പേര് കണ്ടു നിങ്ങള് ഇത് വല്ല ഹല്വ കച്ചവടക്കാരന്റെയും കഥയാണ് എന്ന് കരുതല്ലേ. സംഗതി ഹല്വയല്ല; ഒരു മൊഞ്ചത്തി പെണ്ണാണ്. പേര് സൈനബ; പ്രായം വെറും പതിനെട്ട്. പക്ഷെ അവളുടെ ശരീരം പതിനെട്ടിനും വളരെ വളരെ മുകളിലേക്ക് വളര്ന്നു പന്തലിച്ചതായിരുന്നു.
ഇനി സംഭവത്തിലേക്ക് വരാം.
എനിക്ക് പ്രായം 50 കഴിഞ്ഞു. കുറെനാള് ഇന്ത്യന് ആര്മിയില് ജോലി ചെയ്തിരുന്ന ഞാന് പെന്ഷന് പറ്റിയിട്ടു നാലഞ്ച് വര്ഷങ്ങളായി. ഓ..പേര് പറയാന് മറന്നു; കോശി; അതാണെന്റെ പേര്. ഭാര്യ സാറാമ്മയും രണ്ട് ആണ്മക്കളും എനിക്കുണ്ട്. മക്കളില് ഒരുത്തന് എന്റെ അതെ ലൈനില് പട്ടാളത്തില് തന്നെയാണ്. മറ്റവന് ഗള്ഫില് ജോലി ചെയ്യുന്നു. എന്റെ ഭാര്യ സാറാമ്മയ്ക്ക് പ്രായം 55. ഒരു താറാവിന്റെ ലുക്കാണ് അവള്ക്ക്. സ്വഭാവം കാട്ടുപന്നിയുടെയും. കല്യാണം കഴിച്ച നാള് മുതല് തന്നെ ഞങ്ങള് തമ്മില് ഇന്ത്യയും പാക്കിസ്ഥാനും പോലെ വളരെ അഗാധമായ സ്നേഹബന്ധത്തിലാണ്. പിള്ളേരെ ഉണ്ടാക്കുന്ന കാലം വരെ അവളെ ഞാന് പണിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്; അതിനു ശേഷം ഞാനത് നിര്ത്തി. ഉറക്കം പോലും വെവ്വേറെ മുറികളിലാണ്. പക്ഷെ എന്റെ അത്ഭുതം അതല്ല; എങ്ങനെ ഇത്ര നാളായിട്ടും ഞാനും ഇവളും ഒരുമിച്ചു ജീവിക്കുന്നു എന്നതാണ്. അവളും ഞാനും തമ്മില് എന്നും മുട്ടന് വഴക്ക് നടക്കുമെങ്കിലും വീട്ടുകാര്യങ്ങള് എല്ലാം ഒരു മുറയും തെറ്റാതെ ഞാനും അവളും ചെയ്യും.
സാറാമ്മയെ ഞാന് പണിയുന്നത് നിര്ത്തി എങ്കിലും എന്റെ പങ്കായം വെറുതെ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു എന്ന് കരുതരുത്. ഇഷ്ടം പോലെ ഉരുപ്പടികളെ ജോലി സ്ഥലത്തും നാട്ടിലും എനിക്ക് കിട്ടാറുണ്ട്. അതൊരു ഭാഗ്യമാണ് എന്ന് വേണേല് പറയാം. ഞാന് കാണാന് ഇരുനിറം ആണ്. അഞ്ചേ മുക്കാല് അടി ഉയരം. ഒത്ത ശരീരം. കണ്ടാല് അധികം പ്രായം തോന്നിക്കുകയുമില്ല.
എന്റെ ചില ഓഫീസര്മാരുടെ ഭാര്യമാരെ വരെ എനിക്ക് പണിയാന് കിട്ടിയിട്ടുണ്ട്. അതൊക്കെ പിന്നെ എപ്പോഴെങ്കിലും സമയം കിട്ടിയാല്, അതും എനിക്ക് സൌകര്യമുണ്ടെങ്കില് പറഞ്ഞുതരാം. തല്ക്കാലം ഈ അടുത്തിടെ നടന്ന ഞാന് രുചിച്ചതില് വച്ച് ഏറ്റവും സ്വാദേറിയ പെണ്ണിന്റെ കഥ പറയാം. അത് ഓര്ക്കുമ്പോള് തന്നെ എന്റെ ചെറുക്കന് ചാടി എഴുന്നേല്ക്കുന്നു.
എന്റെ തൊട്ടയല്പ്പക്കത്ത് താമസിക്കുന്നത് ഒരു വാര്യരും കുടുംബവും ആണ്. അവര്ക്ക് രണ്ടു മക്കള്. മൂത്ത പെണ്ണിനെ കെട്ടിച്ചു വിട്ടു. ഇളയവന് ഒരു കമ്പനിയുടെ സെയില്സ്മാനോ മാനേജരോ എന്തോ ആണ്. മിക്കവാറും ടൂറില് ആയിരിക്കും അവന്. അവന് പോയാല്പ്പിന്നെ വീട്ടില് വാര്യരും ഭാര്യയും മാത്രമേ കാണൂ. അയാള്ക്ക് പ്രത്യേകിച്ച് ജോലി ഒന്നുമില്ല. ഒരു കിഴങ്ങനാണ്. മദ്യപാനമില്ല, മത്സ്യമാംസാദികള് കഴിക്കില്ല, സദാ അമ്പലം പൂജ പൂവ് എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു നടക്കുകയാണ്. അയാള് എവിടെപോയാലും വാലുപോലെ പിന്നാലെ പോകുന്ന ഒരു ഭാര്യയും. ചക്കിക്കൊത്ത ചങ്കരന് എന്ന പോലെയാണ് രണ്ടും. അയല്ക്കാരോട് വലിയ അടുപ്പമൊന്നും രണ്ടിനുമില്ല. എനിവേ, ഇളയ ചെറുക്കന് രാധാകൃഷ്ണന് ആളൊരു കോഴിയാണ്. അവന് തന്തയുടെ മട്ടല്ല; എല്ലാം കഴിക്കും. എന്റെ കൂടെ ഇരുന്ന് അവന് കള്ളുകുടിക്ക് കമ്പനി തന്നിട്ടുണ്ട്.
ഒരിക്കല് അവന് എന്നോട് പറഞ്ഞു അവനൊരു പെണ്ണുമായി പ്രണയത്തിലായി; അവളെ വിവാഹം കഴിക്കാന് ആഗ്രഹമുണ്ട് എന്ന്. ഞാന് പറഞ്ഞു:
“നീ കെട്ടടാ..അതിനെന്താ കുഴപ്പം”.
“അങ്കിളേ എന്റെ തന്തപ്പടിയെ അറിയാമല്ലോ..അങ്ങേരു സമ്മതിക്കില്ല..”
“അതവിടെ നില്ക്കട്ടെ…നീ ഏതു പെണ്ണിന്റെ കാര്യമാ പറയുന്നത്..നീ ലൈന് അടിച്ചിട്ടുള്ള എത്രയെണ്ണം ഈ നാട്ടില് തന്നെയുണ്ട്..അതില് ഏതിനെ ആണ് നീ കെട്ടാന് തീരുമാനിച്ചത്?” സ്ഥലത്തെ പ്രധാന കോഴിയായ അവന്റെ ചരിത്രം നന്നായി അറിയാവുന്ന ഞാന് ചോദിച്ചു.
“അവളുമാരെ ഒക്കെ ആര്ക്ക് വേണം അങ്കിളേ? ഇത് ഒരു മുസ്ലീം കുട്ടിയാണ്..അവളുടെ വീട്ടുകാരും സമ്മതിക്കില്ല..അവള്ക്ക് പക്ഷെ അവളുടെ വീട്ടില് നില്ക്കാന് താല്പര്യമില്ല..കാരണം അവളുടെ ഉമ്മയെ കെട്ടിയ ആള്ക്ക് വേറെ കുടുംബം ഉണ്ട്..
അയാള്ക്ക് കൂടുതല് അടുപ്പം മറ്റേ വീട്ടുകാരോട് ആണത്രേ..എങ്കിലും അവളുടെ ഇഷ്ടം അനുസരിച്ച് ഒരു അന്യജാതിക്കാരന് പെണ്ണ് നല്കാന് അയാള്ക്ക് മനസില്ല..അവളെ കെട്ടിച്ചു മഹര് മേടിക്കാന് ഇരിക്കുകയാണ് അയാള്..ഏതോ അറബിക്ക് അവളെ നല്കാന് പരിപാടി ഉണ്ടത്രേ.” ഒന്ന് നിര്ത്തിയ ശേഷം അവന് തുടര്ന്നു: