ഗോമതി മുതൽ ഷീല വരെ – 1 1

ഞാൻ ശ്രീകുമാർ, കുമാർ എന്ന് വിളിക്കുന്നു. ഇത് എന്റെ സ്വന്തം കഥ ആണ്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഇതിലെ കഥാപാത്രങ്ങളുടെയും സ്ഥലങ്ങളുടെയും പേരുകൾ ഞാൻ മാറ്റിയാണ് പറയുന്നത്. ഇത് സംഭവിച്ച കാര്യങ്ങൾ ആണെങ്കിലും വായിക്കുന്നവർക്ക് വേണ്ടി അല്പം വർണ്ണനകൾ കൂട്ടിയിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ ഇത് പൂർണ്ണമായും എന്റെ ജീവിതത്തിൽ സംഭവിച്ചതും സംഭവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതും ആയ കാര്യങ്ങൾ തന്നെ ആണ്.

എനിക്ക് ഇപ്പോൾ നാൽപ്പതു വയസ്സുണ്ട്. വിവാഹിതൻ ആണ്. ഒരു മകൻ ഉണ്ട്. ഇപ്പോൾ ഏഴാം പഠിക്കുന്നു. ഭാര്യ സുനന്ദ മുപ്പത്തിയെട്ടു വയസ്സ്. സർക്കാർ ആശുപത്രിയിൽ നേഴ്സ് ആണ്. ഞങ്ങളുടെ വിവാഹം കഴിഞ്ഞിട്ട് പതിനഞ്ചു വർഷം കഴിഞ്ഞു. ഞാൻ ഒരു സ്വകാര്യ സ്ഥാപനത്തിൽ ജോലി ചെയ്യുന്നു. ഞാനും കുടുംബവും ഒരു വാടക വീട്ടിൽ ആണ് താമസിക്കുന്നത്. ഇത്രെയും ആമുഖം. ഇനി എന്റെ കഥയിലേക്ക് വരാം.

ഗോമതിചേച്ചി
എന്റെ വീട് ഇടുക്കി ജില്ലയിലെ ഒരു ചെറിയ ഗ്രാമത്തിൽ ആയിരുന്നു. ആ നാട്ടിലെ അല്പം സാമ്പത്തികം ഉള്ള കുടുംബം ആയിരുന്നു ഞങ്ങളുടേത്. വീട്ടിൽ എന്റെ അപ്പൂപ്പൻ അമ്മൂമ്മ അച്ഛൻ അമ്മ ഞാനും എന്റെ അനിയത്തിയും ആണ് ഉണ്ടായിരുന്നത്. അനിയത്തി എന്നേക്കാൾ അഞ്ചുവയസ്സ് ഇളയത് ആയിരുന്നു. ഏഴ് ഏക്കറോളം വരുന്ന കൃഷിസ്ഥലത്തിന് നടുക്കാണ് എന്റെ വീട്. ആ സമയത്തു വൈദ്യുതി ഉള്ള അപൂർവം വീടുകളിൽ ഒന്നായിരുന്നു ഞങ്ങളുടേത്. അച്ഛൻ ആ നാട്ടിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ഒരു പൊതുപ്രവർത്തകൻ ആയിരുന്നു. അയൽക്കാർ എല്ലാം സാധാരണക്കാർ ആയിരുന്നു. കൂലിപ്പണിക്ക് പോയി ജീവിക്കുന്ന ആളുകൾ.

നല്ല പ്രകൃതി രമണീയമായ ഒരു ഗ്രാമം ആയിരുന്നു ഞങ്ങളുടേത്. ഞങ്ങളുടെ ഗ്രാമത്തിലെ പ്രധാന സ്ഥാപനങ്ങൾ ഒരു ഹൈസ്കൂളും ഒരു വായനശാലയും ആയിരുന്നു. ആ കാലത്തു വാഹന സൗകര്യങ്ങൾ കുറവ് ആയിരുന്നു. ടൗണിലേക്ക് ട്രിപ്പ് വക്കുന്ന ജീപ്പുകൾ ആയിരുന്നു ആകെ ഉണ്ടായിരുന്ന ആശ്രയം. ബസിൽ കയറണമെങ്കിൽ രണ്ടു കിലോമീറ്റെർ പോകണം.
ഞങ്ങളുടെ പറമ്പിൽ എല്ലാത്തരം കൃഷികളും ഉണ്ടായിരുന്നു. ഏലം, കാപ്പി, കുരുമുളക്, തെങ്ങ് , കവുങ്ങ്, മാവ്, പ്ലാവ്, കപ്പ , ചേന കാച്ചിൽ എന്ന് വേണ്ട എല്ലാം പറമ്പിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. രണ്ട് പണിക്കാർ എപ്പോഴും പറമ്പിൽ പണിയാൻ കാണും. നേരത്തെ നെൽകൃഷി ഉണ്ടായിരുന്നു. പിന്നീട് വയൽ എല്ലാം നികത്തി ഏലം വച്ചു. ഞങ്ങളുടെ വീടിന്റെ അടുത്തുള്ള റോഡ് മൺ റോഡായിരുന്നു.

റോഡിൽ നിന്നാൽ വീട് കാണാൻ സാധിക്കില്ലായിരുന്നു, അതുപോലെ മരങ്ങൾ നിറഞ്ഞു നിന്നിരുന്നു. റോഡിൽനിന്നും വീട്ടിലേക്ക് നടപ്പുവഴി മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു. റോഡിൽ നിന്നും ഒരു ഇരുനൂറ് മീറ്റർ മാറിയായിരുന്നു വീട്. നൂറ് മീറ്ററോളം വഴിയുടെ രണ്ടു വശവും ഏലം ആയിരുന്നു. അത് കഴുഞ്ഞു കാപ്പി. വീട് ഓടിട്ടതാണെങ്കിലും വലിയ വീടായിരുന്നു. കാപ്പികുരുവും മുളകും ഒക്കെ ഉണക്കണം എന്നുള്ളതുകൊണ്ട് വലിയ മിറ്റം ആണ് ഉണ്ടായിരുന്നത്. മിറ്റത്തിന് വശത്തായി പശുവിന്റെ തൊഴുത്തുണ്ടായിരുന്നു . രണ്ടു പശുക്കളും കിടാക്കളും ഉണ്ടായിരുന്നു. കൂടാതെ കോഴി മുയൽ, പട്ടി പൂച്ച എന്നിവയെയും വീട്ടിൽ വളർത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ഞാൻ പഠിക്കുന്ന സ്കൂൾ അടുത്ത് തന്നെ ആയിരുന്നു. ഉച്ചക്ക് ഞാൻ വീട്ടിൽ വന്നാണ് ഭക്ഷണം കഴിച്ചിരുന്നത്. ഞാൻ പഠിക്കാൻ മിടുക്കനായിരുന്നു. അതുകൊണ്ടു ഞാൻ ഒരു ഹീറോ ആയിരുന്നു. തോറ്റു തോറ്റു പഠിക്കുന്ന കുറച്ചു കുട്ടികൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇന്നത്തെപോലെ എല്ലാവരെയും ജയിപ്പിക്കുന്ന പരുപാടി അന്ന് ഇല്ലായിരുന്നു. അവരെ കുട്ടികൾ എന്ന് വിളിക്കാൻ പറ്റില്ല. പൊടിമീശയൊക്കെ വെച്ച ചേട്ടന്മാർ.

അവർക്കു എന്നെ വലിയ കാര്യം ആയിരുന്നു. വേറൊന്നും കൊണ്ടല്ല ഹോംവർക്ക് ചെയ്തില്ലെങ്കിൽ നല്ല അടികിട്ടും. ഞാൻ ചെയ്തുകൊണ്ട് ചെല്ലുന്ന ഹോം വർക്ക് അവർ നോക്കിയെഴുതും. അങ്ങനെ അവർ അടിയിൽ നിന്നും രക്ഷപെടും. അങ്ങനെ തോറ്റു പഠിക്കുന്ന ആളാണ് സന്തോഷ്, എന്റെ അടുത്ത കൂട്ടുകാരനും ആയിരുന്നു അവൻ. എന്നേക്കാൾ രണ്ട് വയസ്സ് മൂത്തതാണ്. അവന്റെ അച്ഛൻ എsâ വീട്ടിലെ പണിക്കാരൻ ആയിരുന്നു.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *