ജാനകി 11

ഞാൻ ആ മുഖത്തേക്ക് ഒന്ന് കൂടി സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി…..

മുത്തശ്ശി……….

ഞാൻ ആ രൂപത്തെ വീണ്ടും സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി….

എന്റെ ശരീരം ആകെ തണുത്തു…..

ഇപ്പോഴും കാലുകളിൽ ആ മരവിപ്പുണ്ട്…

തൊണ്ട വല്ലാതെ വറ്റി വരണ്ടിരിക്കുന്നു….

ചുറ്റും ഇരുട്ടാണ്….

‘എന്താ കുട്ടിയെ പേടിയായോ…’

അശരീരി പോലെ ആ ശബ്ദം മുഴങ്ങി….

ആ രൂപം പക്ഷെ നിശബ്ദമായിരുന്നു…..

ഞാൻ ആ രൂപത്തിന്റെ മുഖത്തേക്ക് തന്നെ നോക്കികൊണ്ടിരുന്നു…..

വല്ലാത്തൊരു വശ്യമായ ചിരിയുണ്ടായിരുന്നു ആ മുഖത്ത്….

ഇരുട്ടിലും ആ കണ്ണുകൾക്ക് വല്ലാത്തൊരു തിളക്കമുണ്ട് ഒപ്പം ആരോടൊക്കെയോ ഉള്ള വെറുപ്പും പകയും എല്ലാം പ്രകടമായിരുന്നു ആ കണ്ണുകളിൽ…പുറത്ത് ഇപ്പോഴും കാറ്റ് വീശുന്നുണ്ട്….

‘എന്തിനാ മോളെ അച്ചു നീ പേടിച്ചു നിൽക്കുന്നെ ഇത് ഞാനല്ലേ…’

എന്റെ ഹൃദമിപ്പിന്റെ വേഗത കൂടി കൂടി വന്നു….

ആരോ എന്നെ വലിഞ്ഞുമുറുക്കുന്നത് പോലെ…

ആ ശബ്ദം വീണ്ടും കേട്ടുതുടങ്ങി….
‘മോൾക്ക് അറിയുമോ ഈ അമാവാസിയുടെ പ്രേത്യേകത….

ഇന്നാണ് ജാനകി മരിച്ചത്…. അല്ല കൊല്ലപ്പെട്ടത്…..

മോൾ കണ്ടില്ലേ ജാനകിയെ…..അവിടെ സർപ്പക്കാവിൽ..’

ഞാൻ എന്റെ സർവ്വ ശക്തിയുമെടുത്തു സംസാരിച്ചുതുടങ്ങി..

‘നിങ്ങൾ…നിങ്ങൾ ആരാ എന്തിനാ ഇവിടെ വന്നത്……’

‘ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ അത്…എനിക്ക് വേണ്ടത് നിന്നെയാണ് ഈ കുടുംബത്തിലെ 18 വയസ്സ് കഴിഞ്ഞ കന്യകയെ… ഒരേഒരു കന്യകയെ …’

വീണ്ടും നിശബ്ദത…

തുറന്ന് കിടന്ന ജനാലയിലൂടെ തണുപ്പ് മുറിക്കുള്ളിലേക്ക് അരിച്ചിറങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു …അന്തരീക്ഷം വല്ലാതെ തണുത്തു

ചുറ്റും നിശബ്ദത മാത്രം.. ചീവീടുകളുടെ മർമ്മരം ഇപ്പോൾ കേൾക്കാനില്ല….

എന്റെ ശരീരം ഒന്ന് വിറച്ചു…ഞാൻ വീണ്ടും അവിടെ നിന്നും അനങ്ങാൻ ശ്രമിച്ചു പക്ഷെ നിരാശയായിരുന്നു ഫലം….

മുറിക്കുള്ളിൽ ഞാൻ ശ്വാസമെടുക്കുന്നതിന്റെ ശബ്ദം മാത്രം….

മരവിപ്പ് മാറിതുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു…

പെട്ടന്ന് ആ രൂപം എന്റെ മുഖത്തിന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു….

ഒന്നേ നോക്കിയുള്ളൂ….

ഞാൻ പിന്നിലേക്ക് മാറി… എന്റെ ബോധം പോയി…..

ഞാൻ ഞെട്ടി ഉണർന്നു…..

കണ്ണുകൾ വീണ്ടും വീണ്ടും അടഞ്ഞു പോകാൻ തുടങ്ങുന്നു… കൺപോളകൾക്ക് വല്ലാത്തൊരു ഭാരം പോലെ…..

ഞാൻ എന്തൊക്കെയോ ഓർത്തെടുക്കാൻ ശ്രേമിച്ചു…..

അപ്പോഴേക്കും കറന്റ് വന്നിരുന്നു…

ഞാൻ ചുറ്റും നോക്കി.. ഇല്ല മുറിയിൽ ആരുമില്ല…

എല്ലാം എല്ലാം ഒരു സ്വപ്നം പോലെ….

ഇനി എല്ലാം എന്റെ തോന്നൽ ആകുമോ….

എന്തോ ഇപ്പോൾ വല്ലാത്തൊരു ഉന്മേഷവും ധൈര്യവും….

ഞാൻ ഫോൺ എടുത്ത് കുത്തിയിട്ടു….

ഫോൺ ചാർജ് അകാൻ കുറച്ചു സമയം കാത്തിരുന്നു….ഏതാണ്ട് 15 മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞു….

സമയം 2 മണിയോട് അടുത്തിരുന്നു…
എന്നെ ആരോ പുറത്തേക്കിറങ്ങാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നത് പോലെ…..

എന്തോ നടക്കാൻ പോകുന്നത് പോലെ ഒരു തോന്നൽ….

ഞാൻ വാതിൽ തുറന്ന് മുറിക്ക് പുറത്തിറങ്ങി…

ഉള്ളിൽ ചില തീരുമാനങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു….മുത്തശ്ശി നല്ല ഉറക്കമാണെന്ന് തോന്നുന്നു… മുറി ഉള്ളിൽ കുറ്റി ഇട്ടിരിക്കുകയാണ്….

ഞാൻ തറവാടിന്റെ വാതിൽ ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു….

പഴയ മണിച്ചിത്രതാഴിട്ട് പൂട്ടിയ വാതിൽ തുറന്ന് ഞാൻ പുറത്ത് എത്തി….

ചുറ്റും നല്ല ഇരുട്ടാണ്. എവിടെ നിന്നോ തണുത്ത കാറ്റ് വീശുന്നു… ഞാൻ മൊബൈലിന്റെ ഫ്ലാഷ് ഓൺ ആക്കി…

പാടത്ത് ഏറുമാടം കാണാം അതിൽ ഒരു മണ്ണെണ്ണ വിളക്ക് കത്തിച്ചു വെച്ചിട്ടുണ്ട്….

ഞാൻ തറവാടിന്റെ സൈഡിലുള്ള സർപ്പകാവിലേക്ക് നടന്നു….

ഇടക്ക് ഇടക്ക് ഞാൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കുണ്ടായിരുന്നു …

പിന്നിൽ ആരോ ഉള്ളത് പോലെ ഒരു തോന്നൽ ഉണ്ടേ…. ആരോ ശ്വാസം എടുക്കുന്നത് എനിക്ക് കേൾക്കാം… പക്ഷെ ആരെയും കാണുന്നില്ല…. എന്തായാലും ഉള്ള ധൈര്യം വെച്ച ഞാൻ കാവിൽ കയറി…കഷ്ടിച്ച് ഒരാൾക്ക് നടക്കാൻ പറ്റുന്ന വഴി…രണ്ട് സൈഡിലും കുറെ മരങ്ങളുണ്ട്….

ആ പൂവിന്റെ ഗന്ധം പലപ്പോഴും എന്നെ ശ്വാസം മുട്ടിക്കുന്നു… കാവിലേക്കുള്ള വഴിയിൽ നിറയെ മഞ്ചാടി കുരുവാണ്‌….. കാവിന്റെ ഒരു സൈഡിലാണ് ആമ്പൽ കുളം….

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *