ഓടിപ്പോയി അടുക്കളയിൽ നോക്കിയപ്പോൾ അവിടെ ശ്രീവിദ്യയെ കണ്ട മൃദുലയുടെ കിതപ്പ് നേരെയായി.
‘അമ്മ ഇവിടെയൊന്നും അല്ലെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി, ജനലിലൂടെ നോക്കി ആലോചിച്ചു കൊണ്ടു നിൽപ്പാണ്, അടുപ്പിൽ അരി തിളച്ചു തൂവുന്നതൊന്നും അറിയാതെ ഈ ലോകത്തില്ലാതെ നിൽക്കുന്ന അമ്മയെ അവൾ ഒന്നു നോക്കി, നയ്റ്റി മാറി മറ്റൊന്ന് ഉടുത്തിട്ടുണ്ട്, കുളിച്ചിട്ടും ഉണ്ട്.
“’അമ്മ ഇതെവിടെയ….കഞ്ഞി തിളച്ചു ദേ പോണ്….”
പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അകത്തേക്ക് കയറിയ മൃദുലയുടെ സ്വരം കേട്ടു അവൾ ഞെട്ടി,
തുണിപിടിച്ചു കലം മാറ്റി മൃദുല ഓരോന്ന് പറയുമ്പോഴും ശ്രീവിദ്യ മനസ്സ് വേറെങ്ങോ ഉള്ള പോലെ നിൽക്കുന്നത് കണ്ട മൃദുല അമ്മയുടെ തോളിൽ പിടിച്ചൊന്നു കുലുക്കി.
“’അമ്മേ….ഞാൻ പറയുന്നത് എന്തേലും കേൾക്കുന്നുണ്ടോ…”
“ങേ…എന്താ….”
പെട്ടെന്ന് ഞെട്ടിയ പോലെ ശ്രീവിദ്യ മൃദുലയെ നോക്കി.
“ഓ…എന്നെ എന്താ ഇന്ന് വിളിക്കാന്നെ…”
“ങേ…അത്,…ഇന്ന് ക്ലാസ്സില്ലല്ലോ, ഉറങ്ങിക്കോട്ടെ ന്നു കരുതി…”
അത്രയും പറഞ്ഞു വേറൊന്നും കേൾക്കാൻ നിൽക്കാതെ ശ്രീവിദ്യ ഇറങ്ങിപോയപ്പോൾ ഈവട്ടം ഞെട്ടിയത് മൃദുലയായിരുന്നു.
അഞ്ചു മിനിറ്റു വൈകിയാൽ ചൂരലിന് തല്ലുന്ന അമ്മ തന്നെ ഉറങ്ങാൻ വിട്ടു എന്നത് തലക്കടി കിട്ടിയ പോലെ മൃദുലയെ അടുക്കളയിൽ നിർത്തി, ബോധം വന്നപ്പോൾ അമ്മയെ നോക്കിയെങ്കിലും അവിടെ കണ്ടില്ല,…
ഏട്ടനെ തിരക്കി ചെന്നപ്പോൾ ആളും ഇല്ല.
ഏട്ടന്റെ കൈകോട്ടും തൂമ്പയും കാണാത്തത് കൊണ്ട് ആള് പോയെന്ന് മൃദുവിന് മനസിലായി.
ഇന്നലെ ഏട്ടൻ ചെയ്ത കാര്യം കൊണ്ടാണോ അമ്മയ്ക്ക് ഈ മാറ്റം എന്നാലോചിച്ചു മൃദുലയ്ക്ക് അമ്പരപ്പായിരുന്നു, സാവിത്രി പറഞ്ഞെതെല്ലാം സത്യം തന്നെയാണെന്നു തോന്നി.
എന്തായാലും താൻ ഒന്നും കണ്ടിട്ടും അറിഞ്ഞിട്ടുമില്ലെന്ന കണക്ക് തന്നെ നിൽക്കാൻ മൃദുല ഉറപ്പിച്ചു.
അന്ന് മുഴുവൻ എപ്പോഴും ഓരോന്ന് ആലോചിച്ചു നിൽക്കുന്ന ശ്രീവിദ്യയെയാണ് മൃദുല കണ്ടത്,
ചെറിയ പേടി തോന്നിയെങ്കിലും അമ്മയോട് ഒന്നും ചോദിച്ചു വിഷമിപ്പിക്കേണ്ട എന്നു കരുതി, മൃദുല അമ്മയെ അമ്മയുടെ വഴിക്ക് വിട്ടു.
പക്ഷെ അമ്മയുടെ മുഖത്തു നിറഞ്ഞ ആശങ്കയിലും കവിളിലെ ചുവപ്പും മുഖത്തും ദേഹത്തും കണ്ട തുടിപ്പും മൃദുലയെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു.
അഭി അന്ന് പതിവിലും വൈകിയാണ് വന്നത്, മൃദുല ചോദിച്ചതിനെല്ലാം തൊട്ടും മൂളിയും മറുപടി പറഞ്ഞ അഭിയും ചിന്തകളിലാണെന്നു മനസിലായ മൃദുല അവനോടും പിന്നെ അധികമൊന്നും സംസാരിച്ചില്ല, ഏട്ടന്റെ മുഖം ‘അമ്മ വരുമ്പോഴെല്ലാം താണിരിക്കുന്നതും രണ്ടു പേരും മുഖം കൊടുക്കാതെ നിൽക്കുന്നതുമെല്ലാം മൃദുല കാണാത്ത ഭാവം നടിച്ചു.
രാത്രി ശ്രീവിദ്യ ഉറക്കമില്ലാതെ ഉരുണ്ടും തിരിഞ്ഞും കിടക്കുന്നത് മൃദുല അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു, പക്ഷെ ഒന്നും ചോദിക്കാൻ അവളുടെ മനസ്സനുവദിച്ചില്ല.
എപ്പോഴോ ഉറങ്ങിയ മൃദുല പിറ്റേന്ന് ഉണർന്നതും വൈകിയായിരുന്നു.
എഴുന്നേറ്റു നേരെ അടുക്കളയിൽ എത്തിയ മൃദുല ചുറുചുറുക്കോടെ ജോലികൾ ചെയ്യുന്ന അമ്മയെ കണ്ടു ചിരിച്ചു.
“ആ….എണീറ്റോ…ചായ എടുത്തു വെച്ചിട്ടുണ്ട് എടുത്തു കുടിക്ക്…”
ചിരിയോടെ അവളെ നോക്കി പറഞ്ഞ ശ്രീവിദ്യ കല്ലിൽ മൊരിഞ്ഞ ദോശ മറിച്ചിട്ടു,
മൃദുല ഒരു ഗ്ലാസ്സിൽ തനിക്കും മറ്റൊരു ഗ്ലാസ്സെടുത്തു ഏട്ടനും ചായ എടുക്കുമ്പോൾ ‘അമ്മ എന്തോ പറയാൻ വരുന്നതും പിന്നീട് മടിച്ചു തിരിയുന്നതും അവൾ കണ്ടെങ്കിലും ശ്രെദ്ധിക്കാതെ പതിവുപോലെ ഏട്ടനും തനിക്കുമുള്ള ചായയുമായി കോലായിലേക്ക് ചെല്ലുമ്പോൾ അവളെ നോക്കി ചിരിയോടെ ചായ ഊതി കുടിക്കുന്ന ഏട്ടനെ കണ്ടു അവൾ അമ്പരന്നു.
“ഏട്ടൻ ചായ എടുത്തു കുടിച്ചോ…എന്തു പറ്റി സാധാരണ ഞാൻ എടുത്തു തരാതെ കുടിക്കാത്ത ആളാണല്ലോ…”
അവളുടെ ചോദ്യത്തിൽ ആദ്യം ഒന്നു ചമ്മിയെങ്കിലും, നില വീണ്ടെടുത്തു മടിച്ചു മടിച്ചു അവൻ ഉത്തരം പറഞ്ഞു.
“അത്…രാവിലെ എന്നെ കണ്ടപ്പോൾ ചെറിയമ്മ തന്നതാ…”
അതോടെ മൃദുലയുടെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു.