വീര്ത്തു വിങ്ങിയ തടിച്ച കുണ്ണ പൂറിലേക്ക് കുത്തി കയറുമ്പോള് അവള് അവനെ തടിച്ച തുടകള് കൊണ്ട് വരിഞ്ഞുകെട്ടി.
സുഖം മൂത്ത് തൊമ്മച്ചന് അവളെ പണ്ണി പരിപ്പെടുത്തു.
നാടകം അവസാനിച്ചപ്പോള് ഫിലിം ഷോ തുടങ്ങി.
അത് തീര്ന്നത് വെളുക്കാറായപ്പോള്.
അതുവരെ തൊമ്മച്ചനും തെയ്യാമയും പല തവണ കളിച്ചു തിമര്ത്തു.
അതില്പ്പിന്നെ പലയിടത്തും അവരത് തുടര്ന്നു.
അമ്മയ്ക്കും പെങ്ങന്മാര്ക്കും ചില സംശയങ്ങള് ഉണ്ടായെങ്കിലും തൊമ്മച്ചന് അവരെയൊക്കെ അതി സമര്ഥമായി കബളിപ്പിച്ചു.
തെയ്യാമയെ കളിക്കുന്ന കാര്യത്തില്, വീട്ടുകാരെ പറ്റിക്കുന്ന കാര്യത്തില് കുറച്ചൊക്കെ കുറ്റബോധം ഒക്കെ തനിക്ക് തോന്നിത്തുടങ്ങിയിരുന്നു. വീട്ടുകാര്ക്ക് തന്നോട് അപ്രിയമുണ്ടോ? ഇഷ്ട്ടക്കെടുണ്ടോ? പ്രത്യേകിച്ചും അപ്പന്? ഈയിടെയായി മിണ്ടാട്ടമൊക്കെ ഒരുപാട് കുറഞ്ഞില്ലേ?
തൊമ്മച്ചനത് സഹിക്കാവുന്നതിലുമപ്പുറമായിരുന്നു.
ഒരു തെയ്യാമയില്ലെങ്കില് വേറെ പത്തെണ്ണം കിട്ടും.
പക്ഷെ വീട്ടുകാര്!
പ്രത്യേകിച്ചും അപ്പന്!
എന്ത് ചെയ്യണമെന്നു അവനു ഒരെത്തും പിടിയും കിട്ടിയില്ല.
അപ്പോഴാണ്, ആ വർഷത്തെ ക്രിസ്തുമസിന് ഏതാനും ദിവസങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് അപ്പനും അമ്മയും തമ്മിലുള്ള സംസാരം ഒളിച്ചിരുന്ന് കേൾക്കുന്നത്!
“എടീ എനിക്കവനെ അത്രേം രാവിലെയൊക്കെ വിളിച്ചെഴുന്നേപ്പിക്കാൻ തോന്നണില്ല…”
അപ്പൻ അമ്മയോട് പറഞ്ഞു
“വളന്ന് ഒത്ത ഒരാണാകേണ്ട പ്രായവാ അവന്റെ …ശരിക്കും ഒറക്കം കിട്ടേണ്ട പ്രായം…അവനെ വിളിച്ച് എണീപ്പിക്കാൻ പോകുമ്പം എനിക്കപ്പടീം സങ്കടവാ എന്റെ മേരീ… അവനൊറങ്ങുന്നത് നീയൊന്നു കാണണം… രാവിലത്തെ പണിയൊക്കെ ഞാൻ അങ്ങ് ഒറ്റയ്ക്ക് ചെയ്തോളാം…”
അപ്പന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, നെഞ്ചിലൂടെ ഒരു കുളിർ രേഖ പാഞ്ഞു. അതിൻ്റെ അലിവിൽ തൻ്റെ കണ്ണുകളിൽ നേർത്ത ഈറൻ പൊടിഞ്ഞു.
“നിങ്ങളൊന്ന് ചുമ്മാ ഇരി…”
‘അമ്മ പെട്ടെന്ന് പറഞ്ഞു.
“പതിനെട്ടാ പ്രായം അവന്റെ ! ശരിക്കും പണിയെടുക്കാനുള്ള പ്രായവാ അത്! എന്തോരം പശുക്കളെ കറന്നാലാ? അതും അഞ്ചര വെളുപ്പിന്! നിങ്ങള് ഒരു മനുഷ്യനല്ലേ? യന്ത്രവൊന്നുവല്ലല്ലോ…!”
“ശരിയൊക്കെയാ അത്..”
നെടുവീർപ്പോടെ അപ്പൻ പറഞ്ഞു.
“എന്നാലും ഒറങ്ങിക്കെടക്കുമ്പം അവന്റെ മൊഖം കാണുമ്പം വിളിക്കാൻ തോന്നുകിലാ മേരീ…”
സ്നേഹാർദ്രതയുടെ ചൂടിൽ ഹൃദയം സുഖകരമായി ഒന്നുരുകി അപ്പോൾ. അപ്പൻ തന്നെ എന്തോരം സ്നേഹിക്കുന്നു!
ഇതിന് മുമ്പ് അങ്ങനെ ഒരിക്കലും തോന്നിയിട്ടില്ല. അപ്പനോ അമ്മയോ ആരും തന്നെ അങ്ങനെയുള്ള വാക്കുകൾ ഉപയോഗിച്ചിട്ടില്ല. വീട്ടിലെ പണികളും പറമ്പിലെ പണികളും കാരണം മര്യാദയ്ക്ക് ഒന്ന് പരസ്പ്പരം നോക്കാൻ പോലും ആർക്കും നേരം കിട്ടിയിട്ടില്ല എന്നതാണ് യാഥാർഥ്യം!
അതിന് ശേഷം തൻ്റെ ചിന്തകളിൽ പ്രവർത്തികളിൽ വന്ന മാറ്റം!
കൂട്ടുകാരുമായുള്ള രാവിലത്തെ കറക്കം നിർത്തി. വീണ്ടും വീണ്ടും പണി ചെയ്യ് എന്ന് അപ്പനെക്കൊണ്ടും അമ്മയെക്കൊണ്ടും പറയിപ്പിക്കുന്നത് നിർത്തി.
തെയ്യാമ പല തവണ ക്ഷണിച്ചെങ്കിലും താന് പിന്നീട് അവളെ തേടിപ്പോയിട്ടില്ല.
അവളെയെന്നല്ല, ആരെയും അടുപ്പിച്ചില്ല.
നാല് മണിക്ക് എഴുന്നേൽക്കും. ഉറക്കച്ചടവ് കാരണം കണ്ണുകൾ ഒട്ടിപ്പിടിച്ചിരിക്കുമെങ്കിലും, എത്ര വിഷമിച്ചിട്ടാണെങ്കിലും.
ക്രിസ്തുമസിന്റെ തലേ രാത്രി, അടുത്ത ദിവസത്തെപ്പറ്റിയോർത്ത് കിടക്കുകയായിരുന്നു അവൻ. നാളെ ആഘോഷമാണ്. ദരിദ്രരെങ്കിലും ക്രിസ്തുമസ് ദിവസം അപ്പനുമമ്മയും അത് തങ്ങളെ ഒരിക്കലും അറിയിക്കാറില്ല. കോഴിയും പോത്തും അപ്പവുമൊക്കെയായി ആഘോഷം പൊടിപൊടിക്കും. കേക്ക്, മറ്റ് മധുരപലഹാരങ്ങൾ, പിന്നെ സമ്മാനങ്ങൾ….
ചിലപ്പോൾ പുത്തൻ ഉടുപ്പുകൾ, ചിത്രകഥാ പുസ്തകങ്ങൾ…
ഈ ക്രിസ്തുമസിന് അപ്പന് നല്ല ഒരു സമ്മാനം കൊടുക്കണം! താൻ തീർച്ചപ്പെടുത്തി. അന്ന് വൈകുന്നേരം കവലയിൽ പോയി ഇഷ്ട്ടപ്പെട്ട ഒരു ഷർട്ട് വാങ്ങിയിരുന്നു അവൻ. ആ കൊല്ലത്തെ തൻ്റെ മുഴുവൻ സമ്പാദ്യവും വേണ്ടി വന്നു ആ ഷർട്ട് വാങ്ങാൻ! പക്ഷെ അപ്പന് വേണ്ടിയല്ലേ? ഒരു നഷ്ടവുമില്ല!