കൊതിച്ചതും വിധിച്ചതും 2
Kothichathum Vidhichathum Part 2 | Author : Lohithan
[ Previous Part ]
വലിയ മരങ്ങൾ അട്ടി ഇട്ടിരിക്കുന്നു… അവധി ദിവസം ആയതുകൊണ്ട് ജോലിക്കാർ ആരും ഇല്ല…
പൈലി ആണ് കാറിൽ നിന്നും ആദ്യം ഇറങ്ങിയത്.. അല്പം കഴിഞ്ഞ് ബാക്കിലെ ഡോർ തുറന്ന് ചാക്കോ ഇറങ്ങി…
അമ്മ അപ്പോഴും ഇറങ്ങുന്നില്ല…
അപ്പോൾ ചാക്കോ പറഞ്ഞു..
അധ്യാപികേ ഇറങ്ങിക്കെ…! എഗ്രിമെന്റ് ഒപ്പിടണ്ടേ…!!
മടിച്ചു മടിച്ചാണ് അമ്മ ഇറങ്ങിയത്… അമ്മ ഇറങ്ങിയതും ആ മില്ലിന്റെ ഓഫീസ് പോലെ തോന്നിക്കുന്ന ഒരു മുറിയിലേക്ക് ചൂണ്ടി ചാക്കോ പറഞ്ഞു…
അങ്ങോട്ട് കയറിക്കോ.. എഗ്രിമെന്റ് വെയ്ക്കാനുള്ള സൗകര്യമൊക്കെ അതിനകത്തുണ്ട്…
അമ്മ ആരുടെയും മുഖത്തു നോക്കാതെ തല കുനിച്ചു നിൽക്കുകയാണ്…
പെട്ടന്നാണ് പൈലി അലറിയത്…
കേറിപ്പോടീ കൂത്തിച്ചീ.. അകത്തേക്ക്.
പിന്നെ ഒട്ടും താമസിക്കാതെ അമ്മ ആ മുറിയിലേക്ക് കയറി…
എന്റെ ശരീരം അരിശംകൊണ്ടു വിറക്കാൻ തുടങ്ങി..
അമ്മ മുറുക്കകത്തു കയറിയതോടെ പൈലി എന്ന് വിളിക്കുന്നവൻ എന്റെ അടുത്ത് നീങ്ങി നിന്നിട്ട് പറഞ്ഞു…
എന്താടാ… മൂക്ക് ഒക്കെ ചുവന്നല്ലോ.. അരിശം വരുന്നുണ്ടോ…!!
എടാ പ്രസാദേ.. നീ ഇവനോട് ആ എഗ്രിമെന്റിനെ കുറിച്ച് വിശദമായി പറഞ്ഞു കൊടുക്ക്… എന്നിട്ട് കുറച്ചു കഴിഞ്ഞ് അവന് ആവശ്യം ഉണ്ടന്ന് തോന്നിയാൽ കാണിച്ചു കൊടുക്ക്…
ഇവൻ ആവശ്യക്കാരൻ ആണെന്ന് ഉറപ്പായിട്ട് കാണിച്ചു കൊടുത്താൽ മതി…ഇത്രയും പറഞ്ഞിട്ട് അയാൾ അകത്തേക്ക് കയറിപ്പോയി…
പോകുന്ന പൊക്കിൽ എന്റെ കുണ്ടിയിൽ ശക്തിയിൽ കൈപ്പത്തി കൊണ്ട് ഒരടിയും തന്നു….
വസ്ത്രത്തിനു മേലേക്കൂടി ആയിരുന്നിട്ടു കൂടി അടിയുടെ ചൂടിൽ ഞാൻ പുളഞ്ഞുപോയി…
ഞാൻ ആകെ നിസ്സഹായൻ ആയി നിന്നുപോയി..എനിക്കറിയാം എന്താണ് സംഭവിക്കാൻ പോകുന്നത് എന്ന്..
അമ്മയെ രക്ഷിക്കണം എന്ന് ഞാൻ ആത്മാർത്ഥമായി ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ട്…
എങ്ങിനെ എന്നറിയില്ല.. ഇവർ മൂന്നു പേരെ നേരിടാൻനുള്ള ശക്തിയൊന്നും എനിക്കില്ല.. അവർ അമ്മയെ ഇപ്പോൾ എന്ത് ചെയ്യുകയായിരിക്കും..
ഈ സമയം താൻ കയറിയ മുറിയാകെ നോക്കുകയായിരുന്നു രാധികടീച്ചർ…
അതൊരു ഓഫീസ് റൂം ആയിരുന്നു.. ആ മുറിയുടെ പിന്നിലേക്ക് ഒരു ഡോർ ഉണ്ട്.. അത് അടഞ്ഞു കിടക്കുകയാണ്…
അകപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന കുരിക്കിൽ നിന്നും രക്ഷപെടാൻ കഴിയില്ലെന്ന് ഇതിനോടകം അവൾക്ക് മനസിലായിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു…
അത് കാറിനുള്ളിൽ വെച്ചു തന്നെ തീരുമാനിച്ചിരുന്നു… ശരിക്കും കാമവെറി പിടിച്ചവന്മാർ…
ഒരു മയവും ഇല്ലാതെ,ഏതാനും മിനിട്ടുകൾ മാത്രം മുൻപ് കണ്ട ഒരു സ്ത്രീയോട് അയാൾ പച്ചക്ക് പറയുകയല്ലായിരുന്നോ ഊമ്പടീ കുണ്ണയെന്നു…
ശ്ശെ.. എന്തൊരു മനുഷ്യനാണ് ആയാൾ… വണ്ടിക്ക് മുൻപിൽ ഒരാൾ ഇരിക്കുമ്പോളാണ് അയാൾ എന്നെകൊണ്ട് അങ്ങനെ ചെയ്യിച്ചത്…
ഇടക്കിടക്ക് അയാൾ തിരിഞ്ഞു നോക്കികൊണ്ടിരുന്നു.. രണ്ടും അറു വഷളന്മാർ…
അഭിയെ ഉപദ്രവിച്ചെങ്കിലോ എന്ന് ഭയന്നാണ് ഞാൻ വായ് തുറന്നു കൊടുത്തത്…
അയാളുടേത് എത്ര വലുതാണ്..നേന്ത്ര പഴത്തിനു മുകളിൽ ആപ്പിൾ കുത്തി യത് പോലെ…
അതിന്റെ അറ്റം എത്ര പാടുപെട്ടാണ് വായിലാക്കിയത്…ഒരു ആപ്പിൾ വായിൽ കടത്തിയപോലെ തോന്നി…
സത്യത്തിൽ വേറെ ഒരു സന്ദർഭത്തിൽ ആയിരുന്നുവെങ്കിൽ ഞാൻ അത് ആസ്വദിച്ചു ചെയ്തേനെ..
അത്രക്ക് കഴപ്പുണ്ട്.. നല്ലെയൊരു ആണിനെ അറിയാൻ എത്ര നാളായി കൊതിക്കുന്നു…
നാട്ടിൽ ടീച്ചർ എന്നനിലയിൽ കിട്ടുന്ന ബഹുമാനവും അഭിയുടെ ഭാവിയും ഒക്കെ ഓർത്ത് എന്റെ കഴപ്പ് ഞാൻ അടക്കിപ്പിടിക്കുകയായിരുന്നു…
ഇതിപ്പോൾ അങ്ങനെ ആസ്വദിക്കാൻ പറ്റിയ സിറ്റ്വേഷൻ അല്ലല്ലോ…
അങ്ങനെ ഓരോന്ന് ഓർത്തുകൊണ്ട് നിൽക്കുമ്പോളാണ് ചാക്കോയും പൈലിയും അകത്തേക്ക് വന്നത്…
ആഹാ… ആദ്യാപിക വെറുതെ നിൽക്കാതെ ഇരിക്കെന്നേ..
ചാക്കോയാണ് പറഞ്ഞത്…
ഞാൻ ഇരിക്കുന്നില്ല… ഞങ്ങളെ ഉപദ്ര വിക്കാതെ പോകാൻ അനുവദിക്കണം.. പ്ലീസ്.. ഞാൻ നിങ്ങളുടെ കാലു പിടിക്കാം…