കൗരവസംഘം – 4 20

 

ഞങ്ങൾ നാലുപേരും അവിടെ ഇരുന്ന് അടിച്ചു, പൂസാവാതെ ഇരിക്കാൻ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിച്ചു. ഇത് കഴിഞ്ഞ് പണിയുണ്ടല്ലൊ.

 

ഞങ്ങൾ തിണ്ണയിൽ അങ്ങ് കിടന്നു.

ഞാൻ: എടാ അഷ്റഫെ,

 

അഷ്റഫ്: എന്താടാ ?

 

ഞാൻ: നിന്റെ ലീൻസിയാന്റിയെ പണ്ണാൻ കിട്ടുമോ.

 

അഷ്റഫ്: ഓ ഇല്ലടാ, അതൊക്കെ വലിയ മെനക്കേടാ…

 

ഞാൻ: എടാ എന്നാലും, എനിക്ക് അവളെ ഒന്ന് തുണിയില്ലാതെ കാണണം എന്നുണ്ട്.

 

അഷ്റഫ്: നോക്കാടാ, അടുത്ത ദിവസം നോക്കാം ഉറപ്പൊന്നും ഇല്ല.

 

ഞാൻ മാറിയിരുന്നു. ലിബിന്റെ മമ്മി ഒരു അന്യായ ചരക്കാണ് എന്ന് കോളേജ് മുഴുവൻ പാട്ടാണ്. അവളെ പണ്ണാൻ വേണ്ടി ലിബിനോട് കമ്പനിയടിച്ചവർ വരെയുണ്ട്. എന്നാൽ അഷ്റഫ് മാത്രമേ ആ പൂറ് വരെ എത്തിയുള്ളു.

 

ഞങ്ങൾ കുറച്ചു നേരം കൂടെ അവിടെ തന്നെ കിടന്നു. രാത്രി ഏതാണ്ട് 10.30 ആയിക്കാണണം, അഖിൽ ഞങ്ങളെ എല്ലാവരെയും വിളിച്ചുണർത്തി.

 

“മൈരുകളെ എണീക്ക്. നമുക്ക് പണി തുടങ്ങണ്ടെ, ”

“വരുന്നെടാ” ഞങ്ങളെല്ലാം വായ കഴുകിയ ശേഷം ഷർട്ടിട്ട് പുറത്തേക്കിറങ്ങി.

അമാവാസി നല്ല ഇരുട്ടുണ്ട്, റോഡിൽ വണ്ടികളുടെ എണ്ണം കുറഞ്ഞു വരുന്നു.

 

ഞങ്ങൾ ബൈക്കെടുത്ത് പാർവതിയുടെ വീട്ടിലേക്കു കുതിച്ചു. ഞാൻ അഖിലിന്റെ ബൈക്കിൽ, അഷ്റഫ് തോമസിന്റെ കൂടെ.

 

ഞാൻ: എടാ ലതച്ചേച്ചിയുടെ കാര്യം നിനക്ക് എങ്ങനെ പിടികിട്ടി.

 

അഖിൽ: നീയത്ര ബുദ്ധിമാൻ ഒന്നും അല്ലടെ, നീ എന്ത് കള്ളത്തരം കാണിച്ചാലും മനസിലാവും. പിന്നെ കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല, സുധാകരൻ ചേട്ടൻ അറിയാതെ ഇരുന്നാൽ മതി.

 

ഞങ്ങൾ ഒരു ജങ്ഷനിൽ എത്തി ഇടത്തോട്ടാണ് പാർവതിയുടെ വീട് എന്നാൽ അങ്ങോട്ട് പോവാതെ അഖിൽ വലത്തേക്ക് വിട്ടു.

“എടാ നമ്മളെന്താ ഇങ്ങോട്ട്”

ഞാൻ ചോദിച്ചു

“അതൊക്കെയുണ്ട് കണ്ടോ നീയ്”

 

അഖിൽ വണ്ടി നിർത്തിയത് ഒരു Electric കടയുടെ മുന്നിലാണ്. അഖിലിനെ കണ്ടതും കടക്കാരൻ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങിവന്നു ഒരു പൊതി അവന്റെ കൈയ്യിലേക്ക് കൊടുത്തു. “അത്യാവശ്യം നല്ല ഫ്രീക്വൻസി ഉണ്ട്, പക്ഷേ റിസ്ക് എടുക്കണ്ട. പരമാവധി ചെറിയ യൂണിറ്റിൽ യൂസ് ചെയ്താൽ മതി. ” അയാൾ പറഞ്ഞു.

 

ഞങ്ങൾ വണ്ടി തിരിച്ച് പാർവതിയുടെ വീടിന് നേരെ വിട്ടു.

 

തോമസും അഷ്റഫും അവിടെ വെയ്റ്റ് ചെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

“ഏത് കൊത്താഴത്തിൽ ആയിരുന്നെടാ”

 

അഖിൽ: ഒരു സാധനം വേണമായിരുന്നു കിട്ടി.

 

ഞങ്ങൾ പതിയെ മതിലിന് ചുറ്റും നടന്ന് പിറകിലെത്തി. അത്യാവശ്യം വലിയ വീടാണ് ലൈറ്റുകൾ അണച്ചിരിക്കുന്നു. എന്തായാലും അവർ എങ്ങോട്ടും പോയിട്ടില്ല കാർ പുറത്ത് തന്നെ ഉണ്ട്.

 

അഖിൽ: പണി തുടങ്ങിയാലോ, മതിൽ ചാടിക്കോ.

 

ഞാനും തോമസുമാണ് ആദ്യം ചാടിയത്. പട്ടിയില്ല എന്നത് ഞങ്ങളുടെ പണി എളുപ്പമാക്കി. അഖിലും അഷ്റഫും പിന്നാലെ വന്നു.

 

ഞങ്ങൾ നടന്ന് വീടിന്റെ ഒരു സൈഡിൽ എത്തി. അഖിൽ അവിടെ നിന്നും പൊതിയിൽ നിന്നും ആ സാധനം എടുത്തു. ഒരു ചെറിയ മെഷിൻ പോലെ ഇരിക്കുന്ന സാധനം.

അഷ്റഫ്: എന്താടാ ഇത്…

 

അഖിൽ: ഇതാണ് ജാമർ ഇത് വെച്ചാൽ ഇവിടെ Internet, bluetooth, wifi കണെക്ഷനിൽ വർക് ചെയ്യുന്ന ഒരു ഉപകരണവും പ്രവർത്തിക്കില്ല.

 

അവൻ അത് ഭിത്തിയിൽ ഘടിപ്പിച്ചു. അത് കണെക്ടെഡ് എന്ന് കാണിച്ചു, ഞാൻ ഫോൺ നോക്കി സിഗ്നൽ കാണിക്കുന്നില്ല.

 

ഞാൻ: എടാ ഫയൽ എവിടെ ആണെന്ന് അറിയോ.

 

അഖിൽ: എനിക്ക് കിട്ടിയ വിവരം അനുസരിച്ച് അയാളുടെ റൂമിന്റെ ഒരു അലമാരയിൽ.

ഞങ്ങൾ മൂന്ന് പേരും ബന്ഡാന കൊണ്ട് മുഖം മൂടി. എന്നിട്ട് പതിയെ പിന്നിലെ വാതിൽ ലക്ഷ്യമാക്കി നീങ്ങി.

അഷ്റഫ് അവന്റെ ഉപകരണങ്ങൾ കൊണ്ട് ഡോറിന്റെ സ്ക്രൂ അഴിച്ചു.

ഒരു പത്ത് മിനുട്ട് കൊണ്ട് ഡോർ തുറന്നു വന്നു.

 

അഖിൽ: വേഗം ഫയൽ എടുക്കുന്നു, രണ്ടിനെയും അയാളുടെ മുന്നിൽ ഇട്ട് പണ്ണുന്നു. തിരിച്ചു പോരുന്നു. C’mon boys.

 

ഇരുട്ടാണ് അവളുടെ അച്ഛന്റെ മുറി മുകളിൽ ആണെന്നാണ് അഖിലിന് അറിയാൻ കഴിഞ്ഞത്. ഞാൻ മനസിലാക്കിയടുത്തോളം അയാളുടെ മുംബൈയിലെ പഴയ ബിസ്നസ് പാർട്ണർ ആണ് അഖിലിന്റെ ഇൻഫോർമർ.