അവിടേക്ക് വ്യൂ കിട്ടുന്ന രീതിയിൽ അറേഞ്ച് ചെയ്തിരിക്കുന്ന മരത്തിന്റെ ബെഞ്ചിൽ ജീവ ഇരിക്കുന്നു.. !
ആ തണുപ്പിനെ പ്രതിരോധിക്കാൻ എന്ന വണ്ണം അവന്റെ വശങ്ങളിൽ വോഡ്ക കുപ്പിയും ഗ്ലാസും കൈകളിൽ എരിയുന്ന സിഗരറ്റും കാണാം.. അവിടേക്ക് പതിയെ പടികൾ ഇറങ്ങി വരുന്ന അനഘ..!!!! തന്റെ ഭാര്യ…!!
ഒന്ന് അനങ്ങി ഇരുന്ന ശേഷം ജസ്റ്റിൻ അവരുടെ സംസാരം ശ്രെദ്ധയോടെ നിരീക്ഷിക്കാൻ തുടങ്ങി.
ജീവയുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്ന് വരുന്ന തന്റെ ഭാര്യയിൽ ആയി അവന്റെ ശ്രദ്ധ മുഴുവൻ.
ജീവ തിരിഞ്ഞ് അനഘയെ കണ്ടതും അവൾ സൗഹൃദത്തോടെ ചിരിച്ചു.
” ഒറ്റക്ക് ഇരിക്കുന്നവർക്ക് ശല്യമായൊ ”
അവൾ കൈകൾ പിണച്ചു കെട്ടി അവന് പുറകിൽ ആയി നിന്നു.
” ഉറക്കമില്ലെടോ തനിക്ക്..!! രാത്രി തന്നെ ഇറങ്ങി നടക്കണേ ? ”
അവളെ കണ്ടതും സിഗരറ്റ് അകത്തി പിടിച്ചു ജീവ നിറഞ്ഞ പുഞ്ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു.
” അതെന്നാ.. പെണ്ണുങ്ങൾക്ക് ഒറ്റക്ക് ഇറങ്ങാൻ പാടില്ലേ.. ? ”
അവളും തിരികെ മറു ചോദ്യം തൊടുത്തു.
അനഘയുടെ ചോദ്യത്തിന് ഉച്ചത്തിൽ ഉള്ള ചിരി മാത്രം ആണ് ജീവ മറുപടി നൽകിയത്.
” പറഞ്ഞ പോലെ ജീവക്കും ഉറക്കമില്ലേ..? സമയം ഒരുപാട് ആയല്ലോ ” തണുപ്പിൽ അവൾ കൈകൾ കൂട്ടി തിരുമ്മി കൊണ്ടിരുന്നു.
” ആയിട്ടില്ല..!! കിടക്കുന്നതിന് മുന്നേ ഈ നിശയുടെ സൗന്ദര്യം ഒന്ന് ആസ്വദിക്കാം എന്ന് കരുതി… ” ജീവ മറുപടി പറഞ്ഞു.
” ജസ്റ്റിൻ കിടന്നോ.. ”
” ആം ഇച്ചായൻ ഉറങ്ങി.. എനിക്ക് ഉറക്കം വന്നില്ല.. പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങിയപ്പോൾ ആണ് ജീവയെ കണ്ടത്. അപ്പോ ശല്യം ചെയ്യാം എന്ന് കരുതി ”
അവൾ നുണ കുഴി വിടർത്തി വശ്യമായി ചിരിച്ചു… ശേഷം അവന് അരികിൽ ആയി ഇരുന്നു. രാത്രിയിൽ ഇടുന്ന.. കട്ടി കുറഞ്ഞ ഒരു വെള്ള ബനിയനും ബ്രൗൺ കളർ ത്രീ ഫോർത്തും ആണ് അവളുടെ വേഷം
” ഒരെണ്ണം അടിക്കുന്നോ.. തണുപ്പിനു ബെസ്റ്റ് ആണ് ” ജീവ വോഡ്ക കുപ്പി ഉയർത്തി പിടിച്ചു.
” ഒന്നല്ല.. രണ്ടെണ്ണം അടിച്ചെക്കാം.. ”
ചെറിയ ഗ്ലാസിൽ വോഡ്ക നിറച്ചു മിക്സ് ചെയ്ത് ജീവ അവൾക്ക് നൽകി.
ഗ്ലാസിലെക്ക് ഒന്ന് നോക്കിയ ശേഷം അനഘ ഒറ്റ വലിക്ക് മദ്യം നിറച്ച ഗ്ലാസ്സ് കാലിയാക്കി.. രണ്ട് പേരും പരസ്പരം നോക്കി ചിരിച്ചു.
മേഘങ്ങൾക്കിടയിൽ നിന്നും പുറത്തേക്ക് വന്ന പൂർണ ചന്ദ്രൻ അവിടെ മുഴുവൻ രാവെളിച്ചം പടർത്തി… ഇപ്പോൾ അവർക്ക് പരസ്പരം വ്യക്തമായി കാണാം.
അവളുടെ വശത്തേക്ക് ആയി ഇട്ടിരിക്കുന്ന മുടിയും നെറ്റിയിലെ പൊടി സിന്ദൂരവും നിറഞ്ഞ ചിരിയും അവൻ ശ്രെദ്ധിച്ചു.. പെണ്ണിന്റെ വട്ട മുഖവും തുടുത്ത കവിളുകളും അതിലെ നുണ കുഴിയും നിലാവിൽ തിളങ്ങി…
അനഘ അവളുടെ അലസമായി കിടക്കുന്ന മുടി ഇഴകൾ പതിയെ ഒതുക്കി വച്ചു.
” ജീവ.. എന്നാ ഒറ്റക്ക് ഇരിക്കുന്നെ.. അവരേം കൂടി വിളിച്ചൂടാരുന്നോ ? ”
” ഒറ്റക്ക് ഇരിക്കുന്ന സുഖം വേറെ ഒന്നിനും ഇല്ല അനഘ.. ഈ കാടിന്റെ നിശബ്ദതയും കോട മഞ്ഞും നിലാ വെളിച്ചവും അതിനൊപ്പം രാത്രിയുടെ ഏകാന്തതയും.. ഇതെല്ലാം ഏത് ലഹരിക്കും മുകളിൽ ആണ് ”
ജീവ.. ഒന്ന് നിർത്തി പിന്നെ വീണ്ടും അനഘയെ നോക്കി ചോദിച്ചു.
” തനിക്ക് തോന്നിയിട്ടില്ലേ.. എല്ലാം മറന്ന് ഒന്നിനെയും പറ്റി ആകുലപെടാതെ ഇത് പോലെ സ്വയം മറന്ന് ഇരിക്കാൻ.. ”
ജീവയുടെ ചോദ്യത്തിനു മറുപടി പറയാൻ എന്നോണം അവൾ കാലുകൾ ബെഞ്ചിലേക്ക് കയറ്റി പിണച്ചു വച്ചു.
” അതിപ്പോ.. ഉം.. തോന്നിയിട്ട് കാര്യമില്ലാലോ.. കെട്ട്യോനേം കുഞ്ഞിനേം ഒക്കെ ഞാൻ അല്ലാണ്ട് പിന്നാരാ ഓർക്കാൻ.. അതും ഒരു രസല്ലേ ” അനഘയും വിട്ട് കൊടുത്തില്ല.
ജീവ പിന്നെയും ചിരിച്ചു. ” ബന്ധങ്ങൾ അവ നമുക്ക് ബന്ധനങ്ങൾ ആകരുത്…ജീവിതം ഒന്നേ ഉള്ളൂ. !! ഇത് പോലെ.. മതി മറന്ന് ആഘോഷിക്കുക ”
” ആഗ്രഹമുണ്ട് ജീവാ.. പക്ഷെ ലൈഫിൽ ഒരു സ്റ്റേജ് കഴിയുമ്പോൾ.. എല്ലാത്തിനും ഒരു ലിമിറ്റ് വരും..!! ഈ ആഘോഷങ്ങൾ ഒക്കെ മറന്ന് ഒഴിക്കിനോത്ത് അങ്ങ് പോകും.. ”
അവൾ വിദൂരതയിലെക്ക് നോക്കി സംസാരിച്ചു.