മാലിനി -എന്താ അത്
മേപ്പാടൻ -പറയാം അതിന് മുൻപ് നിങ്ങളുടെ കുടുംബത്ത് ഉള്ള ശാപം എന്താന്ന് അറിയണ്ടേ
മാലിനി -വേണം സ്വാമി
മേപ്പാടൻ -നിങ്ങളുടെ പൂർവികർ പൂർണചന്ദ്ര ദിവസം ഇണ ചേരുന്ന രണ്ട് സർപ്പത്തെ ആണ് കൊന്നത് അതിന്റെ ശാപം ആണ് നിങ്ങളെ ഇനിയും പിന്തുടരുന്നത്
മേപ്പടന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് അരുണും മാലിനിയും ഞെട്ടി
മേപ്പാടൻ -നിങ്ങളുടെ കുടുംബത്തിലെ അവസാന പുരുഷനും മരിച്ചല്ലേ ഈ ശാപം മാറൂ
പുതുമന ഇല്ലത്ത് ഇനി അവസാന പുരുഷൻ അരുൺ മാത്രം ആണ്. ഈ വാക്കുകളും അവരുടെ ഉള്ളിൽ ഭയം നിറച്ചു
മേപ്പാടൻ -ഇതിന് ഉണ്ടായ പ്രതിവിധി ആയിരുന്നു പൂർണചന്ദ്ര ദിവസത്തെ ആയില്യക്കാരി നിങ്ങളുടെ മകനും അതെ ദിവസം ആണ് ജനിച്ചത്. അന്ന് ആ നാഗങ്ങൾക്ക് ഇണ ചേരാൻ കഴിയാത്തത് ഇവരിലൂടെ നടക്കണം അങ്ങനെ ആ ശാപത്തിൽ നിന്ന് മോചനം ലഭിക്കും
മാലിനി -ഇനി അങ്ങനെ ഒരു പെണ്ണിനെ എവിടെന്ന് കിട്ടും
മേപ്പാടൻ -പെണ്ണിനെ ഒക്കെ കിട്ടും ഇന്ന് രാത്രി 11:00നും 11:30നും ഇടക്ക് കല്യാണവും നടത്താം
മേപ്പടന്റെ വാക്കുകൾ മാലിനിയുടെയും അരുണിന്റെയും മനസ്സിൽ ആശ്വാസം നിറച്ചു
മാലിനി -എവിടെ ഉണ്ട് അങ്ങനെ ഒരു കുട്ടി
മേപ്പാടൻ -ആ കുട്ടിയെ അനേഷിച്ച് അധികം ദൂരെ ഒന്നും പോവണ്ടാ ഇവിടെ ഉണ്ട്
മാലിനി ആകാംഷയോടെ ചോദിച്ചു
മാലിനി -ഈ ആശ്രമത്തിൽ ഉള്ള കുട്ടിയാണോ
മേപ്പാടൻ -അല്ല. പക്ഷേ നിങ്ങൾക്ക് അറിയാം അവരെ
മാലിനിക്ക് ഒന്നും മനസ്സിലായില്ല
മാലിനി -സ്വാമി വളച്ചു കെട്ടാതെ കാര്യം പറ
മേപ്പാടൻ -ആ പെണ്ണ് വേറെ ആരും അല്ല നിങ്ങൾ തന്നെ ആണ്
മേപ്പടന്റെ വാക്കുകൾ അരുണിന്റെ മാലിനിയുടെയും നെഞ്ചിൽ ഒരു പാറകല്ല് വെച്ചത് പോലെയായി. മാലിനി ദേഷ്യപ്പെട്ട് കൊണ്ട് ചോദിച്ചു
മാലിനി -സ്വാമി എന്താണ് പറയുന്നത്
മേപ്പാടൻ -നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ മകനെ വിവാഹം കഴിക്കണം
അരുണും ദേഷ്യപ്പെട്ട് പറഞ്ഞു
അരുൺ -അതൊന്നും നടക്കില്ല
മേപ്പാടൻ -നിങ്ങളുടെ മകന്റെ ജീവൻ നിലനിർത്താൻ അങ്ങനെ ഒരു ത്യകം ചെയ്യ്തേ പറ്റൂ
അരുൺ -ഞാൻ കരുതി നിങ്ങൾ ഒരു നല്ല സ്വാമി ആയിരിക്കും എന്ന്
മേപ്പാടൻ -ഞാൻ ഒരു പ്രതിവിധി പറഞ്ഞു നിങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ടം ഉണ്ടെങ്കിൽ അത് ചെയ്യ്താൽ മതി
അരുൺ -വാ അമ്മേ നമ്മുക്ക് പോവാം
അതും പറഞ്ഞ് അരുൺ അവിടെ നിന്നും എണീറ്റു കൂടെ മാലിനിയും അവർ ഡോറിന്റെ അടുത്ത് എത്തിയപ്പോൾ മേപ്പാടൻ പിന്നെയും പറഞ്ഞു
മേപ്പാടൻ -ഇത് വരെ ഉണ്ടായ മരണം പോലെ ആയിരിക്കില്ല നിങ്ങളുടെ മകന്റെ മരണം അത് ക്രൂരമായ ഒരണ്ണം ആയിരിക്കും. പിന്നെ നിങ്ങളുടെ ഇല്ലം നശിക്കും ഇവിടെ നിന്ന് പോയാൽ നിങ്ങൾക്ക് നഷ്ടപ്പെടാൻ ഒരുപാട് ഉണ്ടാവും
അങ്ങനെ മേപ്പാടൻ അയാളുടെ അവസാന താക്കിതും അവർക്ക് നൽകി. അരുൺ ദേഷ്യത്തിൽ തന്നെ അമ്മയുടെ കൈയും പിടിച്ച് അവിടെ നിന്നും ഇറങ്ങി. അവർ പെട്ടെന്ന് തന്നെ ജീപ്പിൽ കയറി തിരിച്ച് യാത്ര പുറപ്പെട്ടു. ബാക്കി എല്ലാവരും സന്തോഷത്തോടെ ആ ജീപ്പിൽ ഇരുന്നപ്പോൾ മാലിനിയും അരുണും തല താഴ്ത്തി ജീപ്പിൽ ഇരുന്നു. മാലിനിയുടെ മനസ്സ് മേപ്പാടൻ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ പിന്നെയും ഉരുവിട്ട് കൊണ്ടിരുന്നു അവൾക്ക് മകന്റെ ജീവൻ രക്ഷിക്കാൻ വേണ്ടി ആ കടുംകൈ ചെയ്യാൻ തയ്യാർ ആയി പക്ഷേ അരുണിനോട് പറയാൻ പേടിയായിരുന്നു. അങ്ങനെ കുറച്ചു ദൂരം പോയപ്പോൾ ജീപ്പ് നിർത്തി മാലിനി അപ്പോൾ ആണ് അവളുടെ ചിന്തകളിൽ നിന്ന് ഉണർന്നത്. ബാക്കിൽ ഇരുന്നാ ഒരു പെണ്ണ് ചോദിച്ചു
പെണ്ണ് -എന്ത് പറ്റി ചേട്ടാ
ജീപ്പുകാരൻ -വഴിയിൽ ഒരു മരം മറിഞ്ഞേക്കാ ഇന്ന് ഇനി പോവാൻ സാധിക്കില്ല
പെണ്ണ് -അയ്യോ അപ്പോൾ എന്ത് ചെയ്യും
ജീപ്പുകാരൻ -പേടിക്കണ്ടാ ഇന്ന് ആശ്രമത്തിൽ എല്ലാവരും താമസിക്ക് നാളെ രാവിലെ പോവാം അപ്പോഴേക്കും ഞങ്ങൾ ഇതെല്ലാം മാറ്റം
അരുൺ -എന്നാ ഞങ്ങൾ ഇവിടെ ഇറങ്ങിക്കോളാം
ജീപ്പുകാരൻ -വേണ്ടാ ഇവിടെ ഒരുപാട് വന്യജീവികൾ ഉള്ളത് ആണ് പിന്നെ നടക്കാൻ ആണെങ്കിൽ ഒരുപാട് ദൂരവും ഉണ്ട്
മാലിനി -അരുൺ നീ ഒന്ന് മിണ്ടാതെ ഇരിക്ക്