അവൾ ജാള്യമാർന്ന ഒരു പുഞ്ചിരി നൽകി, മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു: പൊട്ടൻ.
ദിവ്യ അവനെ തിരുത്തിയില്ല. താൻ കമ്മിറ്റഡ് ആണെന്ന് അറിഞ്ഞ് പിന്നാലെ നടക്കുന്ന ശല്യങ്ങൾ ഒഴിയട്ടെ എന്ന് കരുതിയാവാം. വിനായക് ഗുഡ്ബൈ പറഞ്ഞ് പിരിഞ്ഞു. ആ ദിവസം അവൾക്ക് ക്ലാസ്സിൽ ശ്രദ്ധിക്കുവാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. വല്ലാത്ത അസ്വസ്ഥത അനുഭവപെട്ടു. ആരോടും അധികം സംസാരിച്ചില്ല.
വൈകിട്ട് കോരിച്ചൊരിയുന്ന ഷവറിന് കീഴിൽ നിന്ന് ചിന്തിച്ചു. ‘കോളേജിൽ എല്ലാവരും ബാലുവിനെ എന്റെ കാമുകൻ ആയാണോ കരുതിയിരിക്കുന്നത്. എങ്കിൽ അത് തിരുത്തണ്ടേ? തിരുത്തണോ?’ വിനായകിന്റെ വാക്കുകൾ അവളുടെ മനസ്സിനെ വല്ലാതെ അലട്ടി. മനസ്സ് വിശ്രമഹീനമായി ആടി ഉലഞ്ഞു. തന്റെ മനസ്സിൽ പാപകരമായ ഒരു ചിന്തയുടെ വിത്ത് പാകിയ അവനോട് അവൾക്ക് അടങ്ങാത്ത വെറുപ്പ് തോന്നി.
ഷവർ നിലച്ചു, തന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് ഉയരുന്ന നീരാവി അവൾ ശ്രദ്ധിച്ചു.
“ചേച്ചി.. ചായ ചായ.”
അവൾ ഒരു നീളൻ ടവൽ ചുറ്റി പുറത്തിറങ്ങി. ബാലുവിനെ ഈ നേർത്ത് പ്രതീഷിച്ചതല്ല, ഡ്രസ്സ് കട്ടിലിലാണ്. ടവൽ മാറ് മുതൽ മുട്ടോളം അവളെ പൊതിഞ്ഞു, പക്ഷെ മുലകളുടെ വിടവ് ഒരൽപം പ്രകടമായിരുന്നു.
അവളുടെ കിടപ്പ്മുറിയുടെ വാതിൽ തള്ളിത്തുറന്ന അവനെ കണ്ട് അവളൊന്ന് ഞെട്ടി. നെഞ്ചിന് നടുവിൽ ഒരു കരം കൊണ്ട് മാർച്ച് അവൾ നിന്നു. ആ നിൽപ്പിൽ അവളെ കണ്ട് അവൻ ഒന്ന് നടുങ്ങി. പൊടുന്നനെ അവൻ കണ്ണുകൾ വെട്ടിച്ചു, മറ്റെവിടേക്കോ നോക്കി. പുറത്തേക്കിറങ്ങി വാതിൽ തിരികെ ചാരി. “ഓ സോറി” അവളെ അങ്ങനെ അവൻ അവിടെ പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല.
“എന്താടാ?” അവൾ മൃദുലമായി ചോദിച്ചു.
“എന്റെ ഹെഡ്സെറ്റ് നീ എടുത്തോ?” വാതിലിന് മറുവശത്തുനിന്ന് അവൻ ആരാഞ്ഞു. ജിമ്മിൽ പോകുവാനുള്ള തത്രപ്പാടിൽ ആയിരുന്നു ബാലു.
“ഇല്ല”
“ഇല്ലന്നെ! വിശ്വാസമായില്ലേൽ കേറി നോക്ക്”
വാതിൽ മെല്ലെ തുറന്നു, അവന്റെ കണ്ണുകൾ തിണ്ണയിലും ഭിത്തിയിലും ജനാലയിലും മേശയിലും ഒക്കെ ഉടക്കി, അവളിലേക്ക് മാത്രം പതിഞ്ഞില്ല.
അവൾ മാറിൽനിന്ന് കൈ മാറ്റി. “കിട്ടിയോ?”
“ഇല്ല” തല ചൊറിഞ്ഞുകൊണ്ട് അവൻ പറഞ്ഞു.
“മലയാളത്തിൽ അല്ലെ നിന്നോട് ഞാൻ പറഞ്ഞേ മോനെ. മാറ്.. ഞാൻ നോക്കാം.” അവൾ നടന്ന് അടുത്തതും അവൻ തിടുക്കത്തിൽ മുറി ഒഴിഞ്ഞു.
ആൾ മുറിയിൽ തനിച്ചായി, മേശയിൽ കൈകൾ കുത്തി അതിൽ താങ്ങി നിന്നു. കണ്ണുകൾ മെല്ലെ അടഞ്ഞു. അവളുടെ മുല ഞെട്ടുകൾ ഉണർന്നിരുന്നു. കാലുകൾക്കിടയിൽ ഒരു നനവ് അനുഭവപെട്ടു. മെല്ലെ ആടുന്ന കതകിൽ അമർത്തി, കുറ്റി ഇട്ടു. കൂട്ടിപ്പിടിച്ച കൈകൾ കതകിൽ വച്ച് അതിൽ നെറ്റി ചേർത്ത് അവൾ നിന്നു.
അവന്റെ നിഷ്കളങ്കത അവളിൽ കുറ്റബോധത്തെ പതിന്മടങ്ങാക്കി. ‘ബാലു ഇതൊരിക്കലും അറിയരുത്. പാവം അവൻ തകർന്ന് പോവും.’
അവൾ ചുണ്ടുകൾ കടിച്ചു പിടിച്ച് യോനിയിലേക്ക് നോക്കി ‘വിനായകിനെ പഴിച്ചിട്ട് കാര്യം ഇല്ല. സത്യം എത്രനാൾ മറയ്ക്കും. പണ്ടെപ്പോഴോ പാകിയ വിത്തിൽ വെള്ളം ഒഴിക്കുക മാത്രമാണ് അവൻ ചെയ്തത്’ അവളുടെ കരം ടവലിന് മുകളിലൂടെ യോനിയുടെ ഉപരിതലത്തിൽ എത്തി. ആ വിരലുകൾ ചലിക്കുവാൻ വെമ്പി, പക്ഷെ ബന്ധങ്ങളുടെ.. ഓർമകളുടെ ചങ്ങലകൾ അവളെ ഒരു ശിലയാക്കി മാറ്റി. അവൾ വിതുമ്പി..
[തുടരും..]