“ഞാനേ…നിഷയുടെ വീട്ടിൽ പോവാ…ഇവിടെ ഇനിയും നിന്നാൽ കല്യാണത്തിന് മുന്നേ ഞാൻ എന്റെ ഏട്ടനെ കൊതിമൂത്തു വല്ലോം ചെയ്തുപോവും….എന്തായാലും ഏട്ടന്റെ ശ്രീ വരാൻ നേരം ആയിട്ടുണ്ടല്ലോ….ഏട്ടന്റെ കൊതി ഇപ്പൊ വരുമ്പോൾ അമ്മയിൽ തീർത്തോ….”
അവനെ നോക്കി കണ്ണിറുക്കി ബ്ലൗസിന്റെ പിന്നൂരി തുടങ്ങിയത് കണ്ട അഭി പുറത്തേക്ക് പോയി…അല്പം കഴിഞ്ഞു ഉടുപ്പ് മാറി പുറത്തേക്ക് വന്ന മൃദുല കട്ടിലിൽ കിടന്നിരുന്ന അഭിയുടെ ചുണ്ടിൽ മുത്തി.
“ഞാൻ പോയിട്ട് ഉച്ചയൊക്കെ ആവുമ്പോഴേക്കും വരാട്ടോ…ഏട്ടൻ പറ്റുവാണേൽ അമ്മയെ പറഞ്ഞു മനസിലാക്ക് ഇല്ലേൽ ഞാനും കൂടി വന്നിട്ട് ഒരുമിച്ചു നോക്കാം…പോയിട്ട് വരാം ഏട്ടാ…”
അഭിയെ ഒന്നുകൂടെ മുത്തി മൃദുല പുറത്തേക്ക് പോയി.
************************************************
നിഷയോടൊപ്പം ഇരിക്കുമ്പോഴും അവൾക്ക് മനസ്സിലാകെ പേടിയായിരുന്നു, വീട്ടിലെ കാര്യം ആലോചിച്ചു, ശരീരം ഇവിടെയും മനസ്സ് വീട്ടിലുമായി അധിക നേരം അവൾക്ക് അവിടെ ഇരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല…
തിരികെ വീടിന്റെ കെട്ടു കയറി ചെല്ലുമ്പോൾ മുൻവാതിൽ അടഞ്ഞിരിക്കുന്നതവൾ കണ്ടു.
പമ്മി പമ്മി നടുമുറിയുടെ വശത്തെ ജനലിനടുത്തെത്തിയ അവൾ പതിയെ പാളി വലിച്ചു കുറച്ചു തുറന്നപ്പോൾ കട്ടിലിൽ ഏട്ടൻ കിടക്കുന്നത് കണ്ടു.
“ശ്…ശ്…”
അവൾ വിളിച്ചപ്പോൾ വെട്ടിത്തിരിഞ്ഞ അഭി ജനൽക്കൽ മൃദുലയെ കണ്ടു…
“അമ്മ എവിടെ…”
രഹസ്യം പോലെ അവൾ ചോദിച്ചതിന് അടുക്കളയിലേക്കവൻ കണ്ണ് നീട്ടി…
“വാതിൽ തുറന്നു താ…”
മൃദു പറഞ്ഞപ്പോൾ അരയിൽ ഒഴുകി കിടന്ന മുണ്ട് എടുത്തു മുറുക്കിയുടുത്ത അഭി എഴുന്നേറ്റു നടന്നു.
വാതിൽ തുറന്നകത്തു കേറിയ അവളെ വിയർപ്പിന്റെയും മദജലത്തിന്റെയും മണമാണ് വരവേറ്റത്,
നെഞ്ചിൽ വിയർപ്പിറ്റുന്ന നിലയിൽ നിന്ന ഏട്ടനെ അവൾ ചെറു തരിപ്പോടെ നോക്കി.
“അമ്മോട് പറഞ്ഞോ…”
അഭി തലകുലുക്കിയതിന് അവളുടെ മുഖത്തു ആകാംക്ഷയും അമ്പരപ്പും നിറഞ്ഞു.
“എന്നിട്ട്….!”
കുശുകുശുക്കുന്ന പോലെ തന്നെയായിരുന്നു ഇരുവരുടെയും സംസാരം.
“ആദ്യം ബഹളവും കരച്ചിലുമായിരുന്നു നീ അറിഞ്ഞതോർത്തു…ഇപ്പൊ ഒന്നു അടങ്ങി എങ്കിലും നല്ല വിഷമം ഉണ്ട്…”
“അത് ഞാൻ മാറ്റിക്കോളാം…”
പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവൾ അടുക്കള ഭാഗത്തേക്ക് നടന്നു.
വാതിൽ കടന്നപ്പോൾ രാവിലെ ഇട്ടുപോയ പച്ച ബ്ലൗസും ബ്രൗണ് അടിപ്പാവാടയും ധരിച്ചു കറിയുണ്ടാക്കുന്ന ശ്രീവിദ്യയെ അവൾ കണ്ടു…
ബ്ലൗസും മിനുത്ത ദേഹം മുഴുവനും വിയർത്തു നനഞ്ഞു ഒഴുകുന്ന അമ്മ…
മുടി കെട്ടി നെറുകയിൽ വെച്ചിട്ടുണ്ട്, നടുവിന്റെ ചാലിലും മുതുകിലും കഴുത്തിലും എല്ലാം വിയർപ്പ് പറ്റിയിരുന്നു.
മൃദുല നേരെ ചെന്നു അരയിലൂടെ കയ്യിട്ട് അമ്മയെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു തോളിൽ താടിവെച്ചു നിന്നു.
ഒന്നു വിറച്ച ശ്രീവിദ്യ അനങ്ങാതെ നിന്നു.
“അമ്മപെണ്ണേ…”
മൃദുലയുടെ വിളിയെ എതിരേറ്റത് ഒരു ഉയർന്ന തേങ്ങലായിരുന്നു…
“അയ്യേ….അമ്മ എന്തിനാ കരയുന്നെ…എന്നെ വിറപ്പിച്ചു നടന്നോണ്ടിരുന്ന ശ്രീവിദ്യ ആണോ ഇങ്ങനെ കരയുന്നെ…”
തന്റെ നേർക്ക് തിരിച്ചു നിർത്തി കവിളിലൂടെ ഒഴുകിയിറങ്ങിയ കണ്ണീര് തുടച്ചുകൊടുത്തുകൊണ്ടു മൃദുല അമ്മയെ കൊഞ്ചിച്ചു.
“മോളെ…ഞാൻ….ന്നോട്…”
വിങ്ങിപ്പറഞ്ഞു മുഴുവനാക്കും മുന്നേ മൃദുല അമ്മയുടെ വായ്മൂടി.
“അമ്മ ഒരു തെറ്റും ചെയ്തിട്ടില്ല….ചെയ്തത് മുഴുവൻ ശെരിയ….നിക്ക് ന്റെ അമ്മയെ മനസ്സിലാവും ഏട്ടനെയും,….ഏട്ടനെ പങ്കു വെക്കാൻ ചോദിച്ച എനിക്കാ അമ്മ മാപ്പ് തരേണ്ടത്…”
ശ്രീവിദ്യയുടെ തോളിലേക്ക് ചാഞ്ഞു മൃദുല നനുത്ത സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു.
“മോളെ…നിനക്ക്, നിനക്കത് സയ്ക്കാൻ പറ്റുവോ….”
“അമ്മയോളം ന്നെ സ്നേഹിച്ചില്ലേലും കുറച്ചൊക്കെ കിട്ടിയാൽ മതി…അത്രയും ഇഷ്ടപ്പെട്ടു പോയി…ഇല്ലേൽ അമ്മേടെ കയ്യീന്ന് തട്ടിപ്പറിക്കാൻ വരില്ലായിരുന്നു…”
ഇടറിപ്പറഞ്ഞ മൃദുലയെ നിറുകയിൽ മുത്തി ശ്രീവിദ്യ ആശ്വസിപ്പിച്ചു.
അന്ന് വൈകിട്ട് സൂര്യൻ ചാഞ്ഞപ്പോൾ ആ വീട്ടിൽ സന്തോഷം തെളിഞ്ഞു നിന്നിരുന്നു.