്കയുടേതല്ലേ….”. ഞാന്‍ വെപ്രാളത്തില്‍ ചോദിച്ചു.

“…അതേടാ….നിനക്ക് ഒന്ന് പരിചയപ്പെടണ്ടേ….വേണോ…???”. രമേശന്‍ കുസ്യതിയോടെ ചോദ്ദിച്ചു.

ഞാന്‍ ചെറുതായി നാണം കുണുങ്ങിയേ പോലെ തല കുലുക്കി. വീടിന്റെ അടുത്തെത്തും തോറും എന്റെ നെഞ്ചില്‍ പടപടാന്ന് മിടിപ്പ് കൂടി വന്നു.

ഉമ്മറകോലായയില്‍ എത്തുബോഴേക്കും ഞാന്‍ പാറു അക്കയെ കണ്ടു. ഉമ്മറത്ത് വിളക്ക് കൊളുത്താനായി അവര്‍ നിലവിളക്ക് കൊണ്ട് വാതില്‍ പടി കടന്ന് പുറത്തേക്ക് വരുന്നു. നേരിയ സെറ്റ്മുണ്ടാണ്‌ വേഷം. വിളക്കിന്റെ പ്രകാശം അവരുടെ ഭസ്മകുറി തൊട്ട തുടുത്ത മുഖത്തെ കൂടുതല്‍ പ്രകാശിതമാക്കി. ഒറ്റ നോട്ടത്തില്‍ തന്നെ നല്ല ആഡിത്ത്വമുള്ള ഒരു നായര്‍ സ്ത്രീ എന്ന പോലെ തോന്നിച്ചു. വിളക്ക് കൈയ്യിലുള്ളത് കൊണ്ടാണെന്നറിയില്ല അവര്‍ നാമം ജപിച്ച് മുന്നോട്ട് നടന്നു. നേരത്തെ മാക്സിയില്‍ കണ്ടത് വേറെ ആരോ ആണെന്ന് തോന്നിപ്പോകുമാറായിരുന്നു അവരുടെ വേഷവും നടപ്പും. സത്യത്തില്‍ എനിക്ക് തന്നെ അറിയാതെ അവരോട് വലിയ ബഹുമാനം തോന്നിപ്പോയി. രമേശന്‍ എന്റെ കൈയ്യ് പിടിച്ച് വീടിന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് നടന്നു. ഞാന്‍ എന്താണ്‌ സംഭവിക്കുന്നതറിയാതെ അവന്റെ പുറകെ നടന്നു.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *