ഒരു കഞ്ചന്ന്‍റെ രോധനങ്ങള്‍ – 1 1

“…ഹേ അതൊന്നും കുഴപ്പമില്ല…..വീടൊക്കെ ഒന്ന് കാണുകയും ചെയ്യാമല്ലോ…കുഴപ്പമൊന്നുമില്ലല്ലോ അല്ലേ…….”.

“….എന്തു കുഴപ്പം…….. മോന്‍ സ്വന്തം വീട് പോലെ നടന്ന് …..എല്ലാം കണ്ടോളൂ….” രമേശന്റെ അമ്മ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

ഞാന്‍ പെട്ടെന്ന് അവര്‍ പറഞ്ഞത് മനസ്സിലാകാത്ത പോലെ എന്താ പറഞ്ഞതെന്ന മുഖഭാവം വരുത്തി. രമേശന്റെ അമ്മ പകുതി ആംഗ്യത്തിലും പകുതി വാക്കായും വീണ്ടും പറഞ്ഞു..

“…അല്ലാ…ഇവിടെ എല്ലാം നടന്ന് കണ്ടോളൂന്ന്…..”. രമേശന്റെ അമ്മ എന്റെ കണ്ണിലേക്ക് സംശയത്തോടെ നോക്കി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“…എല്ലാം…എല്ലാം ഞാന്‍ കണ്ടോട്ടെ…..”…

ഞാന്‍ രമേശന്റെ അമ്മയുടെ കാമ ശരീരത്തിലാകെ ഉഴിഞ്ഞവസാനം അവരുടെ കണ്ണിലേക്ക് കാമത്തോടെ നോക്കി.

പാര്‍വതിയമ്മ എന്ന സൌന്തര്യധാമം ഒന്നും ഉരിയാടാതെ നിന്നു. ഞാന്‍ അവരുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു.

“..അടച്ച് വച്ചാലെങ്ങിനെയാ കാണുക…..”. രമേശന്റെ അമ്മയുടെ സത്നങ്ങളിലേക്ക് നോക്കി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. അവര്‍ എന്നെ സംശയഭാവത്തോടെ നോക്കി.

“…..ബുക്കേ…കണക്ക് എഴുതുന്ന ബുക്കേ…” എന്നു പറഞ്ഞ് അവരുടെ കയ്യില്‍ തലോടി ഞാനാ ബുക്ക് വാങ്ങി മറച്ച് നോക്കി.

“…കണക്കെല്ലാം കറക്ടല്ലേ……”. ഞാന്‍ രമേശന്റെ അമ്മയുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി.

” മോനേ രമേശന്‍ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ലേ……കണക്ക് ബുക്കില്‍ മുഴുവനും ഇല്ല….”.

“…രമേശന്‍ പറഞ്ഞതൊക്കെ പോകട്ടെ…എനിക്ക് കണക്ക് കറക്ട് ആകണം…ബില്ലുകളൊക്കെ എടുക്കൂ ഞാന്‍ നോക്കട്ടെ..”.

രമേശന്റെ അമ്മ സംശയത്തോടെ കുറച്ച് നേരം എന്ന് നോക്കി. പിന്നെ എന്തോ ആലോചിച്ച് പോലെ പെട്ടെന്ന് പെട്ടിയില്‍ കുനിഞ്ഞ് നിന്ന് വീണ്ടും കുറെ രസീതുകളും ബുക്കുകള്‍ക്കിടയിലും മറ്റും എന്തോ തിരയുകയാണപ്പോള്‍.

“…രമേശന്റെ അമ്മക്ക് ബുദ്ധിമുട്ടായോ….???”.

“….ഹേയ്…ഇല്ലാട്ടോ….രാജീവേ……..അതാ തപ്പുന്നേ….ബില്ലുകളെല്ലാം എവിടെ ഇരിക്കുന്നുവോ ആവോ….വയസ്സായീല്ലെ അതിന്റെ ഓര്‍മ്മകുറവാ…”.

“…നിങ്ങള്‍ക്ക് വയസ്സായീന്നോ….ശരിക്കും രണ്ടു കുട്ടികളുടെ അമ്മയാണെന്ന് പറയില്ലാ…..കൂടി വന്നാല്‍ ഒരു ഇരുപത്തെട്ട് മുപ്പത് വയസ്സേ പറയൂ….”.

“…രാജീവേ ആരും നീ ഈ പറഞ്ഞത് കേഴ്ക്കണ്ടാ….നിനക്ക് വട്ടാണെന്നേ പറയൂ…….”. പാര്‍വതിയമ്മ ആ വര്‍ത്ത്മാനത്തില്‍ സുഖിച്ച് ചിരിച്ചു

“….ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞാല്‍ വട്ടാണെന്ന് വിചാരിക്കുന്നവരുടെ അടുത്ത് പോകാന്‍ പറ…..നിങ്ങളെ കണ്ടാല്‍ ഇപ്പോഴും പത്ത്മുപ്പത് വയസ്സുള്ള ഒരു കൊച്ചു സുന്തരിപെണ്ണെന്നേ പറയൂ…..അതോണ്ട്…ഇനി ഞാന്‍ നിങ്ങളെ പാര്‍വതി എന്ന് പേരേ വിളിക്കൂ….”.

“..രാജീവേ…എനിക്ക്….നിന്റെ അമ്മേടെ പ്രായമില്ലേടാ…..അതോണ്ട് എന്നെ പാര്‍വതിയമ്മേ എന്നു…കൂട്ടി… വിളിച്ചോട്ട്യോ..കുട്ട്യേ……”.

“….നിങ്ങളെ കണ്ടാല്‍ എനിക്ക് എന്റെ കോളേജിലെ പെണ്‍ സുഹുര്‍ത്തുകളെ പോലെ തന്നെയാണ്‌ തോന്നുന്നത്…..അതോണ്ട് പാര്‍വതീ എന്നേ ഞാന്‍ വിളിക്കൂ….”

“….ഉം ം മ്…..അമ്മയുടെ പ്രായമുള്ളോരെ എങ്ങനെ പറഞ്ഞ് സുഖിപ്പിക്കല്ലേ രാജീവേ…..”

“….മൈ ഡിയര്‍ ഫ്രൈന്‍ഡ് പാര്‍വതി…അങ്ങനെയുള്ള വിളി അങ്ങു സുഖിച്ചോ..????..”.

“…ഓ….സുഖിച്ചേ….ഹഹഹ…ഹഹഹ…”. രമേശന്റെ അമ്മ ചിരിച്ചു.

നല്ല സുന്തരമായ പല്ലു കാണിച്ചുള്ള ചിരി. നേരത്തേ ഉള്ള ഗൌരവ ഭാവം പാടേ മാറീരിക്കുന്നു. അതിനോടൊപ്പം ഒരു പ്രിത്യേക ഗന്ധം രമേശന്റെ അമ്മയുടെ ശരീരത്തില്‍ നിന്ന് ഉയര്‍ന്ന് വരുന്നതായി തോന്നി. ആ മണത്തെ ആവാഹിക്കാനായി എന്റെ ശ്വസനഗ്രന്ധികള്‍ തുടിച്ചു. എന്തു ഭംഗ്ഗിയാണവരേ കാണാന്‍. നഗരത്തിലെ കൊച്ചമ്മമാര്‍ ഇവരുടെ മുന്നില്‍ തലകുനിക്കും എന്നുള്ളത് ഉറപ്പാണ്‌.

പെട്ടെന്നാണ്‌ രമേശന്റെ അമ്മ പെട്ടിയില്‍ പരതാനായി കുനിഞ്ഞത്. ഹോ അത് കാണേണ്ട കാഴ്ച്ച തന്നെയായിരുന്നു. എന്തു ഉദിപ്പാണ്‌ അവരുടെ നിതംബങ്ങള്‍ക്ക്. എന്റെ അരികിലേക്ക് ഉയര്‍ന്ന് നില്‍ക്കുന്ന അവരുടെ ചന്തിയിലേക്ക് ഞാന്‍ നോട്ടം പായിച്ചു. വലിഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്ന സാരി അവരുടെ വിടര്‍ന്ന ചന്തിയെ ഞെരിഞ്ഞമര്‍ത്തികിടക്കുന്നു. ആ നിതംബത്തിന്റെ ഇരു പാളികള്‍ക്കിടയിലെ സൂയസ് കനാല്‍ പോലെയുള്ള ആഴത്തിലുള്ള വിടവിന്റെ വ്യക്തമായ രൂപരേഖ കാണിച്ചു തന്നു. ആ വിടവ് ചെന്നെത്തുന്നത് പരിമണം പൊഴിക്കുന്ന അവരുടെ കൂതി ദ്വാരത്തിലേക്കാണല്ലോ എന്ന ചിന്ത എന്നെ മത്ത് പിടിപ്പിച്ചു

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *