അതും നോക്കി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് വിശ്വൻ ഒരു പെഗ് കൂടെ ഒഴിച്ചെടുത്തു കുടിച്ചു….
ആടിയുലഞ്ഞു കൊണ്ട് പൂജ കിടക്കുന്ന മുറിയുടെ വാതിൽ തുറന്നു രാജൻ അകത്തേക്ക് കയറി….
ആ കട്ടിലിൽ വെളുത്ത ബെഡ് ഷീറ്റ് കൊണ്ട് ദേഹം മറച്ചു മുട്ടുകുത്തിയിരുന്നു തല കുനിച്ചു വിങ്ങി പൊട്ടി കരയുകയായിരുന്നു പൂജയപ്പോൾ…
“എന്തുവാടി നിന്റെ തന്ത ചത്തോ ഇങ്ങനെ ഇരുന്നു കരയാൻ എടി പെണ്ണെ മര്യാദക് മര്യാദയ്ക്കു ഞങ്ങളോട് സഹകരിച്ച നിനക്ക് കൊള്ളാം അല്ലേൽ ഉണ്ടല്ലോ ഇ രാജൻ ആരാണെന്നു എന്റെ പൊന്നു മോള് അറിയും നിന്റെ ഇ ശരീരം എന്തിനാടി ഇനി മറച്ചു വെച്ചേക്കണേ മാറ്റെടി കൂത്തിച്ചി മോളെ നിന്റെ അമ്മയെ കെട്ടിക്കാൻ പുതപ്പിച്ച ഒരു പുതപ്പു”
രാക്ഷസനെ പോലെ രാജൻ അലറി കൊണ്ട് അവളുടെ ദേഹം മറച്ച പുതപ്പിൽ പിടിച്ചു ആഞ്ഞു വലിച്ചു…
“വേണ്ട എന്നെ ഒന്ന് കൊന്നു താ എനിക്ക് ഇനി വയ്യ എന്നെ ഒന്ന് വെറുതെ വിട് എന്തിനാ എന്നോട് ഇങ്ങനെ”
കരഞ്ഞു കൈ കൂപ്പി കൊണ്ട് പൂജ അയാളോട് കേണു അപേക്ഷിച്ചു…
“അങ്ങനെ ഞങ്ങള് നിന്നെ കൊല്ലാൻ പോകുന്നില്ലെടി നിന്റെ ഇ നെയ്യലുവ പോലുള്ള ദേഹം വേണമെടി ഞങ്ങൾക്ക് അടങ്ങി കിടക്കെടി പൂറി മോളെ”
തന്റെ വെള്ളമുണ്ടിൽ പിടിച്ചു വലിച്ചെറിഞ്ഞ രാജൻ കുലച്ചു നിൽക്കുന്ന തന്റെ വീർത്തകുണ്ണയും പിടിച്ചു അവളുടെ കുഞ്ഞു ദേഹത്തേക്കു മറിഞ്ഞു വീണു…
“അമ്മഹ്ഹഹ വേണ്ട പ്ലീസ് എന്നെ മ്മ്മ്”
അവളുടെ ഇരു കാലുകളും അകത്തി പിടിച്ചു തന്റെ ഇരുമ്പുലക്ക പോലുള്ള കരിംകുണ്ണ ആ ഇറുങ്ങിയ യോനിക്കകത്തേക്കു രാജൻ കുത്തിയിറക്കി…
“ആഹ്ഹ് അമ്മമ്മ്മ്മ് വേണ്ടാ”
വേദന കൊണ്ട് പുളഞ്ഞ അവളുടെ കരച്ചിൽ മറു മുറിയിൽ ഇരുന്നു വെള്ളമടിക്കുന്ന വിശ്വന്റെ ചെവിയിൽ വരെ എത്തി…
മെത്ത പോലുള്ള അവളുടെ ദേഹത്തേക്കു അമർന്നു കിടന്ന രാജൻ ആ ചെഞ്ചുണ്ടുകളെ വായിലാക്കി ഊമ്പി വലിച്ചു കൊണ്ട് തന്റെ കരിംകുണ്ണയെ ആ കുഞ്ഞി പൂറിലേക്കു ആയ്ന്നിറക്കി കൊണ്ടിരുന്നു…
—————————–
“നീയും നിന്റെ കൂട്ടാളികളും ചേർന്നു ആ രാത്രി പുലരും വരെയെന്നെ ഇഞ്ചിഞ്ചായി കൊന്നില്ലേ ഞാൻ കേണു പറഞ്ഞിട്ട് വിട്ടോ നിങ്ങളെന്നെ യാചിച്ചില്ലേ ഞാൻ എന്നെ ഒന്ന് വിടാൻ വേണ്ടി”
തലയിൽ അടിയെറ്റെന്ന പോലെ അവിടെയുള്ള മേശമേൽ തലയിടിച്ചു ഫൈസൽ പിന്നെയും ബോധത്തിലേക്കു മടങ്ങി വന്നു…
ആ ശബ്ദം അവനെ വല്ലാതെ ഭയപ്പെടുത്തി….
“നിനക്ക്… നിനക്ക് എന്താ വേണ്ടത് എന്നെ കൊല്ലല്ലേ പൂജ ഞാൻ അല്ല നിന്നെ കൊന്നത് അയാള് അയാള ആ രാജൻ ഞാൻ നിന്നെ കൊല്ലണമെന്നൊന്നും വിചാരിച്ചല്ല അതൊന്നും ചെയ്തത് അറിയാതെ പറ്റി പോയതാ എന്നെ കൊല്ലരുത് പൂജ എന്നെ കൊല്ലരുത്”
എങ്ങോട്ടെന്നില്ലാതെ നോക്കി കൈ കൂപ്പി കൊണ്ട് ഫൈസൽ ജീവന് വേണ്ടി കേണു….
“രാജനോ ഏതു രാജൻ അവനല്ല നീ നീയാണ് എന്നെ കൊന്നത് മറന്നോ നീ എല്ലാം ആ രാത്രി പിന്നെ എന്താ നടന്നതെന്നു മറന്നോ നീ ഞാൻ ഓർമിപ്പികാം നിന്നെ നോക്ക് നോക്ക് നി”
മിന്നൽ വെട്ടം പോലെ അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു നീല വെളിച്ചം മിന്നി മാഞ്ഞതും പിന്നെയും ആ രാത്രിയിലേക്കു അവന്റെ ഓർമ്മകൾ മടങ്ങി…
————————————–
“ഫൈസലേ എടാ ഫൈസലേ എഴുന്നേൽക്കെടാ എഴുന്നേൽക്കാൻ”
ഭയത്തോടെ രാജൻ ഫൈസലിനെ തട്ടി വിളിച്ചു…
മദ്യത്തിന്റെ കെട്ടിൽ അബോധാവസ്ഥയിൽ എന്നപോലെ ഫൈസൽ പിറുപിറുത്തല്ലാതെ എഴുന്നേറ്റില്ല…
“നാശം ഇനി എന്തു ചെയ്യും പണി ആവുമല്ലോ ഇതു ഇ ഹംസ എവിടെ പോയി വിശ്വനെയും കാണാൻ ഇല്ലല്ലോ”
സ്വയം പുലമ്പി കൊണ്ട് രാജൻ മുണ്ട് വാരി ചുറ്റി ലോഡ്ജിന് തായത്തെക്കു വേഗത്തിൽ നടന്നു…
തായെ എത്തിയ രാജനു ലോഡ്ജിന് പുറത്തു നിൽക്കുന്ന വിശ്വനെ കണ്ടപ്പോൾ ഒരു സമാധാനമായി…
“ടാ വിശ്വാ നീന്നെ ഞാൻ എവിടെയൊക്കെ നോക്കി നി ഇവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നോ ഒന്നിങ്ങു വന്നേ”
രാജന്റെ ഭയന്നുള്ള മുഖം കണ്ടപ്പോൾ വിശ്വൻ ഒന്ന് പരിഭ്രമിച്ചു….
“എന്തു പറ്റി സാറെ സാറ് കേറിയിട്ടു കുറെ നേരമായപ്പോ അവളേം കെട്ടിപിടിച്ചു ഉറങ്ങി കാണുമെന്ന ഞാൻ വിചാരിച്ചേ അവിടെ ഇരുന്നു മടുത്തപ്പോ പുറത്തൊന്നു ഇറങ്ങിയതാ എന്തു പറ്റി”