നേരത്തെ എത്താനുള്ള കാര്യം പറഞ്ഞു അഭി ചിരിച്ചു ,എന്നാൽ ഷർട്ട് ഊരി കൊളുത്തിലിട്ടപ്പോൾ പുറത്തായ അവളുടെ കണ്ണിൽ അവന്റെ വിരിഞ്ഞ നെഞ്ചും ഉറച്ച പേശി നിറഞ്ഞ വയറും കയ്യും തിളങ്ങി, ഇപ്പോഴും മൂക്കിൽ നിന്ന് വിട്ടു മാറാത്ത അവന്റെ ചൂരും, അവളുടെ കണ്ണു ചുവന്നു കലങ്ങി, ശ്വാസം വലിച്ചുവിടുന്ന മൃദുലയെ കണ്ട അഭി പേടിച്ചു.
“എന്ത് പറ്റി മോളെ….വയ്യായ്ക എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടോ,…”
മൃദുലയുടെ മാറ്റം കണ്ട അഭി കട്ടിലിലേക്കിരുന്നു അവളുടെ നെറ്റിയിൽ കൈ വെച്ചു ചോദിച്ചതും അവളിൽ രോമാഞ്ചം നിറഞ്ഞു.
ഏട്ടന്റെ വാത്സല്യത്തിൽ നിന്നുള്ള തഴുകലിൽ നിന്നും ഇതുവരെ അനുഭവിക്കാത്ത, തരിപ്പും സുഖവും അവളിൽ പടർന്നു കയറി, തുടയിടുക്കിൽ പൂറ് കടിച്ചു തലയിൽ പെരുത്തു തുടങ്ങിയ നിമിഷം അവൾ അഭിയെ വലിച്ചു തന്റെ മേലേക്കിട്ടു ഞെട്ടി വീണ അഭി എന്താണ് സംഭവിച്ചതെന്ന് മനസിലാവും നേരം അവന്റെ ചുണ്ട് അവൾ വായിലാക്കിയിരുന്നു…
മൃദുലയെ തള്ളി മാറ്റി കവിളിൽ അവന്റെ കൈ പതിയുമ്പോഴും മൃദുലയ്ക്ക് വേദനയ്ക്ക് പകരം കടുത്ത സുഖമാണ് തോന്നിയത്, കിതപ്പിൽ അവളുടെ നെഞ്ചും മുലകളും അപ്പോഴും പൊങ്ങി താഴ്ന്നുകൊണ്ടിരുന്നു.
“എന്താടി നീ കാണിച്ചേ….നിനക്കെന്താ വട്ടാണോ….”
ദേഷ്യം കൊണ്ടു വിറയ്ക്കുന്ന അഭിയെകണ്ടു അവൾക്ക് പേടി തോന്നിയില്ല..അവന്റെ അലർച്ച കേട്ടിട്ടും അവൾ അവനെ കണ്ണിമചിമ്മാതെ നോക്കി നിന്നതെ ഉള്ളൂ…
“ഞാൻ നിന്റെ ഏട്ടനല്ലേടി….”
അഭി കണ്ണ് നിറച്ചു ഇടറിയ സ്വരത്തോടെ പറഞ്ഞപ്പോൾ ആദ്യമായി മൃദുലയുടെ ഹൃദയം നൊന്തു,
അവന്റെ കൈ പിടിച്ചു അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് തല വെച്ചു മൃദുല കരഞ്ഞുകൊണ്ട് പറഞ്ഞ അടുത്ത വാചകത്തിൽ അഭിയുടെ നെഞ്ചു പിടഞ്ഞു, മുഖം വലിഞ്ഞുമുറുകി, തൊണ്ട വറ്റി വരണ്ടു.
“എനിക്ക് കല്യാണം വേണ്ട ഏട്ടാ….എനിക്ക് ഏട്ടനെ മതി…”
അവൾ പറഞ്ഞ രണ്ടാമത്തെ വാചകത്തേക്കാൾ അവൻ ഉലഞ്ഞുപോയത് ഇന്നലെ താനും രണ്ടാനമ്മയും ഒന്നുചേർന്ന സമയം സംസാരിച്ച മൃദുലയുടെ കല്യാണകാര്യം അവൾ അറിഞ്ഞു എന്നതോർത്തായിരുന്നു. അഭി യുടെ ഹൃദയം വേഗത്തിൽ മിടിക്കുന്നതും ഏട്ടൻ വിറയ്ക്കുന്നതും അറിഞ്ഞ മൃദുല അവനെ വീണ്ടും മുറുക്കി ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു.
“ഏട്ടൻ പേടിക്കണ്ട എനിക്കെല്ലാം അറിയാം…ഏട്ടൻ എനിക്ക് വേണ്ടിയാണ് ചെയ്തതെന്നും, ഏട്ടന് ഇപ്പൊ അമ്മയെ എത്ര ഇഷ്ടമുണ്ടെന്നും, എല്ലാം….എനിക്കൊരു പരാതിയുമില്ല, ഒരു ദേഷ്യവുമില്ല…അമ്മയ്ക്ക് കൊടുക്കുന്ന സ്നേഹത്തിൽ ഇത്തിരി എനിക്ക് കൂടെ തന്നാൽ മതി….വേറൊന്നും വേണ്ട…”
മൃദുല അവനിൽ നിന്നും വിട്ടുമാറാതെ അത് പറയുമ്പോൾ എന്തു പറയണം എന്തു ചെയ്യണം എന്നറിയാതെ കല്ലു പോലെ നിന്ന ഏട്ടനെ അവൾ വലിച്ചു കട്ടിലിലേക്കിരുത്തി,
“എന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഏട്ടനോളം ഞാൻ വേറെ ആരെയും സ്നേഹിച്ചിട്ടില്ല, ഏട്ടനെ വിട്ടു എനിക്ക് പോവാൻ പറ്റത്തില്ല…ചത്തു കളയും ഞാൻ…”
ഏങ്ങി ഏങ്ങി കരഞ്ഞു മൃദുല പറയുന്നത് കേട്ട
അഭിക്ക് അത്ര വിഷമം നിറഞ്ഞ അവസരത്തിലും ചെറു ചിരി വന്നു.
“മോളെ….നിന്നെ എങ്ങനെയാ ഞാൻ…നീ എപ്പോഴും എനിക്ക് എന്റെ അനിയത്തി അല്ലെ…നീ വന്ന ദിവസം മുതൽ ഞാൻ മറ്റൊന്നായി നിന്നെ കണ്ടിട്ടില്ല, കാണാനും പറ്റില്ല…”
അഭി പറഞ്ഞതും മൃദുലയുടെ മുഖം ദേഷ്യം കൊണ്ടു നിറഞ്ഞു.
“അമ്മയെ ഏട്ടന് അങ്ങനെ കാണാമെങ്കിൽ എന്നെയും കാണാൻ പറ്റും, ഓർമ വെച്ച നാൾമുതൽ ഉള്ളിലുള്ള ഇഷ്ടം അടക്കി ഞാൻ ജീവിച്ചത് ഏട്ടൻ ആണെന്നോർത്തിട്ടാ, അപ്പോഴാ അമ്മയും ഏട്ടനും…..ഇനി ഏട്ടനെ വേണ്ടാന്നു വെക്കണോങ്കിൽ ഞാൻ ചാകണം…എന്നെ ചത്തു കാണണമെങ്കിൽ ഏട്ടൻ എന്താന്നു വെച്ചാൽ ഇഷ്ടം പോലെ ചെയ്തോ…”
അത്രയും പറഞ്ഞു മുഖം വീർപ്പിച്ചു മൃദുല തന്റെ മുറിയിലേക്ക് ചവിട്ടിത്തുള്ളി പോയപ്പോൾ ചക്രവ്യൂഹത്തിൽ പെട്ട അഭിമന്യുവിനെ പോലെ കട്ടിലിൽ ഇരുന്നു.
“മോളെ….”
ഒരു മണിക്കൂറോളം അനക്കം ഇല്ലാതിരുന്ന ഏട്ടനിൽ നിന്നും വാതിൽ പടിയിൽ നിന്നുള്ള പതിഞ്ഞ വിളിയിൽ മുഖം കൂർപ്പിച്ചു മൃദുല തിരിഞ്ഞു കിടന്നു.