പൊടിച്ചു തിരുമ്പോൾ തിരികെ സഞ്ചിയിൽ പൊടിയുടെ മുകളിലായി ഇടും; പുഷ്ക്കരന് ഇതിലൊന്നും തെറ്റു പറ്റുകയില്ല. സഞ്ചി ഇലനിൽ വച്ചു മറ്റു സാധനങ്ങളെല്ലാം വാങ്ങി വരുമ്പോൾ പൊടി തയ്യാറായിരിക്കും. വേദ കടകളിൽ പോയി ഒന്നും വാങ്ങാനില്ലെങ്കിൽ കൈ തെറ്റിച്ച് സഞ്ചിയെടുത്ത് പുഷ്ക്കരൻ അപ്പോൾത്തന്നെ പൊടിച്ചു തരും.
ചില പെണ്ണുങ്ങൾ മറ്റു സാധനങ്ങൾ വാങ്ങാൻ കടയിൽ പോകാതെ അവിടെത്തന്നെ ചുറ്റിപ്പറ്റി നിൽക്കുന്നത് ഞാൻ കാണാറുണ്ടു്.
പെണ്ണുങ്ങളോട് പ്രായഭേദമൊന്നും നോക്കാതെ പുഷ്ക്കരൻ തമാശ പറയും, “ഓ, ചേച്ചീടെ ഈ ബൗസ് തീരെ ചെറുതായിപ്പോയി.. എന്നൊക്കെ. അതിനു പുഷ്ക്കരനാട് ആർക്കും പരിഭവമില്ല. പെണ്ണുങ്ങൾ അതുകേട്ട്, അല്ലെങ്കിൽ ആസ്വദിച്ച് ചിരിക്കും.
ഗോതമ്പു പൊടിച്ചുവരുന്നത് മില്ലിൻ എതിർഭാഗത്തുള്ള ഒരു തുണിക്കുഴലിൽ നിന്നാണ്. ഒരു ദിവസം. ഞാനവിടെ നിൽക്കുമ്പോൾ പുഷ്ക്കരൻ ആ തുണിക്കുഴലെടുത്ത് ഒന്നു കുടഞ്ഞു; ഗോതമ്പുപൊടി ചിതറി. അൽപ്പം പാടി അവിടെ അടുത്തു നിന്നിരുന്ന ഒരു ചെറുപ്പക്കാരിയുടെ ബ്ലൗസിലും തെറിച്ചുവീണു. പുഷ്ക്കരൻ ഒരു കൂസലുമില്ലാതെ ഓടി വന്നു അവളുടെ ബ്ലൗസിന്റെ മുകളിലുള്ള പൊടി കൈ കൊണ്ടു തട്ടിക്കളഞ്ഞു. ഏകദേശം അവളുടെ മൂലയിലാണ് പുഷ്ക്കരൻ പിടിച്ചത് എന്നിട്ടും അവൾ കുണുങ്ങിച്ചിരിച്ചതല്ലാതെ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.
വേറൊരു ദിവസം; ഒരു വലിയ സഞ്ചിയിൽ നിറയെ ഗോതമ്പും ചുമന്നു ഞാൻ ചെന്നു. സഞ്ചി അവിടെ വച്ചപ്പോൾ മുറിയുടെ ഇരുണ്ട ഭാഗത്തു നിന്നു് പുഷ്ക്കരൻ ചാടി വന്നു. പുറമെ ഒരു ചെറുപ്പക്കാരിയും; അവളുടെ ബ്ലൗസിന്റെ മുൻ വശം മുഴുവൻ കൊളുത്തിടാൻ സമയം കിട്ടാത്തതുകൊണ്ടാവണം, ഒരു മുല പാതിയും പുറത്തായിരുന്നു.
“നീയായിരുന്നാ” അയാൾക്ക് ആശ്വാസമായി.
“സഞ്ചി അവിടെ വച്ചിട്ട് പൊക്കി ഒരു മണിക്കുർ കഴിഞ്ഞു വന്നാൽ മതി. ഇപ്പൊ തെരക്കാ. ആ ശബരിഗിരീശ്വരവിലാസം ഹോട്ടലിലെ അൻപതു കിലോ പൊടിക്കാനുണ്ട്; അതാ, പിന്നെ..നീ ആ ചന്തയിൽപ്പായി ഒന്ന് കറങ്ങിനോക്ക്; ആ കുരിശിൻറവരുടെ ഒരു കറക്കിക്കുത്തുകാരൻ വന്നിട്ടുണ്ട്… ചെലപ്പോ കുറെ ഒപസ് ഇങ്ങ് പോരും. സിനിമാ ടിക്കറ്റിനു ചിലപ്പൊ വക ഒക്കും ”
“ശരി ചേട്ടാ ഞാൻ പിന്നെ വരം ” എന്നു പറഞ്ഞ് ഞാൻ പോയി.
മില്ലിരിക്കുന്ന മുറിയിലെ ചെറിയ ഇരുട്ടു മുതലെടുത്ത് പുഷ്ക്കരൻ തരം കിട്ടുമ്പോഴൊക്കെ പെണ്ണുങ്ങളെ പിടിക്കുമായിരുന്നു; എന്നാൽ അവിടെ മുഴുവൻ കലാപരിപാടിയും നടത്താനുള്ള സാഹചര്യം ഇല്ലായിരുന്നു എന്നാണ് എൻറെ വിശ്വാസം. പെണ്ണുങ്ങളുടെ മൂലയ്ക്ക് പിടിക്കാനും
ൽ അയാൾ എന്തിനു് ആൺകുട്ടികളുടെ അണ്ടി പിടിച്ചു എന്നത് എനിക്കൊരു ഉത്തരം കിട്ടാത്ത സമസ്യയാണ്.
എനിക്കു പതിന്നാലു വയസ്സു കാണും. പൊടിച്ചുകഴിയുമ്പോൾ കാശുകൊടുക്കാൻ ആ മേശയുടെ അടുക്കൽ ഞാൻ നിൽക്കും. ബാക്കി ചില്ലറ തരാൻ പുഷ്ക്കരൻ കുറെ സമയം എടുക്കും. ഓരോന്നു പറഞ്ഞ് പതിയെ കൈ എന്റെ നിക്കറിനുള്ളിൽ കടത്തും. സാവകാശം താലാടും. അൽപ്പം കഴിയുമ്പോൾ കുണ്ണ ബലം വച്ച് ഇരുമ്പു വടി പോലെയാകും. അയാൾ പതിയെ അതിന്റെ മുഴുനീളത്തിൽ പിടിച്ചു തടവും. ചിലപ്പോൾ പശുവിന്റെ അകിടു കറക്കുന്നതുപോലെ ചെയ്യും. പാലു വരുത്താറില്ല. മറ്റാരെങ്കിലും അഥവാ ഭാസ്ക്കരൻ വരുന്നതു വരെ ഇതു തുടരും. ആരെങ്കിലും വന്നാൽ അയാൾ പെട്ടെന്നു കൈ എടുത്തു പണം എണ്ണുന്നതായി നടിക്കു..
“അപ്പാ പൊടി ,മില്ല് മാത്രമല്ല, ചില്ലറ കാമസങ്കേതവുമായിരുന്നു, അതെന്നു ചുരുക്കും. അതാ ഞാൻ എപ്പോഴും പറയാറ്, കേരളത്തിന് അതിന്റേതായ സംസ്ക്കാരമുണ്ട്”, ഗോപു അതു ഭംഗിയായി പറഞ്ഞവസാനിപ്പിച്ച് ഉറക്കെ ചിരിച്ചു.
“അതെ ബൈക്കോൽക്കട നടത്തുന്നവരും ഇക്കാര്യത്തിൽ ഒട്ടും മോശമല്ലായിരുന്നു. ” അവൻ പറഞ്ഞു.
“ആ, നുണ പറയാതെടാ. വൈക്കോൽ വിക്കുന്നവരോ? അതെങ്ങനെ?“
“തോട്ടുവക്കത്തു കിഴക്കു ഭാഗത്തായി ഒരു വൈക്കാൽക്കടയുണ്ടായിരുന്നു. മുളകൊണ്ടു കെട്ടി മകളിൽ മാല മേഞ്ഞ ഒരു ഷഡ്ഡ്. പശുവിനും എരുമയ്ക്കും മറ്റും തിന്നാനുള്ള വാക്കാൽ അത്തരം കടയിൽ നിന്നാണ് എന്നെപ്പോലുള്ളവർ വന്നു വാങ്ങുക. ഷഡ്ഡിനകത്ത് ആറാ എഴാ അടി പൊക്കത്തിൽ വക്കോൽക്കൂട്ടു കൂട്ടിയിടും. ആളുകൾ വാങ്ങുന്നതനുസരിച്ചു അവിടവിടെ ഉയരം കുറയും.