‘എടാ മൈരേ!… നീ ഏതു പൂറ്റിൽ പോയി കിടക്കുകയാ?! എനിക്ക് വിശന്നിട്ടു വയ്യ. ഞാൻ നിന്റെ പഴയ വീടിന്റെ ഗെയ്റ്റിനടുത്തുണ്ട് നീ വേഗം വാ.. വന്നിട്ട് ബാക്കി.’
ഇത്രയും പറഞ്ഞ ശേഷം അപ്പുറത്ത് ഒന്നു നിശബ്ദമായി. അവളാകെ വെട്ടി വിയർത്തു. ഫോണിൽ അവളുടെ കിതപ്പ് മാത്രം.
‘എടാ കുണ്ണ മൈരേ! നീ ആരുടെ അണ്ടി ഊമ്പുകയാടാ മൈരേ! തൊള്ള തുറന്നുപറ. അല്ലെങ്കിൽ നീ ഒരു പറിയും പറയണ്ട ഒമ്പതര മണി ആവുമ്പോഴേയ്ക്കും ഇവിടെ എത്തിയാൽ മതി!’
ഇത്രയുമായപ്പോൾ അവൾക്ക് ഓക്കാനം വന്നു. അവൾ ഫോണ് കട്ട് ചെയ്തശേഷം പേര് നോക്കി, ‘ബെന്നി’. ബെന്നി, ദീപു നാഴികയ്ക്ക് നാല്പത് വട്ടം സംസാരിക്കുന്ന അവന്റെ ബെസ്റ്റ് ഫ്രണ്ട്! ഒരു നിമിഷം കൂടി അവൾ അങ്ങനെ നിന്നു. പെട്ടെന്ന് അയാൾ പറഞ്ഞത് ഓർമ്മ വന്നു ഒമ്പതരമണിയ്ക്ക് മുന്നേ എത്താൻ, അപ്പോഴാണ് അവൾക്ക് സമയത്തെ പറ്റി ഒരു ധാരണ ഉണ്ടായത്. ഒമ്പത് മണി ആവാറായിരിയ്ക്കുന്നു. ട്രയൽ റൂമിൽ കയറിയിട്ട് കഷ്ടി 15മിനിറ്റ് ആയി. ദീപു എന്തു കരുതുമോ ആവോ? അവൾ വേഗം ഹാങ്ങറിൽ തൂക്കിയ കവറിൽ നിന്ന് പുതിയ പായ്ക് പൊട്ടിച്ച് ഒരു ഇളം നീല ബ്രായും മാച്ചിങ് പാന്റിയും എടുത്തിട്ടു. പിന്നെ വല്ല വിധേനയും പുതിയ ടീഷർട്ടും ജീൻസും വലിച്ചു കേറ്റി ഹാങ്ങറിൽ കിടന്ന പഴയ ഡ്രസ്സും, ഫോണും വാരി കവറിലിട്ട് ഡോർ തുറന്ന് പുറത്തിറങ്ങി.
ബിൽ അടച്ചതിനു ശേഷം അവൾക്കുവേണ്ടി കാത്തുനിൽക്കുകയായിരുന്നു ദീപുവും മാനേജരും. അവൾ ദീപുവിനുനേരെ അവന്റെ ഫോൺ നീട്ടി.
‘ഇന്ന് പിരിയും വരെ ഫോൺ ഓൺ ചെയ്യില്ല എന്നു പറഞ്ഞിട്ടിപ്പോ എന്തുപറ്റി? ഫോട്ടോ എടുത്ത് തരണമായിരിയ്ക്കും അല്ലേ?’ ദീപു ചിരിച്ചു.
കേട്ടതെറി ഓർത്ത് കലിപ്പിലായിരുന്ന അവൾ ഫോൺ വന്ന കാര്യം പറയണോ എന്ന് ആദ്യമൊന്നു സംശയിച്ചെങ്കിലും ഒരാൾ ഒറ്റയ്ക്ക് വിശന്നു നിൽക്കുന്ന കാര്യമല്ലേ എന്നോർത്ത്, ‘നിന്റെ ഫോണിൽ ബെന്നി വിളിച്ചിരുന്നു, ഞാൻ ഡ്രസ്സ് ചേഞ്ച് ചെയ്യുമ്പോൾ. സോ, ഞാൻ കട്ട് ചെയ്തു,’ എന്നുമാത്രം പറഞ്ഞു. അവൾ എന്തുകൊണ്ടോ തെറിയെ പറ്റി പറഞ്ഞില്ല.
‘അയ്യോ നീയെന്തിനാ കട്ട് ചെയ്തത്.നിനക്കറിയില്ലേ എന്റെ ബെസ്റ്റ് ഫ്രണ്ടാ. ഞാൻ മറന്നതാ, ഇന്നാണ് അവൻ വരുന്നേ,’ ദീപു പരിഭ്രമിച്ചു.
‘ഫ്രണ്ടല്ലേ അല്ലാതെ നിന്റെ ബോസ് ഒന്നുമല്ലല്ലോ ഇങ്ങനെ പരിഭ്രമിക്കാൻ,’ അവൾക്ക് വായ കയ്ച്ചു.
അവളുടെ ആ കമന്റിന് അവൻ മറുപടിയൊന്നും പറഞ്ഞില്ല.
‘ഞാൻ സമയം നോക്കാൻ വേണ്ടി ഫോണ് ഓൺ ചെയ്തതുകൊണ്ട് അറിഞ്ഞു. അല്ലെങ്കിൽ ഇപ്പോഴും ഓർമ്മ ഉണ്ടാകില്ല, ഹും,’ അവൾ പിന്നെയും പിറുപിറുത്തു.
‘നമുക്ക് വേഗം ഇറങ്ങാം,’ ദീപു ധൃതി കൂട്ടി.
‘അയ്യോ സാർ ഒരു കാര്യം മറന്നുപോയി. ഈ മാസം പർചെയ്സ് ചെയ്യുന്നവരിൽ നിന്ന് തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെടുന്ന പത്ത് ഭാഗ്യശാലികൾക്ക് സ്വർണ്ണാഭരങ്ങളും, വാഹനങ്ങളുമടക്കം പല സമ്മാനങ്ങളുമുണ്ട്, കൂപ്പൺ പൂരിപ്പിച്ച് തന്നാൽ മാത്രം മതി,’ മാനേജർ മേശ വലിപ്പിൽ കൂപ്പൺ തിരയാൻ തുടങ്ങി.
‘അതിനൊന്നും സമയമില്ല ചേട്ടാ,’ ദീപു വാതിൽ തുറന്നു.
‘നിനക്ക് നിന്റെ കൂട്ടുകാരനെ കാണാൻ ഉള്ള തിടുക്കമല്ലേ? ഞാൻ ഇത് പൂരിപ്പിച്ചു കൊടുത്തിട്ടേ വരുന്നുള്ളൂ.’
‘നീ പിണങ്ങല്ലേ, ശരി. നീ അതൊക്കെ പൂരിപ്പിച്ചിട്ട് താഴേയ്ക്ക് വാ, ഞാൻ പാർക്കിങ്ങിൽ പോയി വണ്ടിയെടുത്ത് മുന്നിലേയ്ക്ക് വരാം.’
ദീപുവും രേഷ്മയും പുഞ്ചിരിച്ചു. കണ്ടുനിന്ന മാനേജരും ഉള്ളിൽ ചിരിച്ചു. ദീപു വേഗം കടയിൽ നിന്നിറങ്ങി നടന്നു.
‘ഇപ്പോൾ എല്ലാം ശരിയായിട്ടുണ്ട്,’ അവൾ, മാനേജർ മേശവലിപ്പിൽ നിന്നെടുത്തുകൊടുത്ത കൂപ്പൺ ബുക്കിൽ നിന്ന് ഒരു കൂപ്പൺ ചീന്തി അതിൽ തന്റെ പേരും ഫോൺ നമ്പറും പൂരിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ അവളെ അടിമുടി നോക്കിക്കൊണ്ട് കടക്കാരൻ പറഞ്ഞു.
‘എന്താ?,’ അവൾ തല ഉയർത്തി.
‘അല്ല, ഇപ്പൊ ഇന്നേഴ്സിന്റെ സ്റ്റിച്ചും ഇലാസ്റ്റിക്കുമൊന്നും വെളിയിൽ കാണാൻ ഇല്ല, മാഡത്തിന്റെ ബോഡി കൂടുതൽ സെക്സ് അപ്പീലിങ് ആയി കാണാം.’