അതിൽ മൂത്ത മകൾക്ക് മേരി എന്ന് ചേരിടാൻ ഒരു കാരണം ഉണ്ട്. അന്നത്തെ കാലത്ത് എന്റെ ഏറ്റവും ഇഷ്ടപെട്ട നടിയായിരുന്നു ഉണ്ണി മേരി, ഞങ്ങളുടെ അവിടെ ഓല മേഞ്ഞ കൊട്ടകയിൽ ഇരുന്നു ഉണ്ണി മേരിയുടെ പടം കണ്ടു കുറേ വാണം വിട്ടിട്ടുണ്ട്. രണ്ടാമത്തെ മകൾക്ക് മരിയ എന്ന് പേരിട്ടത് എന്റെ എല്ലാം കൊണ്ടും ആധ്യത്തെ ഗുരുനാഥ് ആണല്ലൊ മേരി ടീച്ചർ, അത് കൊണ്ടു് ഇട്ടതാണ്.
ഇനി വെറും 45 കാരന് ഇരുപത്തി രണ്ടും ഇരുപതും വയസ്സായ മക്കൾ എങ്ങിനെ ഉണ്ടായി എന്നല്ലെ. കൈയിലിരിപ്പ് കാരണം 23 വയസ്സായപ്പോഴേക്കും എന്റെ തന്തപ്പിടി കൊച്ചാപ്പി എന്നെ പിടിച്ച് കെട്ടിച്ചു. അല്ലെങ്കിൽ അപ്പച്ചന്റെ ക്രിഷി ഞാൻ മുടക്കും. എന്ന് അധ്യേഹത്തിന് ബോധ്യം ഉണ്ടായിരുന്നു
പൂമ്പോക്ക് സ്ഥലവും കാടും മേടും വെട്ടി തെളിച്ച് എന്റെ അപ്പൻ കുറേ സ്ഥലം ഉണ്ടാക്കിയിരുന്നു. സ്കൂളിൽ പോകുന്നതിന് മുമ്പും വന്നതിന് ശേഷവും ഞാനും പോവും ചില്ലറ പണിക്ക്.
അപ്പന്നും അമ്മച്ചിയും തമ്മിലുള്ള കളികൾ കണ്ടായിരിക്കും ഞാനും പെട്ടെന്ന് കയറിയങ്ങ് വലുതായതും എന്റെ കൊച്ചാൻറണി കൈയിൽ പിടിക്കാൻ പറ്റുന്നതിനേക്കാൽ വലുതായതും. ഒരിക്കൽ പണിയെല്ലാം കഴിഞ്ഞു തോട്ടത്തിൽ തന്നെ ഒരു കുളിയും പാസ്സാക്കി വരുമ്പോഴാണ് തോട്ടത്തിലെ മോട്ടോർ പുരയുടെ പിന്നിൽ നിന്നു് ശബ്ധം കേട്ടത്. ചെന്നു് നോക്കിയപ്പോൾ എന്റെ അപ്പന്നും എന്നെ പടിപ്പിച്ച മേരി ടീച്ചറും മണ്ണിൽ കൂത്തി മറിയുന്നു. ഇടക്ക് അപ്പൻ മേലെ, ഇടക്ക് ടീച്ചർ മേഖല. ഇടക്ക് ടീച്ചന്റെ മലർത്തി കിടത്തി അപ്പൻ മേലെ കയറി ആഞ്ഞു് പണ്ണം, അതു കഴിഞ്ഞാൽ ടീച്ചർ അപ്പന്റെ മേലെ കയറി നന്നായി പൊതിക്കും. ഇതെല്ലാം കണ്ടും നോക്കിയും വെറുതെ വെള്ളമിക്കി കൊണ്ടിരുന്ന ഞാൻ അന്നാണ് തീരുമാനിച്ചത് എനിക്കും ഇത് കൂടിയെ തീരൂ എന്നു. ആരെയെങ്കിലും കളിക്കണം. പക്ഷേ ആരെ. പെണ്ണുങ്ങൾ ഒക്കെ ഇഷ്ടം പോലെ ഉണ്ട്. പക്ഷേ പോത്തു പോലെ വളർന്നെങ്കിലും മീശ മുളക്കാത്ത ഞാൻ എങ്ങിനെ അവരോടു ചെന്ന് ചോധിക്കും. പിന്നീടാണ് തിരുമാനിച്ചത് മേരി ടീച്ചനെ തന്നെ ആവാം. അപ്പന് പിണ്ണാൻ കൊടുക്കാമെങ്കിൽ മകനും ആവാം. സമയവും സന്നർഭവും നോക്കി ഞാൻ കാത്തിരുന്നു.
മേരി ടീച്ചർ പത്താം ക്ലാസ്സ് പാസ്സായതാണ്. അന്നത്തെ കാലത്ത് ഞങ്ങളുടെ നാലാം ക്ലാസ്സു വരെ മാത്രമുള്ള ഞങ്ങളുടെ സ്കൂളിൽ പടിപ്പിക്കാൻ അവരുടെ വിധ്യഭ്യാസ യോഗ്യത ധാരാളമായിരുന്നു.
മേരി ടീച്ചർ അത്ര സുന്ധരിയൊന്നുമല്ല. കറുത്തിട്ടുമല്ല വെളുത്തിട്ടുമല്ല, ഒരു ഇരു നിറം. എന്തൊക്കെയാണ് അവർക്കുള്ളതെന്ന് ചോധിച്ചാൽ എല്ലാമുണ്ട്. എന്റെ അമ്മച്ചിയുടെ മൂലകളെക്കാൾ വലിയ മൂലകളാണെന്നു് ധൂരെ നിന്നു കണ്ടാൽ തന്നെ അറിയാം. പക്ഷേ അന്നു അതു കൊണ്ടുള്ള പ്രയോജനം അറിയില്ലായിരുന്നു. കാലിന്റെ ഇടയിലെ കോലു് കൂലിച്ചു. അതിലെ വെള്ളം കളയണം, അത്ര തന്നെ. അല്ലാതെ, മൂല വലുതാണൊ ചെറുതാണൊ എന്നൊന്നും തിരിച്ചറിയാനുള്ള വിവരം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. മേരി ടീച്ചർ താമസിച്ചിരുന്നത് ഞങ്ങളുടെ അയൽപക്കത്താണു. അയൽപക്കം എന്ന് വച്ചാൽ ഞങ്ങളുടെ തോട്ടത്തിനപ്പുറത്തു. അത് കൊണ്ട് അവർക്ക് വേലി ചാടി വരാൻ ഒരു വിഷമവും ഇല്ല.
ഒരു ദിവസം ഉച്ചക്ക് ഞാൻ ഊണ് കഴിഞ്ഞു് തോട്ടത്തിലേക്ക് പോവുകയായിരുന്നു. തോട്ടം എന്ന് പറഞ്ഞാൽ എല്ലാം തോട്ടം തന്നെ. ആനേഴ് ഏക്കർ ധൂരമുള്ള സ്ഥലത്താണ് ഞങ്ങളുടെ കൊച്ചു വീടു്. തെങ്ങും തോപ്പും വാഴ തോട്ടവും കഴിഞ്ഞു് റബ്ബർ വച്ചിട്ടുള്ള സ്ഥലത്തെത്തിയതും ഞാൻ നിന്നു. കാരണം ഇനി സൂക്ഷിക്കണം. എന്റെ അപ്പന്നും മേരി ടീച്ചറും ഗുസ്തത്തി മത്സരം നടക്കുന്നത് അവിടേയുള്ള മോട്ടോർ പൂരക്ക് മാവിലാണ്. അവിടെ പട്ടാപകൽ എന്തു നടന്നാലും ആരും അറിയില്ല. ഒന്നാമത് കാട്ടു പ്രധേശം. തൊട്ടടുത്ത് ആകെയുള്ളത് ടീച്ചറിന്റെ വിടൂ. അതും തോട്ടത്തിലൂടെ ഒരു പതിനഞ്ചു് മിനിറ്റെങ്കിലും നടക്കണം. ടീച്ചറുടെ കളി അന്വേഷിച്ചു് വരാൻ അവിടെ ആരുമില്ല താനും, വയസ്സായ അപ്പന്നും അമ്മയും മാത്രം.