“ഇനി അമ്മ ഏട്ടനെ സ്വീകരിച്ചാലോ, സാവിത്രി ആന്റിയെ ചെയ്തതുപോലെ.
..”
സ്സ്….ആഹ്ഹ്ഹജ്ജ്”
അതാലോചിച്ചപ്പോൾ തന്നെ മൃദുലയുടെ പൂറു തുടിച്ചു, മുലക്കണ്ണുകൾ തരിച്ചു.
“ഡി….കഴിഞ്ഞില്ലേ നിന്റെ നീരാട്ട് എന്നെ അങ്ങോട്ടു വരുത്തിക്കരുത്…”
അടുക്കളപ്പുറത്തുനിന്നു വീണ്ടും അമ്മയുടെ ഒച്ച കേട്ടതും മൃദുല വീണ്ടും ചിന്തകളിൽ നിന്ന് പുറത്തു ചാടി.
രാവ് പെയ്തിറങ്ങി ചെറു ചാറ്റൽ മഴ മുറ്റത്തു പെയ്യുന്നതും നോക്കി
നടുമുറിയിൽ ഇരുന്നു അമ്മയെ കാണിക്കാൻ ബുക്കും തുറന്നു ചിന്തിക്കുമ്പോഴായിരുന്നു മുറ്റം കടന്നു അഭി വരുന്നത് മൃദു കണ്ടത്,
അവനെ കണ്ടതും, ചായ്പ്പിലെ അഭിയെ അവൾ വീണ്ടും മനക്കണ്ണിൽ കണ്ടു.
നടുമുറിയിൽ ഇരുന്ന് പഠിക്കുന്ന അനിയത്തിയെ കണ്ടു അവന്റെ കണ്ണും വിടർന്നു.
“ഡി കുട്ടൂസേ….ഇന്നാ നീ പറഞ്ഞ കളർ തുണി….അത് തന്നെയല്ലെന്നു നോക്ക്, എന്നിട്ട് നമുക്ക് തയ്ക്കാൻ കൊടുക്കാം….”
കയറിവന്നു അവളുടെ തലയിൽ ഒന്നു തട്ടി പേപ്പറിൽ പൊതിഞ്ഞ തുണി അവൾക്ക് നേരെ നീട്ടുമ്പോൾ അത് വാങ്ങി വെച്ചു അടുക്കളയിലേക്ക് തലനീട്ടി അമ്മ ശ്രെദ്ധിക്കുന്നില്ലെന്നു ഉറപ്പു വരുത്തി അവന്റെ കയ്യിൽ വലിച്ചു വീടിന്റെ വശത്തെ വിറക് പുരയിലേക്ക് കൊണ്ടു വന്ന മൃദു കണ്ണു നിറച്ചു അഭിയെ നോക്കി.
“എന്താടി….എന്താ മോൾക്ക് പറ്റിയെ എന്തിനാ എന്റെ കൊച്ചു കരയുന്നെ….”
ഉടനെ പാവാട വലിച്ചു പൊക്കി തുടയിലും കാലിലും പതിഞ്ഞ ചുവന്ന നീറ്റു പാടിൽ അവന്റെ കൈ പിടിച്ചു വെച്ചു വിതുമ്പി നിൽക്കുന്ന മൃദുലയുടെ ദേഹത്തു തിനർത്തു നിൽക്കുന്ന പാട് കണ്ടു ആദ്യം അഭിക്ക് തോന്നിയത് കലിയായിരുന്നു, പിന്നീട് സങ്കടവും.
അവന്റെ കണ്ണുകളും നിറയുന്നത് കണ്ട മൃദുല. അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചാരി അവനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കരഞ്ഞു.
“പോട്ടേഡി മോളു….ഇനി എന്റെ കൊച്ചിന്റെ മേലെ ഒരു നുള്ള് മണ്ണ് വീഴാൻ പോലും ഏട്ടൻ സമ്മതിക്കില്ല, അതിന് എന്ത് ചെയ്യേണ്ടി വന്നാലും ഏട്ടൻ ചെയ്യും, ഇനി എന്റെ പൊന്ന് കരയൂല….”
അവളുടെ പുറത്തു തടവി മനസ്സിൽ പലതും തീരുമാനിച്ചുറപ്പിച്ച പോലെ അഭി പറയുമ്പോൾ അതു മനസിലാക്കിയ പോലെ മൃദു അവനെ ഒന്നുകൂടെ മുറുക്കെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കരഞ്ഞു.
***********************************************
രാത്രി പിഞ്ഞാണത്തിൽ കഞ്ഞിയും പുഴുക്കും ചമ്മന്തിയും, കൊണ്ട് വെച്ച് തനിക്കും മൃദുലയ്ക്കും പതിവുപോലെ വിളമ്പിയെടുത്തു, മൃദുല ഏട്ടനും വിളമ്പിക്കൊടുക്കുന്നത് നോക്കി ഇരുന്ന ശ്രീവിദ്യ സംസാരത്തിനൊന്നും നിൽക്കാതെ കഴിക്കാൻ തുടങ്ങി, പതിവിന് വിപരീതമായി മൃദുലയും അഭിയും ഇന്ന് മിണ്ടാതെ കഴിക്കുന്നത് കണ്ടു ശ്രീവിദ്യയ്ക്ക് അത്ഭുതം തോന്നി.
പക്ഷെ ചോദിച്ചില്ല.
മൃദുല ഏട്ടനെ നോക്കുമ്പോൾ എല്ലാം കാര്യമായി എന്തോ ആലോചിക്കുന്നത് കണ്ട അവളും മിണ്ടിയില്ല.
പാത്രം കഴുകി ഒരു ദിവസത്തോട് വിട ചൊല്ലി മൃദുലയും ശ്രീവിദ്യയും ഉറങ്ങാനായി മുറിയിലേക്കും അഭി നടുമുറിയിലെ കയറു കട്ടിലിലേക്കും ചാഞ്ഞു.
എല്ലാവരും ഉറക്കത്തിനായി കാത്തിരുന്നെങ്കിലും ആരെയും ഉറക്കം തൊട്ടില്ല, ഓടിനു മുകളിൽ കല്ലു വാരിയെറിയും പോലെ മഴ വീഴാൻ തുടങ്ങി.
മണിക്കൂറൊന്നു കഴിഞ്ഞു, അടുക്കളയിലെ പാത്രത്തിൽ വെള്ളം തൊട്ടു പോകുന്ന സ്വരം വീട്ടിലെ മൂന്നു പേരുടെയും കാതിൽ വീണു, ചോർച്ചയുള്ള കാര്യം അറിയാവുന്ന ശ്രീവിദ്യ എഴുന്നേറ്റു, ഉറങ്ങാതെ കിടന്ന മൃദുല അമ്മയെഴുന്നേറ്റത് അറിഞ്ഞെങ്കിലും അറിയാത്ത കണക്ക് വെറുതെ കണ്ണു മൂടി കിടന്നു.
തന്റെ വശത്തു നിന്നു അമ്മയെഴുന്നേറ്റു പോകുന്നത് അവളറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു, രാത്രി നീണ്ടിട്ടും അമ്മയെ കാണാതായപ്പോൾ മൃദുല എഴുന്നേറ്റു,
വാതിൽ അല്പം തുറന്നു നടുമുറിയിലേക്ക് നോട്ടം നീട്ടിയപ്പോൾ ഏട്ടന്റെ കട്ടിൽ കാലി…
ആകാംഷയോടൊപ്പം ഹൃദയവും തുടികൊട്ടി, അകാരണമായ ഭയം അവളിൽ നിറഞ്ഞു, മനസ്സിന് ശെരിയോ തെറ്റോ എന്നു ചിന്തിക്കാൻ കഴിയാത്ത പ്രശ്നം മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന പോലെ തോന്നിച്ചു.