ഓപ്പോള് -ഏയ്യ് അത് വല്ല പൂജയോ മറ്റോ ആയിരിക്കും
മാലിനി -എനിക്ക് തോന്നുന്നത് എന്തെങ്കിലും ബലി ആയിരിക്കുമെന്നാ
ഓപ്പോള് -എന്തൊക്കെ ആയാലും അരുണിന് വേണ്ടി നമ്മൾ അത് ചെയ്യണം
മാലിനി -അതെ
ഓപ്പോള് -നീ ഇപ്പോ കിടന്നോ നാളെ പോവാൻ ഉള്ളത് അല്ലേ
മാലിനി -അപ്പോ ഓപ്പോള് വരുന്നില്ലേ
ഓപ്പോള് -നിങ്ങൾ പോക്കോ ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി ഇവിടെ ഇരുന്ന് പ്രാർത്ഥിച്ചോള്ളാം
മാലിനി -ഓപ്പോള് ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ എനിക്ക് ഒരു ധൈര്യം ആയെന്നെ
ഓപ്പോള് -ഞാൻ എപ്പോഴും കൂടെ ഉണ്ട്
മാലിനി -മ്മ്
അങ്ങനെ ആ രാത്രി കടന്ന് പോയി പിറ്റേന്ന് രാവിലെ അരുണും മാലിനിയും ദൈവങ്ങളോട് മുട്ടിപ്പായ് പ്രാർത്ഥിച്ചു ഇറങ്ങാൻ നേരം ഓപ്പോള് മാലിനിയോട് പറഞ്ഞു
ഓപ്പോള് -മാലിനി പോകും വഴി അവന്റെ കൂടെ ചിരിച്ചും കളിച്ചും ഇരിക്കണം അവന് നല്ല പേടിയുണ്ടെന്ന് കണ്ടാൽ അറിയാം
മാലിനി -അത് ഞാൻ മാറ്റിക്കോള്ളം
ഓപ്പോള് -ശരി എന്നാ പോയിട്ട് വാ
മാലിനിയുടെ ഉള്ളിലും ഭയം ഉണ്ട് പക്ഷേ അവന്റെ മുന്നിൽ ചിരിച്ച് കളിച്ച് ഇരിക്കാതെ അവൾക്ക് വേറെ വഴി ഇല്ല. അങ്ങനെ കാർ സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്യത് അവർ യാത്ര തുടങ്ങി ആദ്യമൊന്നും മാലിനി അരുണിനോട് സംസാരിക്കാൻ വാക്കുകൾ കിട്ടിയിരുന്നില്ല എന്നാലും അവൾ മനസ്സിലെ വിഷമങ്ങൾ ഒതുക്കി ഒരു ചെറുപുഞ്ചിരിയോടെ അരുണിനോട് ചോദിച്ചു
മാലിനി -നീ എന്താടാ ചെറുക്കാ ഒന്നും മിണ്ടാതെ
അരുൺ ആകെ വിഷമത്തിൽ പറഞ്ഞു
അരുൺ -ഒന്നും ഇല്ല
മാലിനി -ദേ നീ പേടിക്കും പോലെ ഒന്നും നടക്കില്ല. ഒരു പൂജ കൊണ്ട് എല്ലാം ശെരിയാവുമായിരിക്കും
അരുൺ -അമ്മക്ക് തോന്നുന്നുണ്ടോ എല്ലാം ശെരിയാവും എന്ന് എനിക്ക് എന്തോ ഉള്ള പ്രതീക്ഷ പോയി
മാലിനി -ദേ ഈ മുഖം വെച്ചു കൊണ്ട് ആ സ്വാമിയുടെ അടുത്ത് ചെല്ലാണ്ടാ അദ്ദേഹത്തിന് അത് ഒട്ടും ഇഷ്ടപ്പെടില്ല
അരുൺ -മ്മ്
മാലിനി -നീ ആ പേടി ഒക്കെ എടുത്ത് കളഞ്ഞ് നമ്മൾ ഒരു ട്രിപ്പിന് പോകാണ് എന്ന് കരുത്
അരുൺ -ശരി
അങ്ങനെ അവർ പിന്നെയും ഓരോന്ന് പറഞ്ഞ് ചിരിച്ചും കളിച്ചും ഇരുന്നു അവരുടെ മനസ്സിൽ നിന്ന് പതിയെ പേടിയും ടെൻഷനും പോയി അവസാനം അവർ അന്ന് ജീപ്പ് വന്നാ സ്ഥലത്ത് എത്തി. അവർ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കിയപ്പോൾ ജീപ്പ് പുറപ്പെട്ടു കഴിഞ്ഞിരുന്നു മാലിനിയും അരുണും വണ്ടി നിർത്താൻ ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കി അവരുടെ ശബ്ദം കേട്ട് വണ്ടി നിന്നു അവർ പെട്ടെന്ന് തന്നെ വണ്ടിയുടെ അടുത്തേക്ക് ഓടി മാലിനി ഓടുന്നതിന്റെ ഇടയിൽ അവളുടെ സാരീ കൊണ്ട് ശരീരം നന്നായി മറച്ചു അങ്ങനെ ജീപ്പിന്റെ അടുത്ത് എത്തി അവർ അതിൽ കയറി. അവർക്ക് പുറമെ വേറെ രണ്ട് ഫാമിലിയും അകത്ത് ഉണ്ടായിരുന്നു മാലിനി അവരെ നോക്കി ചിരിച്ചു അവരും മാലിനിയെ നോക്കി ചിരിച്ചു
അങ്ങനെ തിങ്ങി ഞെരിങ്ങി അവർ ഒരു വിധത്തിൽ ആശ്രമത്തിൽ എത്തി എല്ലാവരും ഇറങ്ങി മുൻപ് വന്നത് അവർ ആയത് കൊണ്ട് മാലിനിക്കും അരുണിനും കുറെ നേരം വെയിറ്റ് ചെയ്യേണ്ടി വന്നു അത് അവരിലെ ഭയത്തെ വർധിപ്പിച്ചു. അങ്ങനെ കുറെ നേരത്തെ കാത്തുനിൽപ്പിന് ഒടുവിൽ മാലിനിയെയും അരുണിനെയും അകത്തേക്ക് വിളിച്ചു. മാലിനിയും അരുണും അകത്ത് കയറി
മേപ്പാടൻ -ഇരിക്കൂ
മാലിനിയും അരുണും മേപ്പാടന്റെ മുന്നിൽ ഇരുന്നു
മേപ്പാടൻ -വധു എവിടെ
മാലിനി അൽപ്പനേരം മൗനം പാലിച്ചു എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു
മാലിനി -അങ്ങനെ ഒരു കുട്ടിയെ എനിക്ക് കണ്ടെത്താൻ സാധിച്ചില്ല സ്വാമി
മേപ്പടന്റെ മുഖം കുറച്ചു ദേഷ്യം വന്നു
മേപ്പാടൻ -നിങ്ങളോട് ഞാൻ തീർത്ത് പറഞ്ഞത് അല്ലേ ഒരു കുട്ടിയെ കൊണ്ട് വരണം എന്ന്
മാലിനി -ഞങ്ങൾ ഒരുപാട് ശ്രമിച്ചു പക്ഷേ കിട്ടിയില്ല സ്വാമി
മേപ്പാടൻ ഈ തവണ ഒന്ന് അടങ്ങി
മേപ്പാടൻ -നിങ്ങൾ കുറച്ചു നാൾ മുന്നേ വരണമായിരുന്നു
മാലിനി -അങ്ങയെ പറ്റി ഉള്ള വിവരം ലഭിച്ചാ പിറ്റേന്ന് തന്നെ ഞങ്ങൾ ഇവിടെ വന്നു സ്വാമി
മേപ്പാടൻ -മ്മ്
മാലിനി -അങ്ങയുടെ കൈയിൽ ഒരു അറ്റാകൈ പ്രയോഗം ഉണ്ടെന്ന് അല്ലേ അന്ന് പറഞ്ഞത്
മേപ്പാടൻ – അങ്ങനെ ഒരു വഴി ഉണ്ട് ഇനി അതെ ഒള്ളൂ ഇവന്റെ ജീവൻ രക്ഷിക്കാൻ